Το καλοκαίρι υπήρξε διδακτικό. Για κάτι που ήδη γνωρίζαμε, όμως η επανάληψη πάντα χρειάζεται. Ειδικά όταν μιλάμε για ζητήματα όπου εύκολα το άσπρο γίνεται μαύρο και βασιλεύει η προπαγάνδα.
Δύο αθλητές με σημαντικό στάτους στις ομάδες τους. Ένας χρόνος συμβολαίου ακόμη. Αμφότεροι σε θέσεις όπου «γέμισαν» τα ρόστερ με ποιότητα και ποσότητα. Στον δρόμο τους παρουσιάστηκαν ευκαιρίες διαφορετικού επιπέδου. Τόσο αναφορικά με το ρόλο τους στο παρκέ, όσο και τον τραπεζικό τους λογαριασμό.
Η μεγάλη διαφορά στις υποθέσεις; Οι δύο ομάδες. Από τη μία ο Παναθηναϊκός, από την άλλη ο Ολυμπιακός.
Οι «ερυθρόλευκοι» από την πρώτη στιγμή φάνηκε πως θα τραβήξουν το θέμα Ουόκαπ στα άκρα. Παρά τα... μηνύματα του παίκτη για απαίτηση αύξησης συμβολαίου, δεν το συζητούσαν καν στον Πειραιά. Οι Αγγελόπουλοι στο περιθώριο συνέντευξης Τύπου παρουσίασης χορηγού, αναφέρθηκαν με αυστηρό τρόπο στο ζήτημα. Το οποίο αφορούσε και τον Ουόκαπ και τον Ντόρσεϊ.
Καμία σκέψη για νέο συμβόλαιο. Καμία απ’ ευθείας επαφή. Για έναν παίκτη ο οποίος μια πενταετία ήταν η βασική επιλογή στα πλέι μέικερ. Ως «επιτυχημένος» κιόλας, λόγω των δύο σερί πρωταθλημάτων -όπως κατακτήθηκαν- και της Euroleague.
Η υπόθεση στα άκρα. Ψυχρότητα. «Πολεμικό» κλίμα. Η ομάδα γενικά διέρρεε πως τον περιμένει στην πρώτη προπόνηση. Ο παίκτης από την άλλη, έκανε καταγγελία του συμβολαίου του και δεν θα είναι στην πρώτη προπόνηση. Με τη σχέση των δύο πλευρών να ολοκληρώνεται... στα μαχαίρια.
Από την άλλη, κατακρίθηκε από πολλούς η στάση του Παναθηναϊκού. Ο δικός του χειρισμός στην υπόθεση Τζέντι Όσμαν. Ο Τούρκος είχε κι αυτός ένα χρόνο συμβόλαιο ακόμη. Με μεγαλύτερες απολαβές από τον Ουόκαπ μάλιστα.
Μία μέρα εντελώς ξαφνικά, ο παίκτης ενημέρωσε τον Παναθηναϊκό πως θα ήθελε να πάρει την πρόταση του ΠΑΟΚ. Ο οποίος του έδινε συμβόλαιο ανάλογο με αυτό που δίνει η Ντουμπάι BC στον Ουόκαπ. Μαζί με την ευκαιρία να γίνει ηγέτης στο παρκέ και μιας νέας προσπάθειας.
Το «τριφύλλι» δεν του έκλεισε το τηλέφωνο. Δεν εξαφανίστηκε. Δεν έγιναν δημόσιες δηλώσεις, σκληρότητας και μειωτικής διάθεσης προς τον παίκτη. Κανείς δεν είπε «όταν σερνόταν δεν του έγινε μείωση». Παρότι ο Όσμαν ήταν «αποτυχημένος» την τελευταία σεζόν. Εκτός Final Four, χωρίς πρωτάθλημα.
Ο ίδιος ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, δεν έβγαλε... στη σέντρα τον Όσμαν. Τον πήρε προσωπικά τηλέφωνο. Άκουσε τι είχε να του πει ο αθλητής. Όπως δημόσια έγραψε, ξαφνιάστηκε αλλά σεβάστηκε τη θέλησή του.
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, σε αντίθεση με τον Γιώργο Μπαρτζώκα, δεν ήταν άβουλος. Ούτε απαντούσε «είναι θέμα διοίκησης». «Ζύγισε» τα δεδομένα και έδωσε το «ΟΚ» να αποχωρήσει ο Τζέντι Όσμαν.
Φιλικά. Με χαμόγελα. Χωρίς εντάσεις. Χωρίς δικαστήρια. Όπως έχουν τονίσει πολλές φορές οι «πράσινοι», η φιλοσοφία τους είναι ακριβώς αυτή: Μένουν όσοι έχουν το κίνητρο, τη νοοτροπία και τη διάθεση. Αμείβονται πλουσιοπάροχα. Όσοι θεωρούν πως θα ήταν καλύτερο κάτι διαφορετικό, ο Παναθηναϊκός δεν θα τους κάνει... πόλεμο. Δεν θα τους κρεμάσει το δελτίο. Ούτε θα συρθεί σε έναν δημόσιο εξευτελισμό, ειδικά μετά από τόσα χρόνια «σχέσης».
Σε δύο περιπτώσεις που ομοιάζουν σε πολλά σημεία τους, φάνηκε η πραγματική διαφορά δύο οργανισμών. Ίσως αυτή να εξηγεί και το γιατί ο Παναθηναϊκός έχει το στάτους που έχει. Το legacy δεν το «χτίζει» μόνο το αποτέλεσμα. Ο Ολυμπιακός δεν το έμαθε ποτέ στην ιστορία του...
