MENU

Ο Παύλος ήταν ο άνθρωπος που ανέκαθεν ένωνε, δε δίχαζε. Μπορεί να είχε τα ξεσπάσματά του, τους παρορμητισμούς του, αλλά την επόμενη μέρα σε έπαιρνε αγκαλιά και σου μιλούσε σα να μη συμβαίνει τίποτα. Για τον Παύλο ουδείς είχε να πει κακή κουβέντα. Φίλοι, αντίπαλοι τον ασθάνονταν σαν τον δικό τους άνθρωπο. Ο Γιαννακόπουλος άφησε δύο μεγάλες παρακαταθήκες στον Παναθηναϊκό. Η μία είναι η προσφορά του σε τίτλους που συνδυάζεται με την ανάπτυξη του brand που λέγεται «Παναθηναϊκός».

Η δεύτερη είναι η ικανότητά του να ενώνει τους πάντες. Αυτή η παρακαταθήκη είναι η πεμπτουσία του τουρνουά που θα γίνει στο ΟΑΚΑ... Ούτε το αγωνιστικό έχει νόημα, ούτε ο βαθμός ετοιμότητας της ομάδας είναι το ζητούμενο. Αν υπήρχε και η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, αυτό το τουρνουά θα έμοιαζε με παναθηναϊκή σύναξη. Στη μνήμη του Παύλου, η παναθηναϊκή οικογένεια θα ήταν σύσσωμη εκεί που μεγαλούργησε. Από τη μία πλευρά η οικογένεια που ξόδεψε 200 και πλέον εκατομμύρια, από την άλλη οι άνθρωποι (Ομπράντοβιτς, Ιτούδης) που αξιοποίησαν τα εκατομμύρια και χάρισαν 5 ευρωπαϊκές κούπες.

Η παρουσία του Ομπράντοβιτς και της Φενέρ είναι από μόνη της στο πνεύμα που θα ήθελε ο Παύλος. Είναι μια κίνηση που ουσιαστικά αντιπροσωπεύει απόλυτα αυτό που ανέκαθεν εξέφραζε ο Παναθηναϊκός του Παύλου Γιαννακόπουλου.

Ιδανική η απόφαση των «πράσινων» να προσκαλέσουν τη Φενέρ και τον «Ζοτς», άψογη η ανταπόκριση των Τούρκων που θα είναι εκεί για να τιμήσουν τη μνήμη του ανθρώπου που έχτισε την «πράσινη» Αυτοκρατορία.

Το ίδιο ισχύει και για την πρωτοβουλία της ΠΑΕ να στείλει στο ΟΑΚΑ σύσσωμη την ποδοσφαιρική ομάδα. Καμία σημασία δεν έχει σ' αυτή τη φάση τι συνέβη πρόσφατα ανάμεσα στον Γιάννη Αλαφούζο και τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Σημασία έχει το «ενιαίος και αδιαίρετος», αυτό που πάντα πρέσβευε ο Παύλος Γιαννακόπουλος, από την πρώτη ημέρα που ήταν στον Παναθηναϊκό. Κι αυτό οφείλουν άπαντες να το τιμήσουν και να το σεβαστούν. Το τουρνουά του ΟΑΚΑ θα είναι μια παναθηναϊκή γιορτή, μακριά από διαφωνίες και εντάσεις, όπως και ο ίδιος θα ήθελε αν ήταν ακόμα στη ζωή.

Αγωνιστικά, το τουρνουά μοιάζει ως πρόβα τζενεράλε για τον Παναθηναϊκό, αλλά στην ουσία δεν είναι. Πράγματι, οι αντίπαλοι είναι ιδανικοί σ' αυτή την περίοδο, αλλά ουδείς είναι έτοιμος τη δεδομένη χρονική στιγμή. Οι «πράσινοι» έχουν δουλειά να κάνουν, πρέπει να βρουν ρόλους και «χημεία» και το τουρνουά θα βοηθήσει σ' αυτή την κατεύθυνση. Θεωρώ καλό για τον Παναθηναϊκό που δεν διστάζει να τονίσει εμφατικά τον πρωταρχικό στόχο για τη φετινή σεζόν.

Πρώτα το είπε ο Τσάβι Πασκουάλ στη συνέντευξη που παραχώρησε στο SDNA, τώρα ήταν ο Καλάθης που δεν δίστασε να παραδεχτεί πως ο Παναθηναϊκός έχει βάλει πλώρη για το Final-4. Πέραν της πίστης που εκφράζει η δημόσια δήλωση, επιβεβαιώνει ότι οι «πράσινοι» δεν φοβούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Στο αν μπορεί δεν υπάρχει προς το παρόν απάντηση. Ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα με κορμό που πρόσθεσε εμπειρία και αθλητικότητα, αλλά θα χρειαστεί χρόνο για να αφομοιώσει τα καινούργια στοιχεία. Προφανώς και οι «πράσινοι» δεν συγκαταλέγονται στις ομάδες – φαβορί για την τελική 4άδα, αλλά είναι σίγουρα μέσα στην 6άδα-7άδα των ομάδων που μπορούν να ανατρέψουν κάθε προγνωστικό.

Εχει δίκιο ο Θανάσης Αντετοκούνμπο που δήλωσε ότι «περιμένω να είμαστε η πιο εκρηκτική και αθλητική ομάδα στην Ευρώπη», αλλά αυτό είναι ένα (βασικό) κομμάτι στην υπόθεση. Πράγματι, αυτός ο Παναθηναϊκός μοιάζει πιο αθλητικός από κάθε άλλη ομάδα στην Euroleague.

Μοιάζει να έχει δύο και τρεις παίκτες σε κάθε θέση, μοιάζει να έχει φόργουορντ που μπορούν να παίξουν από το «2» έως το «4». Θεωρητικά, ο Παναθηναϊκός θα παρουσιάσει μια άμυνα που θα «τρώει σίδερα», θα εμφανίσει ένα σύνολο που θα πηδάει στα ριμπάουντ πιο συχνά απ' ό,τι ντριμπλάρει την μπάλα στο παρκέ.

Εφόσον αυτά τα θεωρήσουμε δεδομένα, θα πρέπει να μοιραστούν οι ρόλοι στην επίθεση, να αντέξει ο Καλάθης την πίεση της σεζόν και να κερδίσει ο Πασκουάλ όλα τα στοιχήματα που «έβαλε» το καλοκαίρι με την απόκτηση του Λάνγκφορντ και του Λάσμε...

Ο Παύλος ενώνει ακόμη και σήμερα...
EVENTS