Συρρίκνωση: Από τα 897 σωματεία μπάσκετ το 2023 στα 762 (stats)

Πολλοί διάβασαν και σχολίασαν τις ανακοινώσεις του Υφυπουργού Αθλητισμού Γιάννη Βρούτση σχετικά με τις επικείμενες εκλογές της ΕΟΚ στις 20 Δεκεμβρίου. Αυτό που λίγοι παρατήρησαν ήταν ένας κομβικός αριθμός: 762. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις Βρούτση «μέσω της πλατφόρμας e-Κούρος, θωρακίζεται κάθε εκλογική διαδικασία, διασφαλίζοντας ότι σε αυτήν συμμετέχουν μόνο νόμιμα σωματεία και νόμιμοι εκπρόσωποί τους (στην προκειμένη περίπτωση 762 σωματεία που πληρούν και τις αγωνιστικές προϋποθέσεις)».

Αυτό, λοιπόν, θα είναι το εκλογικό σώμα που θα αναδείξει τη νέα ηγεσία του μπάσκετ στη χώρα μας. Ένα εκλογικό σώμα συρρικνωμένο όχι σε σχέση με τις παλαιότερες δόξες, αλλά με τα επίσημα στοιχεία της πλατφόρμας και του μητρώου. Το μπάσκετ μέσα σε τρία χρόνια εμφανίζεται να «χάνει» πάνω από 130 σωματεία, κυρίως στην επαρχία. Μιλάμε για το 1/6 της συνολικής του δύναμης. Αυτό δεν πρέπει να προβληματίσει όσους το αγαπούν;

Τα στοιχεία από την πλατφόρμα e-kouros, αλλά και την προγενέστερη somateia.gga.gov.gr  που ακόμα εμφανίζονται και διαθέτουν όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, λένε από μόνα τους πολλά. Και τα παρουσιάζουμε στον παρακάτω πίνακα. Σε κάθε έτος αναφέρεται ο αριθμός των σωματείων που γράφτηκαν στο μητρώο και σε παρένθεση ο γενικός αριθμός των αθλητικών σωματείων στην Ελλάδα, ώστε να γίνονται και οι απαραίτητες συγκρίσεις.

Τι παρατηρούμε; Ότι το 2023 τα σωματεία που γράφτηκαν στο μητρώο για την καλλιέργεια του μπάσκετ στην Ελλάδα ήταν ελάχιστα λιγότερα από 900. Το 2020 την εγγραφή τους ολοκλήρωσαν 820 σωματεία σύμφωνα με τα στοιχεία. Από αυτά έχουν δικαίωμα ψήφου στις εκλογές τα 762 για διάφορους λόγους. Είτε επειδή, παρ’ ότι ανανέωσαν την εγγραφή τους, δεν παρουσίασαν δραστηριότητα σε κανένα τμήμα τους την περασμένη ή την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, είτε επειδή είναι νέα σωματεία και δεν έχει παρέλθει ένας χρόνος από την εγγραφή τους για να αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου.

Από τα 897 σωματεία του 2023 (τα οποία ήταν και λίγα περισσότερα, λόγω κάποιων ειδικών περιπτώσεων σωματείων που δεν είχαν αθλητική αναγνώριση, αλλά έπαιρναν άδεια να αγωνίζονται από τις τοπικές ενώσεις) στα 762 σωματεία που έχουν λόγο στο αύριο του μπάσκετ, η μείωση είναι σαφής. Δεν είναι αμιγώς αθλητικό το πρόβλημα, επειδή «ακουμπάει» περισσότερο στην επαρχία, όπου μαραζώνει και δημογραφικά και οικονομικά. Αλλά έχει το αντίκτυπό του και στο μπάσκετ, με ολοένα και περισσότερα σωματεία από την περιφέρεια να αδυνατούν να συντηρήσουν ακόμα και ένα τμήμα καλαθοσφαίρισης.

Στις περισσότερες περιφερειακές ενότητες, λοιπόν, το μπάσκετ τείνει να γίνει το σπορ μόνο της μεγαλύτερης πόλης και όχι των κωμωπόλεων, ή ακόμα και των μεγάλων πληθυσμιακά χωριών που άλλοτε συντηρούσαν ομάδες με χαρακτηριστική άνεση. Και συνολικά το μπάσκετ επιστρέφει σ’ έναν υδροκεφαλισμό Αθήνας-Θεσσαλονίκης, που δεν θα του βγει σε καλό.

Ενδεικτικός είναι ο πίνακας που παρουσιάζουμε. Περιέχει τα σωματεία μπάσκετ που έλαβαν αθλητική αναγνώριση για το 2026 (όλα, ακόμα κι αυτά που δεν έχουν δικαίωμα ψήφου στις εκλογές) χωρισμένα ανά ένωση και τοπική επιτροπή, στις οποίες είναι χωρισμένη διοικητικά η χώρα μας.

Τι προκύπτει από τον πίνακα; Ότι στη δύναμη της ΕΣΚΑ, της ΕΣΚΑΝΑ και της ΕΚΑΣΘ, δηλαδή των τριών ενώσεων που αντιπροσωπεύουν την Αττική και τη Θεσσαλονίκη, καταγράφονται συνολικά 344 σωματεία. Αν το δικαιρέσει κανείς με τα 820 σωματεία που πήραν αθλητική αναγνώριση προκύπτει ποσοστό 42%. Σχεδόν τα μισά σωματεία του μπάσκετ, δηλαδή, προέρχονται από Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Αυτοί που θα παρουσιάσουν σοβαρές προτάσεις για να αντιστραφεί η εικόνα, να στηριχθούν τα σωματεία της περιφέρειας και να γίνει πάλι το μπάσκετ μαζικό, ακόμα και στα μικρά χωριά, θα κάνουν το πραγματικό καλό στο μπάσκετ.