Λένε πως οι ερωτευμένοι μετακινούν βουνά προκειμένου να συναντηθούν. Kαι ο Κομφούκιος, ένας από τους πλέον επιδραστικούς φιλόσοφους της Αρχαίας Κίνας, έλεγε πως εκείνοι που θα... μετακινήσουν βουνά, ξεκινούν πρώτα κουβαλώντας μικρές πέτρες.
Ο Παναθηναϊκός του Τζέικομπ Νίστρουπ ξεκίνησε κάπως έτσι. Και το πρώτο μικρό «πετραδάκι» που θα του επέτρεπε στη συνέχεια να μετακινήσει βουνά ολόκληρα, ήταν κάτι διαφορετικό από το αγωνιστικό κομμάτι, που όμως μονάχα μέσα από αυτό, θα μπορούσε να το πετύχει. Ήταν να «χτίσει», σχεδόν από την αρχή, τη σχέση του με τον κόσμο. Πέτρα-πέτρα καθώς ομιλούμε για μια σχέση που είχε περάσει από ένα σωρό κλυδωνισμούς.
Το ημερολόγιο γράφει... μόλις 9 Νοέμβρη και μια «σχέση» που έμοιαζε σχεδόν ανύπαρκτη στο ξεκίνημα της χρονιάς, έχει μετατραπεί σε έναν φλογερό «έρωτα». Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, θα μπορούσαν να μετακινήσουν βουνά, προκειμένου να βρεθούν χθες πλάι τους στο Καυτανζόγλειο. Και τα εμπόδια από την «κακιά πεθερά», έμοιαζαν τόσο μικρά έτσι ώστε να τους σταματήσουν. Αλήθεια και ως παρένθεση: Η αστυνομία θα πρέπει σοβαρά να προβληματιστεί, που χθες σε μια τόσο μεγάλη μετακίνηση χιλιάδων οπαδών, σε μια φαινομενικά «εχθρική» πόλη, δεν άνοιξε μύτη χωρίς την παρουσία της ενώ κάτι τέτοιο τα τελευταία πολλά χρόνια, έχει συμβεί σε πολύ μικρότερες μετακινήσεις οπαδών, με εκείνη παρούσα. Το ίδιο θα πρέπει να προβληματιστεί και η Πολιτεία.
Συνεχίζοντας στην «ερωτική ιστορία», ο Παναθηναϊκός έχει πετύχει ήδη το ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΟ. Εκείνο που αρέσκονται πολλές φορές να γράφουν στα πανό τους οι οπαδοί. Πως είναι «ασπίδα» πλάι στην αγαπημένη τους ομάδα. Αυτό όχι μόνο βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στον φετινό Παναθηναϊκό, αλλά οι δυο τους δείχνουν να λειτουργούν πια «σαν ένα σώμα».
Την ώρα που ο Ντάβιντε Καλάμπρια, ξεφύσηξε μπροστά στον Αθανασιάδη, με το ρολόι να σημαδεύει το 95', ήταν σαν να... ξεφυσούσαν μαζί του όλοι. Δεν γινόταν να μην πάει μέσα. Και από κάτι τέτοια ομαδικά «ξεφυσήματα», που συνοδεύονται από ξεσπάσματα ενός αλαφιασμένου «δεσίματος» ομάδας και κόσμου, φεύγουν σίγα σιγά και τα φαντάσματα του παρελθόντος. Πέτρα-πέτρα. Μέχρι να μετακινηθεί το βουνό και να φανεί ο μεγάλος στόχος.
Όπως γράφαμε και στο προηγούμενο blog, με το Τριφύλλι να έχει πια βγει στην «κεντρική οδό», επρόκειτο για ένα πολύ σημαντικό σταυροδρόμι πια καθώς οι υπόλοιποι διεκδικητές κοντράρονται μεταξύ τους. Ήδη χθες το +2 έγινε +4 και όταν επαναρχίσει το πρωτάθλημα, υπάρχουν κι άλλες τέτοιες κρίσιμες στροφές, πριν ο Παναθηναϊκός πάει στην Τούμπα μέσα του Δεκέμβρη για σημαντικό crash test.
Tα ματς με ΟΦΗ στο ΟΑΚΑ, Ατρόμητο στο Περιστέρι και Άρη ξανά στο Στάδιο, διεξάγονται ανάμεσα σε ΑΕΚ-ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός-ΑΕΚ και αν οι «πράσινοι» παρουσιαστούν σοβαροί ξεπερνώντας και τον «σκόπελο» της διακοπής που είχε στοιχίσει την προηγούμενη φορά, η «ψαλίδα» δεν αποκλείεται να ανοίξει κι άλλο από τους διώκτες του.
Η αντίδραση της ομάδας, μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό που ακολούθησε της πρώτης διακοπής, ήταν μνημειώδης. Έδωσε εννέα παιχνίδια σε 28 μέρες. Ένα σχεδόν κάθε τρεις. Απολογισμός: Οχτώ νίκες σε όλες τις διοργανώσεις.
Εύκολα ματς δεν θα υπάρξουν ούτε στη συνέχεια, το είδαμε και χθες στο Καυτανζόγλειο, στο οποίο ο Ηρακλής παρουσίασε εξαιρετική εικόνα και άκρως ανταγωνιστική (και του αξίζουν συγχαρητήρια όπως και στον κόσμο του), παρά τα αντιθέτως «θρυλούμενα».
Το είχαμε διαβάσει ΚΑΙ αυτό. Πως ο Γηραιός... θα καθόταν να χάσει επειδή ο ΣΚΑΪ έχει τα τηλεοπτικά του δικαιώματα! Όσο ο Παναθηναϊκός κερδίζει, όσο είναι κυριαρχικός στο χορτάρι και όσο βλέπουν πως έχει δημιουργηθεί «δέσιμο» το οποίο δεν μπορούν να το πειράξουν με «τακτικές» περασμένων ετών, θα θυμίζουν όλο και περισσότερο τον... Γιόζεφ Γκέμπελς, τον κάποτε Υπουργό Προπαγάνδας της ναζιστικής Γερμανίας.
«Πες πες ψέματα, στο τέλος κάτι θα μείνει».
Αφού ο Ηρακλής... δεν κάθισε να χάσει τελικά, το «τροπάρι» άλλαξε και έγιναν οι Υπουργοί προπαγάνδας του. Είπαμε, όσο ο Παναθηναϊκός ήταν 4ος ή 5ος, δεν ενοχλούσε και τα «φτυάρια» παρέμεναν θαμμένα. Τώρα θα πρέπει να τα ξεθάψουν. Όσο πιο άγαρμπα και ξεδιάντροπα γίνεται. Κάνοντας εκείνο που ξέρουν καλύτερα, από τότε που τα... πόδια του Ίβιτς ήταν έξω από την περιοχή, αλλά η ψυχή του ήταν μέσα.
Από τη στιγμή που δεν έχει περάσει και ένας... αιώνας από την είσοδο των Ελλήνων «Γκέμπελς» στο ελληνικό ποδόσφαιρο και όλοι θυμόμαστε τα πεπραγμένα των τελευταίων δεκατιών ένα προς ένα, η απάντηση του Τζέικομπ Νίστρουπ, είναι αρκετή.
«Ήταν πέναλτι και δεν θέλω παράπονα».
* Ο Ηρακλής είχε λείψει πολύ από την μεγάλη κατηγορία. Και οι οπαδοί του. Η διαφορετικότητά τους, ο τρόπος σκέψης τους και ο «ρομαντισμός» τους, είναι στοιχεία που το ελληνικό ποδόσφαιρο, τα έχει ανάγκη και σπανίζουν.
* Μια ματιά στα στατιστικά της Basket League από τότε που ξέσπασε το σκάνδαλο, με τις προφυλακίσεις να διαδέχονται η μία την άλλη και μια σύγκριση του πριν με το τώρα, αρκούν για να διαπιστώσεις πολλά. Αν ο Παναθηναϊκός συνεχίσει εμφανίσεις ανάλογες με εκείνη της Μαδρίτης, θα πρέπει να εφαρμόσουν ολοένα και πιο πολύ, τις «τακτικές» που εφαρμόζονται από χθες στο ποδόσφαιρο. Δεν θα δυσκολευτούν να το κάνουν...
