Πέρασε ο καιρός που ο Παναθηναϊκός έχανε ευκαιρίες και δεν έπαιρνε τα ματς. Πέρασε ο καιρός που ο Παναθηναϊκός «πετούσε» ημίχρονα και δεν έβρισκε ποτέ τον τρόπο να νικήσει. Πέρασε ο καιρός που τον έβρισκαν… μπόσικο και «ασελγούσαν» διαιτητικά πάνω του. Πέρασε ο καιρός που το Τριφύλλι αν βρισκόταν πίσω στο σκορ δεν επέστρεφε ποτέ.
Λογικό να τους χαλά τη διάθεση. Ο Παναθηναϊκός με τη δυναμική αυτή, την ικανότητα και τη νοοτροπία, την προσωπικότητα και τα… καρύδια, φέρνει εφιάλτες. Ο καιρός της κλάψας, πέρασε. Δεν γυρίζει. Γιατί κανείς και ποτέ δεν έδωσε δίκιο στους Πράσινους. Κανείς και ποτέ δεν του επέστρεψε όσα του στέρησαν. Γι’ αυτό και θα τα πάρει πίσω μόνος του.
Με πείσμα, δυναμική και συσπείρωση. Όπως έγινε στη Θεσσαλονίκη. Περίμεναν να αποβληθεί ο Αντίνο, χωρίς να έχει κάνει κάτι για να αποβληθεί. Ήθελαν ένα ακόμη «μπλόκο» όπως στο Φάληρο. Εκεί που το χτύπημα του τερματοφύλακα στον Τετέι δεν δόθηκε ούτε πέναλτι, ούτε αποβολή.
Περίμεναν να μη δοθεί πέναλτι στο χέρι του παίκτη του Ηρακλή. Το οποίο ήταν απλωμένο, σε αφύσικη θέση, με την παλάμη σταμάτησε την πορεία της μπάλας. Τι άλλο να έκανε; Να άπλωνε και το άλλο χέρι για να το σιγουρέψει;
Η κοροϊδία δεκαετιών, τους έγινε συνήθεια. Η αδικία μετατράπηκε σε φυσιολογική. Η «σφαγή» σε δικαιοσύνη. Ξαναλέμε: Πέρασαν αυτά. Ανήκουν στο θλιβερό παρελθόν των σκιών και των προβλημάτων. Τώρα έχει Παναθηναϊκή θέληση, πίστη, προσωπικότητα και τα άλλα έρχονται φυσιολογικά.
Δεν ήταν απλά μια νίκη. Ήταν… παρέλαση στη Θεσσαλονίκη. Για τον Παναθηναϊκό συνολικά. Και δεν μας φταίει σε τίποτα ο Ηρακλής, ίσα-ίσα βγάζουμε το καπέλο. Γιατί πάλεψε, έδωσε έναν αγώνα πραγματικό ντέρμπι και μεγαλύτερη αξία στο αποτέλεσμα που πήρε το Τριφύλλι.
Κυρίως, όμως, δίδαξε το τι θα πει αθλητισμός. Ο κόσμος με μαγκιά – όπως αυτή που έδειξαν ένα χρόνο πριν στο μπάσκετ οι Παναθηναϊκοί – άνοιξε τις πόρτες του γηπέδου του. Μαζί με τη διοίκηση του Ηρακλή προφανώς. Εξέδρα με οπαδούς και των δύο. Οι Πράσινοι εκεί παρά τις απαγορεύσεις. Δίνοντας μαθήματα για το πώς γίνεται και πόσο εύκολο είναι τελικά.
Η ομάδα του Ηρακλή στο χορτάρι πάλεψε με μανία και με πείσμα. Παρά την ποιοτική διαφορά με τον Παναθηναϊκό, τίμησε τη φανέλα της και τον κόσμο της. Μπράβο της και πάλι. Δεδομένα αυτό που τώρα δεν κατάφερε, θα το πετύχει στο μέλλον σε κάποιο άλλο ματς. Γιατί είχε τη σωστή νοοτροπία σε αθλητικό επίπεδο.
Ατύχησε να… πέσει και πάνω στον Παναθηναϊκό. Μια ομάδα που πλέον δεν ξέρει να χάνει. Έκανε τη χειρότερη εμφάνιση στο πρωτάθλημα για 45 λεπτά. Βρέθηκε να χάνει. Άντε να γυρίσει το ματς. Η ποιότητα που διαθέτει το ρόστερ, έδωσε τη δυνατότητα με 3-4 αλλαγές να αλλάξουν τα δεδομένα του ματς. Ισοφάριση, μάχη μέχρι το τέλος και ένα πεντακάθαρο πέναλτι για τη νίκη με τον Καλάμπρια.
Κι άρχισε η κλάψα. Αυτή τη φορά όχι απ’ τον Παναθηναϊκό. Τα μάτια των Πράσινων θα είναι μόνιμα στεγνά πλέον. Η γκρίνια, η μίρλα και η μιζέρια, θα γίνει βίωμα για τους υπόλοιπους πλέον. Όσους δεν αποδέχονται το φυσιολογικό και επιζητούν την αδικία και το να μην παίρνει κάποιος αυτά που δικαιούται.
Οι Πράσινοι παίρνουν αυτά ακριβώς και τίποτα παραπάνω. Στη λογική τους φαντάζει ως… αδικία. Όταν μαθαίνεις να κατακτάς χωρίς να παίζεις, έτσι είναι. Βλέπεις το φυσιολογικό σαν άδικο. Γιατί ακριβώς πρέπει να απασχολεί το Τριφύλλι όλο αυτό, ποτέ δεν το καταλάβαμε.
Ομάδα και κόσμος ξανά ένα. Τραγούδησαν στη Θεσσαλονίκη. Παρέλασαν περήφανα και νικηφόρα. Τώρα διακοπή και ξεκούραση για ένα σύνολο που έκανε θαύματα. Έδωσε 9 ματς σε 28 μέρες. Ένα ματς κάθε 3 μέρες χονδρικά. 8 νίκες σε όλες τις διοργανώσεις.
Ενδιάμεσα ο τραυματισμός-σοκ του Ουναΐ, του καλύτερου παίκτη του πρωταθλήματος. Αντέχει το Τριφύλλι, γιατί έχει ποιότητα, πληρότητα, προσωπικότητα και γιατί δουλεύει σωστά. Συσπειρώνεται και προχωρά. Του αξίζει η ξεκούραση, οι ανάσες και η πνευματική χαλάρωση για λίγο καιρό, μέχρι να επιστρέψουν τα ματς.
Υ.Γ. Ο Νίστρουπ δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω, είναι ειλικρινής και υπερασπίζεται την ομάδα του χωρίς φαμφάρες. Ούτε κλισέ, ούτε χαμήλωμα κεφαλιού, ούτε τίποτα.
Υ.Γ.1: Μια ομάδα έχει δικαίωμα να μην παίζει συνέχεια καλά. Μια μεγάλη ομάδα δεν δίνει δικαίωμα να της πάρουν αποτέλεσμα, σε αυτές τις βραδιές που δεν παίζει καλά.
