Οι experts του μπάσκετ το απέδωσαν στο σεμιναριακό τρόπο που κατευθύνει την ομάδα του ο Γιώργος Μπαρτζώκας.
Ωστόσο φέτος από ένα σημείο και μετά παρατηρούνται κάποια σημεία καμπής. Ένα λεγόμενο discrepancy. Ποιο είναι αυτό;
Το «σκάνδαλο του αιώνα» που συντάραξε το ελληνικό μπάσκετ. Έξι αγώνες του Ολυμπιακού στην EuroLeague έχουν παιχτεί πριν από αυτό. Οι επόμενοι τέσσερις, μετά.
Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι τα πλοκάμια του συστήματος Λιόλιου είναι πανευρωπαϊκά. Εμείς απλώς κοιτάζουμε μερικά νούμερα. Και έχουμε απορίες.
Τι μπορεί να έχει συμβεί ανάμεσα στο πριν και το μετά. Πιθανότατα δεν συνδέεται πουθενά αυτή η υπόθεση αλλά οι διαιτητές εμφανίζουν ξαφνικά ένα διαφορετικό μοτίβο στα φάουλ που σφυρίζουν. Γιατί να άλλαξε τρόπο παιχνιδιού μια ομάδα ανάμεσα στα έξι πρώτα ματς και τα τέσσερα επόμενα μοιάζει απίθανο.
Οι διαιτητές φαίνονται θορυβημένοι, μαγκωμένοι και ανεξήγητα διστακτικοί προκαλώντας μάλιστα εκρήξεις του Μπαρτζώκα που συνοδεύονται από τεχνικές ποινές.
Προσέξτε τους αριθμούς.
Ο Ολυμπιακός πριν το σκάνδαλο σούταρε 142 βολές σε έξι αγώνες, ήτοι 23,7 μέσο όρο, περίπου. Οι αντίπαλοί του, έμειναν στις 14,8 μέσο όρο με 89. Δηλαδή υπήρχε ένα gap 9 βολών ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τους αντιπάλους του.
Μετά το σκάνδαλο όμως, παρατηρείται μία αλλαγή. Οι Πρωταθλητές Ευρώπης έγιναν λιγότερο dominant.
Το 67-50 των βολών στους τέσσερις επόμενους αγώνες είναι κοντινό. Υπερβολικά κοντινό. Με μέσους όρους βολών μόλις 16.75-12.5 υπέρ του Ολυμπιακού, τίθεται θέμα. Η διαφορά στις βολές έγινε 4 ανά αγώνα.
Αξιοσημείωτο είναι ότι το ρεκόρ του Ολυμπιακού στους πρώτους έξι αγώνες είναι 5-1, και στους επόμενους 2-2.
Πώς θα αντιδράσει η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα; Θα καταφέρει ο Ολυμπιακός να ανακτήσει το status του ως ο ανίκητος Πρωταθλητής Ελλάδας και Ευρώπης, ή θα πέσει λόγω έλλειψης «φιλανθρωπίας»;
Μήπως όλα τα παραπάνω είναι απλά συγκυριακό φαινόμενο;
Η συνέχεια είναι μπροστά μας.
