Με τον Παναθηναϊκό να είναι πρώτος και στις τρεις διοργανώσεις που συμμετέχει (στις δύο σε ισοβαθμία) είναι σαφές πως δεν μπορεί κανείς παρά να είναι απόλυτα ικανοποιημένος από την δουλειά που γίνεται από προπονητικό επιτελείο και ποδοσφαιριστές, η οποία προφανέστατα αποδίδει πολύ μεγάλους καρπούς.
Εχθρός του καλού είναι πάντα το καλύτερο ωστόσο και στην συνέχεια της σεζόν υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που μπορούν να παίξουν ρόλο και να επηρεάσουν την εξέλιξη των πραγμάτων. Και μια από αυτές είναι οι στατικές φάσεις, ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του παιχνιδιού, αφού μπορεί να δώσει... από το πουθενά την ευκαιρία για ένα γκολ.
Εκεί λοιπόν είναι και ο μοναδικός τομέας στον οποίον το «Τριφύλλι» δεν παίρνει καλό βαθμό, μιας και δεν καταφέρνει να εκμεταλλευτεί τις (πάρα πολλές) στημένες φάσεις που κερδίζει. Είναι χαρακτηριστικό πως οι «πράσινοι» έχουν εκτελέσει συνολικά 147 κόρνερ σε όλες τις διοργανώσεις και έχουν βρει από αυτά μόλις ένα «κανονικό» γκολ (του Ντε Φράι κόντρα στον Asteras AKTOR) και ένα αυτογκόλ (του Κωστή, στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό). Από εκεί και πέρα... ουδέν, παρά τον μεγάλο αριθμό εκτελέσεων σε κάθε παιχνίδι.
Και κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τα φάουλ, εκεί όπου άπαντες θυμούνται φυσικά την εκπληκτική εκτέλεση του Κάνγκουα στο Αλμάτι, στον θρίαμβο του Παναθηναϊκού με 1-5 επί της Καϊράτ, όμως και πάλι οι πολλές ευκαιρίες που έχουν δοθεί στο «Τριφύλλι» περνούν σχεδόν πάντα ανεκμετάλλευτες.
Ενώ η αμυντική αντιμετώπιση των στημένων είναι αυτή που πρέπει (μόλις ένα γκολ έχει δεχτεί ο Παναθηναϊκός από κόρνερ, αυτό της ΤΣΣΚΑ Σόφιας), στο κομμάτι της επίθεσης υπάρχουν πολύ μεγάλα περιθώρια βελτίωσης και εφόσον η ομάδα βελτιωθεί και εκεί, μπορεί να αυξήσει κατακόρυφα την (ήδη υψηλή) παραγωγικότητά της.
Ικανότατοι προπονητές υπάρχουν, ποδοσφαιριστές με καλό πόδι υπάρχουν (και μάλιστα πολλοί) και εάν το «Τριφύλλι» ξεκινήσει να... γράφει γκολ και από τα στημένα, θα δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερο «πονοκέφαλο» σε κάθε αντίπαλο σε Ελλάδα και Ευρώπη.
