Ένα λεωφορείο, μερικοί επιβάτες, ένα κινητό στο χέρι και μια είδηση που μπορεί να σου χαλάσει τη μέρα πριν καν φτάσεις στη δουλειά. Όχι, δεν πρόκειται για την αρχή κάποιας ταινίας. Είναι το παράδειγμα που χρησιμοποίησε ο Αντρέα Τρινκιέρι για να περιγράψει μια κατάσταση που βιώνουν οι παίκτες του ΠΑΟΚ σχεδόν καθημερινά.
Η συζήτηση ξεκίνησε από τις μεταγραφικές φήμες. Από τα ονόματα που εμφανίζονται, εξαφανίζονται και επανέρχονται στο προσκήνιο, δημιουργώντας την αίσθηση ότι ανά πάσα στιγμή κάποιος μπορεί να έρθει για να πάρει τη θέση κάποιου άλλου.
Και ο Ιταλός τεχνικός, αντί να μιλήσει για τακτικές, ρόστερ και αγωνιστικές ανάγκες, προτίμησε να μας βάλει όλους σε ένα λεωφορείο.
«Φανταστείτε ότι εργάζεστε σε μια μεγάλη εταιρεία. Κάθε πρωί περιμένετε το λεωφορείο, διαβάζετε τις ειδήσεις και βλέπετε ότι η εταιρεία σας αναζητά κάποιον για τη δική σας θέση».
Και κάπου εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον. Γιατί φανταστείτε να κάθεστε στο λεωφορείο, να πίνετε τον καφέ σας και να διαβάζετε ότι η εταιρεία σας ετοιμάζεται να προσλάβει κάποιον που κάνει ακριβώς την ίδια δουλειά με εσάς. Μόνο που εκείνος, σύμφωνα με όσα κυκλοφορούν, μπορεί να αμείβεται με τα διπλάσια ή και τα τριπλάσια χρήματα.
Την πρώτη φορά ίσως να μην ασχοληθείτε. Τη δεύτερη μπορεί να αναρωτηθείτε. Την τρίτη, όμως, πιθανότατα θα αρχίσετε να κοιτάζετε γύρω σας.
Και αν αυτό επαναλαμβάνεται κάθε εβδομάδα, με διαφορετικά ονόματα και διαφορετικά ποσά, πόσο εύκολο είναι να συνεχίσετε να κάνετε τη δουλειά σας ανεπηρέαστοι;
Επόμενη στάση: Μεταγραφές
Ο ΠΑΟΚ έχει αλλάξει επίπεδο φιλοδοξιών και μαζί του έχει αλλάξει και η καθημερινότητα γύρω από την ομάδα. Τα μεταγραφικά σενάρια έχουν γίνει σχεδόν μόνιμος συνεπιβάτης, με κάθε νέο όνομα να προκαλεί συζητήσεις για το ποιος έρχεται, ποιος περισσεύει και ποιος ενδεχομένως θα αποχωρήσει.
Για τον φίλαθλο, όλο αυτό μπορεί να είναι συναρπαστικό. Ένα μεγάλο όνομα, ένα ακόμη μεγαλύτερο συμβόλαιο, μια πιθανή μεταγραφή που θα ανεβάσει την ποιότητα της ομάδας. Και φυσικά η προσμονή για το επόμενο «μπαμ». Για τον παίκτη που βρίσκεται ήδη στο ρόστερ, όμως, η ίδια είδηση μπορεί να έχει εντελώς διαφορετική ανάγνωση.
Γιατί δεν είναι μόνο το ενδεχόμενο να χάσει τη θέση του. Είναι και η αίσθηση ότι όσα προσφέρει σήμερα ίσως να μην είναι αρκετά. Ότι κάποιος άλλος θεωρείται καλύτερος πριν καν φορέσει τη φανέλα. Και ότι την επόμενη φορά που θα αστοχήσει σε ένα σουτ, θα υπάρξει κάποιος να θυμίσει το όνομα του υποψήφιου αντικαταστάτη του.
Το ακόμη πιο παράδοξο; Μπορεί αυτός ο υποψήφιος αντικαταστάτης να μην υπήρξε ποτέ πραγματικά υποψήφιος.
Εισιτήριο χωρίς επιστροφή στην πραγματικότητα;
Ο Τρινκιέρι υποστήριξε ότι το ποσοστό αλήθειας των μεταγραφικών φημών που κυκλοφορούν είναι μικρότερο από 5%. Μάλιστα, ανέφερε πως έχουν γραφτεί ονόματα παικτών που όχι μόνο δεν απασχόλησαν τον ΠΑΟΚ, αλλά δεν εξετάστηκαν καν ως πιθανές επιλογές.
Το 5% είναι η δική του εκτίμηση. Το γεγονός, ωστόσο, ότι αισθάνθηκε την ανάγκη να το επισημάνει δείχνει πόσο έντονα βιώνει την κατάσταση.
Η μεταγραφική δημοσιογραφία, βέβαια, δεν μπορεί να σταματήσει. Ούτε πρέπει. Οι ομάδες διαπραγματεύονται, οι ατζέντηδες προτείνουν, οι διοικήσεις εξετάζουν και οι πληροφορίες αποτελούν μέρος της αθλητικής επικαιρότητας.
Υπάρχει όμως διαφορά ανάμεσα σε μια πραγματική πληροφορία και σε ένα όνομα που απλώς κυκλοφορεί. Όπως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο «ο ΠΑΟΚ εξετάζει την περίπτωση ενός παίκτη» και στο «έρχεται να πάρει τη θέση του τάδε».
Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει μια είδηση. Στη δεύτερη, εκτός από την είδηση, δημιουργείται και μια ολόκληρη ιστορία γύρω από έναν άνθρωπο που ενδεχομένως δεν γνωρίζει τίποτα για όλα αυτά.
Προσοχή στις πόρτες
Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της τοποθέτησης του Τρινκιέρι δεν ήταν το ποσοστό των φημών. Ήταν η παραδοχή ότι οι παίκτες του επηρεάζονται.
Ο Ιταλός δεν προσπάθησε να παρουσιάσει τα αποδυτήριά του ως έναν χώρο όπου κανείς δεν διαβάζει, κανείς δεν ακούει και κανείς δεν ενδιαφέρεται για όσα γράφονται. Αντιθέτως, παραδέχθηκε ότι βλέπει τις συνέπειες και προσπαθεί να προστατεύσει τους παίκτες του. Και κάπως έτσι, το θέμα παύει να είναι αποκλειστικά μεταγραφικό.
Γιατί οι μπασκετμπολίστες δεν είναι απλώς ονόματα σε ένα φύλλο αγώνα, ούτε αριθμοί σε ένα συμβόλαιο. Είναι επαγγελματίες που καλούνται να διαχειριστούν τον ανταγωνισμό, την πίεση και την αμφισβήτηση, πολλές φορές ταυτόχρονα. Το γεγονός ότι αμείβονται καλά δεν τους κάνει λιγότερο ανθρώπους. Ούτε το γεγονός ότι αγωνίζονται σε υψηλό επίπεδο σημαίνει πως μπορούν να απομονώσουν όσα συμβαίνουν έξω από τις τέσσερις γραμμές.
Και ειδικά τώρα, με τον σοβαρό τραυματισμό του Τζέντι Όσμαν, ο ΠΑΟΚ χρειάζεται τους παίκτες που έχει περισσότερο από ποτέ. Την ίδια στιγμή που η αναζήτηση ενίσχυσης αποτελεί μια απολύτως λογική διαδικασία. Δύο πραγματικότητες που πρέπει να συνυπάρξουν.
Και στην επόμενη στάση ποιος κατεβαίνει;
Ο Τρινκιέρι ζήτησε περισσότερη ανθρώπινη ευαισθησία από όσους ασχολούνται με το ρεπορτάζ. Δεν απαίτησε να σταματήσουν οι μεταγραφικές ειδήσεις, ούτε αρνήθηκε ότι ο ανταγωνισμός αποτελεί μέρος του επαγγελματικού αθλητισμού.
Άλλωστε, κανένα συμβόλαιο δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι μια ομάδα δεν θα αναζητήσει έναν καλύτερο παίκτη. Όπως και κανένας παίκτης δεν είναι υποχρεωμένος να αισθάνεται άνετα όταν διαβάζει διαρκώς ότι κάποιος άλλος ετοιμάζεται να πάρει τη θέση του.
Ο ΠΑΟΚ θα συνεχίσει να ψάχνει τρόπους να γίνει καλύτερος. Οι μεταγραφικές φήμες θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν. Οι δημοσιογράφοι θα συνεχίσουν να αναζητούν πληροφορίες και οι φίλαθλοι θα συνεχίσουν να περιμένουν το επόμενο μεγάλο όνομα.
Το ζητούμενο δεν είναι να σταματήσει το... λεωφορείο. Είναι να μη χαθεί στην πορεία η ισορροπία ανάμεσα στις φιλοδοξίες μιας ομάδας και στους ανθρώπους που καλούνται καθημερινά να τις υπηρετήσουν. Γιατί, όσο όλοι κοιτάζουν ποιος ετοιμάζεται να ανέβει, ίσως κάποια στιγμή ξεχάσουν να προσέξουν εκείνον που κάθεται ήδη μέσα. Και μπορεί να έχει αρχίσει να ψάχνει το κουμπί για την επόμενη στάση.
