Το Κατάρ έχει τον Κέντρικ Ναν νατουραλιζέ, η Ελλάδα τον Τόμας Ουόκαπ

Το σκάνδαλο στο ελληνικό μπάσκετ, έχει πολλά παρακλάδια. Δεν είναι αποκλειστικά ο επηρεασμός της διαιτησίας και τα στημένα παιχνίδια σύμφωνα με το κατηγορητήριο. Το… μακρύ τους χέρι, ακουμπούσε και βρώμιζε τα πάντα στο άθλημα.
 
Πέρα από «βρώμικοι» ήταν και άσχετοι βέβαια. Γιατί δεν μπορούσαν να επιδείξουν ούτε το ελάχιστο έργο μέσα σε μια πενταετία. Γι’ αυτό και τώρα οι υποστηρικτές τους έχουν την υπερασπιστική γραμμή πως… παρέλαβαν «καμένη γη». Αυτός που έλεγε απ’ την πρώτη μέρα να τον κρίνουν για τη διαιτησία, ως προφυλακισμένο τον στηρίζει το σύστημά του λέγοντας πως πέντε χρόνια δεν ήταν αρκετά για να διοικήσει.
 
Η Εθνική ομάδα είναι ένας απ’ τους τομείς που υπέφερε στα χέρια του συστήματος. Σε όλα της τα κλιμάκια, με προπονητές «φίλους», κοντοχωριανούς, τους χεριού τους. Καταγγελίες πλέον ακόμη και για κλήσεις παιδιών οι οποίες δεν είχαν την καμία αξιοκρατία, παρά μόνο συμφέρον και κέρδος.
 
Η Ελλάδα περίμενε εξέλιξη ταλέντων κατά τα άλλα. Και φυσικά η πυραμίδα φτάνει μέχρι την κορυφή της. Την Εθνική ανδρών. Εκεί όπου το θέμα του διαβατηρίου που χαρίστηκε στον Τόμας Ουόκαπ, μοιάζει περίεργο γιατί μέχρι τώρα δεν υπάρχει σε κάποια δικογραφία.
 
Η οργή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, τώρα που ο Κέντρικ Ναν κάνει ταξίδι-αστραπή στο Κατάρ. Για να πάρει το διαβατήριο της συγκεκριμένης χώρας και να αγωνιστεί στις μεγάλες διοργανώσεις. Προφανώς κίνηση που γίνεται για οικονομικούς λόγους, όμως αυτό συνέβη μετά από συμπληρωμένα τρία χρόνια παραμονής στην Ευρώπη.
 
Το ερώτημα είναι γιατί κανείς δεν προσπάθησε να πείσει αυτόν τον παικταρά, να πάρει ελληνικό διαβατήριο. Έναν παίκτη που έχει κάνει το σκοράρισμα επιστήμη. Αυτός ο τύπος έχει το σουτ και το εύκολο σκορ, ακριβώς τα στοιχεία που λείπουν από τη χώρα μας.
 
Το σύστημα Λιόλιου ούτε ασχολήθηκε να τον πείσει. Και σαφώς για την Ελλάδα τα πράγματα θα ήταν αλλιώς. Επειδή ζει στη χώρα, την ξέρει, γνωρίζει τους παίκτες της Εθνικής. Κατά συνέπεια με λίγη προσπάθεια μετά τον πρώτο ή μετά τον δεύτερο χρόνο του στην Ελλάδα, θα μπορούσε να πει το «ναι». Ειδικά όταν ήδη έχει «δέσει» το μέλλον του εδώ.
 
Πόσο διαφορετικά θα ήταν όλα αν η Εθνική είχε να επιλέξει ανάμεσα σε Ναν και Ντόρσεϊ για τη θέση του νατουραλιζέ. Κι όχι να έχει… χαρίσει διαβατήριο στον Γουόκαπ, απλά και μόνο για να εξυπηρετήσει τον Ολυμπιακό. Κάτι που γύρισε μπούμερανγκ, καθώς ο Τεξανός είναι πλέον στο Ντουμπάι. Οπότε ούτε Εθνική υπάρχει γι’ αυτόν, ούτε το ελληνικό διαβατήριο του χρησιμεύει σε τίποτα.
 
Ο Κέντρικ Ναν είχε ένα… κακό. Είναι παίκτης του Παναθηναϊκού. Έτσι υπήρχε ο «φόβος» να δεχτεί αν τον πίεζαν με ωραίο τρόπο. Και φαντάζεται ο καθένας τι θα σήμαινε να βρεθεί ο συγκεκριμένος παίκτης με ελληνικό διαβατήριο. Το σύστημα δεν γινόταν να το επιτρέψει αυτό στον εαυτό του.
 
Από ένα σημείο και μετά, πέταξε το πουλάκι έτσι κι αλλιώς. Ο Ναν με τη συμπεριφορά απέναντί του και στην ομάδα του, το πιθανότερο είναι να έκλεινε το τηλέφωνο ή την πόρτα στη μούρη όποιου πήγαινε να του ζητήσει να σκεφτεί να πάρει ελληνικό διαβατήριο.
 
Ο Κέντρικ Ναν στο Κατάρ… Η Ελλάδα με την ανάμνηση της επιστολής του Τόμας Ουόκαπ, τα ψέματα αυτής, την εύνοια του Ολυμπιακού και ένα ακόμη ενοχοποιητικό στοιχείο για την ΕΟ Καλαθοσφαίρισης του Βαγγέλη Λιόλιου. Ό,τι ακούμπησαν, σκοτεινό και με σκιές. Ζημίωσε το ελληνικό μπάσκετ. Με τον Ναν χάθηκε ευκαιρία απ’ αυτές που δεν εμφανίζονται ούτε μια φορά στα δέκα χρόνια. Λουστείτε Γουόκαπ τώρα και την αποθέωση των στοιχείων του από τους χειροκροτητές του συστήματος. Αν και μετά την φυγή του για Ντουμπάι και ο τρόπος που φέρθηκε στον Ολυμπιακό, άλλαξαν συμπεριφορά.