Το Μαρούσι είναι μια ομάδα με τη δική του ιστορία στο μπάσκετ. Από μια συνοικία της Αττικής, πέτυχε πράγματα που σαφώς μεγαλύτερα κλαμπ σε πορεία μέσα στο χρόνο και σε κόσμο δεν τα έχουν καταφέρει. Τα κατάφερε με την προσπάθεια και τον μόχθο του.
Διαχρονικά δεν άνηκε σε καμία πλευρά, έδινε τον αγώνα του χωρίς να... γλυκοκοιτά προς το πράσινο ή το κόκκινο. Κάτι που έχει αποδειχθεί από την ίδια την ιστορία. Όποιος αμφιβάλει μπορεί να ρωτήσει από τον Γιώργο Μπαρτζώκα, μέχρι τον Βασίλη Σπανούλη.
Το σύστημα Λιόλιου στοχοποίησε αυτό το σωματείο με την ιστορία που κουβαλά και την προσπάθειά του να σταθεί επάξια απέναντι σε αυτή και μόνο. Με μοναδική απαίτηση να κρίνονται οι αγώνες στα παρκέ και όχι στις σφυρίχτρες, στα γραφεία και στις επιθυμίες προέδρων, μελών, θεσμικών παραγόντων, ή «φίλων».
Αυτό που βίωσε το Μαρούσι την περασμένη σεζόν, αν το περνούσε μεγάλη ομάδα θα είχε πέσει η κυβέρνηση απ’ τον «σεισμό» που θα είχε προκληθεί. Το υπέμεινε, άντεξε, πάλεψε, χωρίς να προδίδει τις αξίες του. Ο Ηλίας Παπαθεοδώρου φώναζε μπροστά στις κάμερες «δεν σε φοβόμαστε», με τον αποδέκτη να είναι γνωστός.
Το γιατί αποδείχθηκε. Το κακό ηττήθηκε. Το καλό νίκησε. Πρώτα στους αγωνιστικούς χώρους, κερδίζοντας μια παραμονή παλικαρίσια, προσαρμόζοντας μέχρι και τις τακτικές και τα συστήματα, γύρω απ’ τη γνώση του τι θα αντιμετωπίσουν από τη διαιτησία.
Άρχισε παράλληλα κι ένας άλλος αγώνας. Για να καθαρίσει το μπάσκετ από τη σαπίλα. Να τελειώσει το σύστημα που του «έτρωγε» τις σάρκες και την «ψυχή».
Πρώτα μέσω της ΕΕΑ και των αποδείξεων διοικητικής σχέσης Λιόλιου-Προμηθέα, για να φτάσουμε στην εμπλοκή της δικαιοσύνης με τη γνωστή κατάληξη των συλλήψεων και των περιορισμών ελευθερίας με προφυλακίσεις και βραχιολάκια στα σπίτια.
Το... Μαρουσάκι, νίκησε. Ένα τρόπαιο που δεν υπάρχει, αλλά στη συνείδηση των φιλάθλων το πήρε και το έχει στο υψηλότερο ράφι της τροπαιοθήκης του. Τρόπαιο ήθους, fair play, μαγκιάς, αγάπης για το μπάσκετ.
Ένα έξτρα... παράσημο ήρθε και με την κίνηση της ΚΑΕ Ολυμπιακός. Δεν είναι συνηθισμένο τόσο μεγάλη ομάδα, η πρωταθλήτρια Ευρώπης, αυτή που πανηγύρισε τα δύο τελευταία πρωταθλήματα της εποχής Λιόλιου στο μπάσκετ, να αναρτά video για δύο σφυρίγματα κόντρα στο Μαρούσι. Θέλοντας να δείξει τι; Πώς αδικήθηκε από το Μαρούσι σε δύο φάσεις;
Όχι φυσικά. Στόχος δεν υπήρχε. Μόνο ενόχληση και... μίσος. Απέναντι στην ΚΑΕ η οποία «σμπαράλιασε» το σύστημα. Το έστειλε στην προφυλάκιση ή με βραχιολάκι στο σπίτι. Το ξεβόλεψε από τις εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ στα σπίτια. Από τα «μάγκικα πρωταθλήματα».
Το Μαρούσι κέρδισε. Όχι τον Ολυμπιακό -αν κι αυτόν αγωνιστικά για ένα σουτ δεν το κατάφερε- ούτε τον Παναθηναϊκό. Κέρδισε την εκτίμηση του κόσμου. Την ηθική επιβράβευσή του. Γιατί μια τέτοια ομάδα, δεν κάθισε στα... αυγά της για να μην την «καταπιεί» το σύστημα. Πάλεψε, νίκησε, εξέθεσε, ξεμπρόστιασε.
