Φυσικά και δεν σκότωσε κανένα θηρίο στην Πάτρα ο Παναθηναϊκός. Μα ούτε και είχε χάσει από κανένα τέτοιο έως τώρα, ασχέτως αν οι ομάδες που έπαιξε μέχρι σήμερα σαφώς και δεν είναι «Παναχαϊκές».
Το τριφύλλι έκανε το καθήκον του, απέφυγε να μπλέξει σε περιπέτειες και συνεχίζει σε μια διοργάνωση που υπό προϋποθέσεις μπορεί να σώσει τη χρονιά ή έστω να της δώσει κάποιο ενδιαφέρον. Εκτός κι αν βλέπει κανείς κάτι άλλο στον ορίζοντα που δεν το βλέπουμε οι υπόλοιποι.
Να καθαρίσει την πρόκριση από το πρώτο ματς ήθελε ο Δώνης και το κατάφερε. Με τις επιλογές του έστειλε το μήνυμα ότι δεν… διαπραγματεύεται το αποτέλεσμα και οι πράσινοι έφτασαν με σχετική άνεση στον στόχο ασχέτως αν η χαλάρωση στην επανάληψη θα μπορούσε να τους βάλει σε μπελάδες. Τέλος καλό, όλα καλά και η δουλειά έγινε.
Ο Παναθηναϊκός μπορεί να είναι μια ομάδα δίχως ουσιαστικό στόχο, ωστόσο το Κύπελλο είναι μια διοργάνωση στην οποία είναι υποχρεωμένος να το φτάσει μέχρι εκεί που πάει. Είναι μια ευκαιρία μπας και ζωντανέψει μια σεζόν η οποία με το καλημέρα έχει πάρει την κάτω βόλτα.
Κορυφαίος μακράν ήταν ο Μπουζούκης, ο Κολοβός με τον Μολό ήθελαν αλλά… δεν μπορούσαν να τελειώσουν σωστά τις φάσεις, ενώ θετικότατη παρουσία είχαν ο Δώνης με τον Κουρμπέλη. Στα αξιοσημείωτα επίσης ότι για πρώτη φορά φέτος το τριφύλλι έβαλε τρία γκολ, έστω κι αν το ένα ήταν ευγενική χορηγία.
Πέρα από το ζητούμενο της πρόκρισης που επιτεύχθηκε είναι θετικό ότι η ομάδα επέστρεψε στις νίκες και έφτιαξε κάπως την ψυχολογία της εν όψει της δύσκολης συνέχειας. Επαναλαμβάνουμε πως δεν έπαιζε με καμιά ομάδαρα, ωστόσο το είχε ανάγκη ένα ξέσπασμα και εν τέλει ήρθε.
Κλείνοντας δεν γίνεται να μην σχολιάσουμε αυτό που ξεχώρισε όσο τίποτα άλλο. Είναι όλα τα λεφτά η νέα φανέλα και ξύπνησε θύμησες από το παρελθόν. Μακάρι να αποδειχτεί και γούρικη και τουλάχιστον στο Κύπελλο να το πάμε μέχρι τέλους. Από… εμφάνιση πάντως σκίζεις!
ΥΓ: Όχι πως δεν το περιμέναμε αλλά ο Αυγενάκης το έχει ΗΔΗ τερματίσει. Καλό θα ήταν να γίνει κάτι μαζικό από τις ομάδες και να τελειώσει αυτή η ιστορία γιατί ο άνθρωπος θα αρχίσει σε λίγο και τα «διδάξαμε ήθος». Όταν σταματήσει να μιλάει με τον… Λάκοβιτς (μήπως τον Γιάκα;) ο Παναθηναϊκός, ας ασχοληθεί και με αυτή τη συνεχιζόμενη πρόκληση γιατί τα όρια έχουν ξεπεραστεί.
