Πέτυχα τον Ράζβαν σε μία φάση που ο μοναδικός του προβληματισμός ήταν ο εξής. «Why they call me thief – chicken»; Προφανώς γέλασα και του εξήγησα πως αυτός ο χαρακτηρισμός αφορά τους Βαλκάνιους γενικότερα και πως το κλίμα για τους Ρουμάνους στη χώρα μας είχε χαλάσει από την έλευση του Λούπου στον Παναθηναϊκό, ο οποίος συνελήφθη με καμιά τριανταριά ψυγεία και πλυντήρια στο σπίτι του κάποτε στα 80΄ς.
Η στόχευση της συνέντευξης, δεν ήταν η είδηση αλλά η καταγραφή του πως έφτασε ο ΠΑΟΚ στη κατάκτηση του πρωταθλήματος. Του πιο ανταγωνιστικού πρωταθλήματος στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Πρώτο σημείο καμπής ήταν το μίτινγκ του Ράζβαν με τον Ιβάν Σαββίδη κατά την διάρκεια του βασικού σταδίου της προετοιμασίας. Σε εκείνο το σημείο ο Ρουμάνος είχε χάσει την πίστη του λόγω του ελλιπέστατου ρόστερ και έπρεπε να μιλήσει για ώρες με τον μεγαλομέτοχο έτσι ώστε να καταλήξει στη λογική του game by game. Βλέποντας και κάνοντας λοιπόν.
Αφού κατάφερε να μπει σε ομίλους μετά από τρεις νοκ άουτ φάσεις – θα το περάσει και η ΑΕΚ φέτος και θα καταλάβει ο μηχανισμός της πόσο δύσκολο είναι – έπρεπε να περάσουν τρεις μήνες για να σκληρύνει το γκρουπ. Τόσο μας είχε πει στο Εδιμβούργο πως χρειάζεται και στη συνέντευξη ουσιαστικά αναλύει το γιατί. Το τρίμηνο δεν είναι τυχαίο, αλλά αποτελεί ένα κομμάτι της προπονητικής του εμπειρίας. Μία καινούργια ομάδα, τόσο χρειάζεται.
Δεν παραδέχτηκε ποτέ πως δούλεψε πολύ στο κομμάτι της επιθετικής μετάβασης. Περισσότερο θεωρεί πως τον βοήθησε η προηγούμενη «αποτυχημένη» χρονιά γιατί σε αυτή μυήθηκαν ο Κουλιεράκης, ο Κοτάρσκι, ο Κωνσταντέλιας και ο Τάισον στα ζητούμενά του. Από τη στιγμή που συνέβη αυτό και προστέθηκαν το καλοκαίρι κάποια παιδιά που διευκόλυναν το ροτέισον, ήταν φυσιολογικό η ομάδα να βγάλει πολύ πιο ποιοτικούς αυτοματισμούς.
Το θέμα της νοοτροπίας που μέτρησε, είναι μία καθημερινή διαδικασία. Είναι το μοτίβο του, είναι αυτό που τον κάνει να διαφέρει από τους υπόλοιπους. Ο ΠΑΟΚ κέρδισε όλα τα παιχνίδια χωρίς αύριο πλην της Μπριζ. Και με τους Βέλγους, θεωρεί πως πλήρωσε το θέμα της ίωσης που στέρησε τη δυνατότητα στην ομάδα του να παίξει στο 100%. Είχε τρεις – τέσσερις παίκτες που προέρχονταν από ίωση και είχαν χάσει προπονήσεις και τρεις – τέσσερις που είχαν συμπτώματα.
Το μόνο που αρνήθηκε να απαντήσει, είναι για την αλλαγή φιλοσοφίας στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια. Ο ΠΑΟΚ ήταν σαφές πως έπαιζε πιο άμεσα και με μικρότερο ρίσκο. Κάτι φυσιολογικό με βάση την σημασία των αγώνων. Είχε τέσσερις τελικούς, ενώ άλλοι απέδωσαν πολύ χειρότερο ποδόσφαιρο έχοντας μόλις έναν.
Σε γενικές γραμμές όλη η σεζόν ήταν ένα σεμινάριο του Ρουμάνου. Είτε τον συμπαθείς είτε όχι, του βγάζεις το καπέλο.
Όλη η συνέντευξη του Ράζβαν (ΕΔΩ). Δεν έχει μόνο ειδικό ενδιαφέρον για ΠΑΟΚτσήδες, αλλά γενικό για όσους θέλουν να αντιλαμβάνονται το επαγγελματικό ποδόσφαιρο στη σωστή του βάση.
Συνεχίζοντας, νούμερο ένα στην ατζέντα της ειδησεογραφίας του ΠΑΟΚ είναι το ενδεχόμενο πώλησης του Ντέλια. Ξέραμε πως είναι κάτι πιθανό και νομίζω πως ήμασταν προετοιμασμένοι πως θα αντιμετωπίσουμε άμεσα ένα τέτοιο θέμα.
Υπάρχει μία ξεκάθαρη διαφορά στο οικονομικό από τα θέλω του ΠΑΟΚ σε αυτά που δίνει η Ζάλσμπουργκ. Τρία εκατ ευρώ συν 5% στη μεταπώληση, μπορεί να είναι συνολικά 5εκατ, δεν είναι μικρό το νούμερο. Μία πρόταση που υπάρχει εδώ και δύο εβδομάδες.
Ο ΠΑΟΚ δεν καίγεται αλλά δεν είναι μόνος. Το περιβάλλον του παίκτη πιέζεται να γίνει η μεταγραφή, όμως ο ΠΑΟΚ θέλει το 17 συν 3 συν 20% μεταπώληση. Αυτά τα νούμερα, ουδέποτε τα έχουν δώσει οι Αυστριακοί.
Δεν ξέρω αν θα τα δώσουν, δεν το αποκλείω αλλά δεν είμαι και σίγουρος. Αυτό που ξέρω καλά είναι πως και να μην γίνει, ο ΠΑΟΚ θα τον φωνάξει, θα του ανεβάσει το συμβόλαιο και θα τον κρατήσει ζεστό άλλον έναν χρόνο.
Από την πλευρά μου, έχω μία σκέψη σύμφωνα με την οποία για να προσεγγίσουμε σωστά την είσοδο στη κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, θα πρέπει να έχουμε λίγες αλλαγές και πολύ ποιοτικές προσθήκες. Επίσης η παρουσία του Ντέλια, είναι σαφές πως γεννάει ΠΑΟΚτσήδες παντού στη χώρα.
Από την άλλη, με 20 εκατ ευρώ από την πώλησή του, συν 6-7 από τα διαρκείας, υπάρχει ένα εντυπωσιακό για ΠΑΟΚ νούμερο έτσι ώστε να αναβαθμίσει πολύ ποιοτικά το ρόστερ και σχετικά άμεσα.
Πάντα μία πώληση είναι ή όχι πετυχημένη, από την αντικατάσταση του παίκτη που έφυγε και την επένδυση των χρημάτων που έφερε. Άρα σήμερα που μιλάμε, δεν μπορούμε να ξέρουμε τι είναι σωστό και τι όχι.
Απλά εγώ γουστάρω να τον βλέπω, με την υποσημείωση πάντα πως δεν πληρώνω για να λειτουργήσει αυτή η ομάδα.
