Ένα φιλικό κι ένα επίσημο με σπουδαία αντίπαλο, αλλά χωρίς να έχει ιδιαίτερο βαθμολογικό ενδιαφέρον. Στην εποχή μας θαύματα δεν γίνονται βλέπετε. Η Εθνική ομάδα εκτός όλων των άλλων, αυτές τις αναμετρήσεις πρέπει να τις δει ως καλά τεστ ετοιμότητας για τα σπουδαία που θα έρθουν τον Μάρτιο με τα μπαράζ του Nations League.
Δυστυχώς μέχρι τώρα κανείς δεν έχει μπορέσει να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Η Εθνική ομάδα έχει γίνει… Big Brother, με τους πάντες να ασχολούνται με ζήτημα το οποίο πρέπει να μείνει εντός ομάδας και να λυθεί εσωτερικά. Γιατί όπως αποδεικνύεται, δεν είναι θέμα διάθεσης ή πρόθεσης οι μήνες που δεν έχει πληρωθεί ο συνεργάτης του Πογέτ. Είναι διαδικαστικό-γραφειοκρατικό.
Ο ομοσπονδιακός τεχνικός έπρεπε να είναι ο πρώτος που δε θα ήθελε να υπάρξει συζήτηση για θέμα άσχετο με το ποδόσφαιρο, προκειμένου να μην επηρεάζεται η ομάδα του. Τέσσερις μήνες όσο μεγάλο διάστημα κι αν μοιάζει, είναι ελάχιστο απ’ τη στιγμή που μιλάμε για Εθνική ομάδα η οποία έχει λίγες ευκαιρίες να συγκεντρωθεί και να αγωνιστεί.
Η επιλογή του Ουρουγουανού να κάνει δημόσιο τον διάλογο με την ΕΠΟ για το θέμα του συνεργάτη του, οδήγησε στο να έχουμε αυτό το Big Brother. Το οποίο όσο καλόπιστα κι αν το δει κανείς, δεν μπορεί να βρεθεί θετική επίδραση στην Εθνική ομάδα. Άρα ήταν εντελώς ανούσια η αποκάλυψη και ο τρόπος που το χειρίστηκε ο Πογέτ.
Ταυτόχρονα, τα όποια συμπεράσματα και η ενασχόληση των ΜΜΕ με το θέμα, είναι λογικό να προκύπτουν. Ειδικά για έναν τεχνικό που τον έχουμε ξαναζήσει στην Ελλάδα, αναφορικά με τη δυσκολία που έχει ως επαγγελματίας. Αναφερόμαστε στην εποχή που η ΑΕΚ ήθελε να τον κρατήσει και τελικά επέλεξε να μη μείνει.
Η πιο απλή κίνηση, ήταν να βρει με την ΕΠΟ μια λύση για να πληρωθεί ο συνεργάτης του. Ειδικά απ’ τη στιγμή που αυτός δε δέχεται να βγάλει ΑΦΜ και όλο το υπόλοιπο τιμ είναι πληρωμένο. Αν υπήρχε θέμα μη διάθεσης πληρωμής και συνολική μεγάλη καθυστέρηση του προπονητικού τιμ, τότε θα το έβλεπαν όλοι διαφορετικά το ζήτημα.
Τα γεγονότα από την πρώτη δήλωση του Πογέτ μέχρι την τελευταία αναφορικά με το ενοίκιο που έχει πληρώσει μέχρι Μάιο και κατά συνέπεια δε θέλει να φύγει, πραγματικά δεν είχαν καμία θέση στην Εθνική ομάδα. Ο Ουρουγουανός το μόνο που κατόρθωσε είναι να… χάσει πόντους στα μάτια των φιλάθλων πρώτα απ’ όλα, αλλά και της ίδιας της ομάδας του. Οι οποίοι έρχονται να προστεθούν στο θέμα των κλήσεων σε προηγούμενες υποχρεώσεις, με αποκορύφωμα το τέλος του Κώστα Φορτούνη απ’ την Εθνική.
Αυτό που είχε ο Ρεχάγκελ και ο Σάντος-αναφέρονται ως οι κορυφές των επιτυχημένων Ομοσπονδιακών τεχνικών-είναι πως έδειχναν σε όλους να έχουν πρώτο και βασικό τους μέλημα το καλό της Εθνικής. Ακόμη και σε αποφάσεις τους με τις οποίες μπορεί να διαφωνούσε κάποιος. Ο Πογέτ δεν έδωσε αυτή την εντύπωση με τη στάση του κι εκεί είναι… φάουλ.
