MENU

Θυμάμαι την ημέρα που ανακοινώθηκαν οι τιμές στα διαρκείας της ΑΕΚ, ο περισσότερος κόσμος ανέβηκε στα κάγκελα. Λογικά. Οι τιμές έμοιαζαν -τουλάχιστον- τσιμπημένες για το μέσο ελληνικό πορτοφόλι της λιτότητας, της ύφεσης, των μνημονίων, της ακρίβειας. 

Το μέσο διαρκείας της ΑΕΚ κοστίζει όσο περίπου αυτό της Premier League, της La Liga, της Bundesliga. Εκεί όμως βλέπεις προϊόν, είσαι μέρος ενός φαντασμαγορικού θεάματος που σε συνεπαίρνει. 

Ως θεατής / καταναλωτής έχεις παροχές. Ποιότητα. Εξυπηρέτηση. Υποδομές. Εγκαταστάσεις. Ατμόσφαιρα. Ακόμα κι αν δεν δεις καλή μπάλα (που συνήθως θα ζεις) έχεις αποζημιωθεί από το υπόλοιπο πακέτο. 

Είναι σαν μία επίσκεψη σε ένα γιγάντιο εμπορικό κέντρο, στο οποίο ως αλατοπίπερο θα δεις και την αγαπημένη σου ομάδα να παίζει. 

Το γήπεδο, εκεί, είναι ρουτίνα -με την καλή έννοια. Είναι η αυτονόητη διασκέδαση. Αντί να πας σε μία ταβέρνα, σε κάποιον άλλο πολυχώρο, δύο φορές τον μήνα, θα πας γήπεδο. Είναι σαν αυτονόητο κομμάτι του οικογενειακού προϋπολογισμού στην κατηγορία «διασκέδαση», χοντρικά βγαίνει στα ίδια λεφτά με οτιδήποτε άλλο.

Η ΑΕΚ έκανε sold out στα διαρκείας και ήδη όσοι προνόησαν να πάρουν, ξέρουν ότι αυτό έβγαλε ήδη τα λεφτά του. Διότι με αυτό το μαγικό καρτελάκι, οι οπαδοί της Ένωσης ήδη βίωσαν μία once in a lifetime experience. 

Μία εμπειρία που την ζεις μια φορά, και αν βρεις τα σωστά λόγια να ταιριάξεις, την διηγείσαι μέχρι και στα εγγόνια σου. 

Η ΑΕΚ -ως οργανισμός- φρόντισε να χτυπήσει, να τεντώσει, να δοκιμάσει την αντοχή όλων των συναισθηματικών χορδών των οπαδών της. Μετέτρεψε τα εγκαίνια και την αγωνιστική πρεμιέρα σε ότι πιο αγαπησιάρικο μπορούσε να οργανώσει.

Το γιγαντιαίων διαστάσεων ανατριχιαστικό πανό της Original παραδείσου, που ανέβηκε πριν από την σέντρα της αναμέτρησης με τον Ιωνικό με τις φωτογραφίες αμέτρητων οπαδών της που δεν πρόλαβαν το νέο γήπεδο άγγιξε και τους πιο αναίσθητους. 

Πως αποτιμάται όλο αυτό σε μία τιμή ενός διαρκείας; Δεν αποτιμάται, είναι ανεκτίμητης αξίας.

Αποτιμάται όμως σε οικονομικό επίπεδο. Με μία πρόχειρη σούμα, η ΑΕΚ μάζεψε πάνω από 30.000 κόσμο στα εγκαίνια της Παρασκευής, αν υπολογίζει κανείς 21 ευρώ το κεφάλι, βγάζει κοντά στις 650.000 ευρώ έσοδα με το καλημέρα.

Αν σε αυτά συνυπολογίσει κανείς τα συνολικά match day revenues, τα συνολικά έσοδα από τις εμπορικές χρήσεις του γηπέδου (ένα νέο γήπεδο πάντα αυξάνει τον καταναλωτικό ενθουσιασμό), τότε η Ένωση μπορεί και να χτυπάει έσοδα ενός εκατομμυρίου σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι της για φέτος. Σοκαριστικό, για τα ελληνικά δεδομένα.

Με δεδομένο ότι έχει τουλάχιστον 15 εντός έδρας παραστάσεις ακόμα, η Ένωση μπορεί να έχει έσοδα από τα εισιτήρια (διαρκείας και απλά) και εμπορικές χρήσεις που να αγγίζουν τα 20 εκατομμύρια ευρώ! Και τι έγινε που δεν παίζει φέτος Ευρώπη; Λογιστικά, είναι μία απίθανη ένεση ρευστότητας που εγγυάται την περαιτέρω ενίσχυση του ρόστερ. Στο σημερινό ποδόσφαιρο εν αρχή ήν τα έσοδα, ο τζίρος. Όλα τα υπόλοιπα έπονται. Γίνονται. 

Όταν ο Δημήτρης Μελισσανίδης δήλωσε με νόημα ότι «η ΑΕΚ επανιδρύεται» είχε τους λόγους του.

Σε πρόσφατες οπαδικές δημοσκοπήσεις η ΑΕΚ έδειχνε μία σταθερά πτωτική πορεία στην δημιουργία νέων οπαδών, απόρροια της έλλειψης γηπέδου, της αγωνιστικής παρακμής, του υποβιβασμού, της απουσίας από την σταθερή κατάκτηση τίτλων, εν αντιθέσει του μεγάλου ρεύματος του ΠΑΟΚ, που φαίνεται πως την προσπέρασε οπαδικά σε απόλυτους αριθμούς.

Το νέο γήπεδο, οι εικόνες αυτές, η αίσθηση ότι η γηπεδική εμπειρία είναι must, είναι in, είναι talk of the town, δημιουργεί μία πρωτοφανή κιτρινόμαυρη συσπείρωση, μία συνθήκη που γεννά νέους οπαδούς από το ίδιο το γήπεδο, από την ατμόσφαιρα, τον πολιτισμό, τις εικόνες και τους ήχους του. Μία πολυεπίπεδη προσφορά.

Κι έπειτα, είναι και το άλλο. Το αγωνιστικό. Αυτό που έλεγαν παλιά πως ο αντίπαλος θα χάνει από την Δεκελείας, το βίωσε πρώτος ο Ιωνικός, που λες και μαγεύτηκε από την υποβλητικότητα της ατμόσφαιρας.

Εναλλακτική σύνθεση, καμία διάθεση για σκληρές μονομαχίες, μία κάρτα, ελάχιστα φάουλ, ένας κομπάρσος στην παράσταση που συμβιβάστηκε με τον ρόλο του κομπάρσου, σχεδόν μαγεμένος από την συνθήκη. Το γήπεδο τον είχε κερδίσει πολύ πριν ο Γκατσίνοβιτς κάνει το 1-0. Λογικά, θα το πάθουν κι άλλοι επισκέπτες. Είναι ανθρώπινο.

Η ΑΕΚ (επιχειρεί να) κάνει ξανά το γήπεδο χώρο διασκέδασης. Μέρος που δεν ντρέπεσαι να πεις ότι πηγαίνεις. Μία δεξαμενή γεμάτη χαμόγελα, χαρά, θετική ενέργεια, συναισθηματική αγαλλίαση. Ίσως το διαρκείας της να μην είναι και τόσο ακριβό τελικά...

Η ΑΕΚ γεννά οπαδούς…
EVENTS