MENU

*Εξαιρώντας αυτή τη στιγμή τους παρωπίδες (μτφ: τυφλωμένοι οπαδοί που βλέπουν μόνο την ομάδα τους) για όλη την υπόλοιπη μπασκετική Ελλάδα η σειρά των τελικών έχει τελειώσει. Ο Ολυμπιακός θα είναι ο πρωταθλητής και μένει να μάθουμε το πως. Με 3-0; Θα γίνει καμία μάχη ή όχι; 

*Στα ρεπορτάζ Ολυμπιακού που έχουν καεί στο χυλό έχοντας χάσει με κάθε τρόπο την προηγούμενη 25ετία κρατούν χαμηλούς τόνους. Στα ρεπορτάζ Παναθηναϊκού προσπαθούν από κάπου να πιαστούν και δεν υπάρχει κλαδί οπότε  στρέφουν τα βλέμματα στην επόμενη μέρα. Κανείς δεν ρωτάει τι θα γίνει αύριο ή στη σειρά των τελικών. Κάτι που άφησε αυτό το διάστημα της κυριαρχίας του τριφυλλιού ως παρακαταθήκη είναι η έννοια του σεβασμού και της αναγνώρισης του αντιπάλου. Είναι καλύτερος; Να κερδίσει και πάμε παρακάτω να δούμε πως θα βελτιωθούμε. Ο Λιόλιος, η ΕΟΚ, ο Πιτσίλκας μπορεί να είναι στηρίγματα μιας νέας κατάστασης που στήνεται, αλλά ο πρωταθλητής δε θα βγει λόγω αυτών, θα βγει γιατί είναι καλύτερος στο γήπεδο. 

*Ποιο είναι το παρακάτω όμως; Υπό τις σημερινές συνθήκες ο Παναθηναϊκός κινδυνεύει στους επόμενους τελικούς να μην συμμετάσχει καν ή αν συμμετάσχει να είναι ακόμα πιο χάλια από φέτος. Αν γίνεται βέβαια αυτό διότι και με το μισό μπάτζετ μπορείς να κάνεις κάτι καλύτερο από αυτή τη ραψωδία γκέλας στη φτιαξιά και στη χημεία της συγκεκριμένης ομάδας. 

*Αν μέχρι το τέλος του μήνα, δηλαδή το πολύ σε δυο εβδομάδες δεν έχει βρεθεί λύση, ο Παναθηναϊκός τελειώνει ως το μέγεθος που ξέραμε και ξεκινάει ανοικοδόμηση με άλλο τρόπο. Είτε μπαίνει νέος ιδιοκτήτης με πορτοφόλι μεγάλο είτε εμφανίζεται Γιαννακόπουλος και το παίρνει πάνω του. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει, μετά έχει αδιέξοδο. Το έσοδα-έξοδα πέθανε και στους τελικούς γίνεται και το μνημόσυνο. 

*Τώρα πόσο εύκολο είναι να βρεθεί νέος ιδιοκτήτης με μεγάλο πορτοφόλι που θα δώσει 25, είτε και 20, θα χώσει άλλα τόσα σε μια τριετία για να γίνει ο Παναθηναϊκός ανταγωνιστικός αγωνιστικά και να τα βάλει και με όλο αυτό το σύστημα που δημιουργείται; Δύσκολο είναι αλλά το ΟΑΚΑ δημιουργεί ευκαιρίες ως project επένδυσης. 

*Το να επιστρέψει ο Γιαννακόπουλος μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα ήταν στη σφαίρα της φαντασίας. Η διπλή παρουσία του σε Λιόλιο και ΟΑΚΑ δημιούργησε ελπίδες, μετά με την αποχώρηση του έγινε ένα βήμα πίσω, κι από τότε ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Ακόμα και οι haters του Γιαννακόπουλου όμως που του χρεώνουν αυτή τη μαύρη διετία στην Ευρωλίγκα, ξέρουν ότι ο Παναθηναϊκός με και χωρίς Γιαννακόπουλο δεν είναι ίδιος. Και δεδομένα είναι πιο εύκολο να συμβούν κάποια πράγματα εσωτερικά παρά να γίνει όλο το σενάριο της προηγούμενης παραγράφου.

*Το σενάριο του 3-0 λοιπόν που σήμερα είναι και το πιθανότερο απαιτεί και λύσεις αυτή την εβδομάδα. 

*Μέχρι τότε πάντως υπάρχει και ένας, δυο τελικοί. Με τον Παναθηναϊκό να κινδυνεύει να γίνει περίγελως με τον τρόπο που εμφανίζεται. Περιμένει στην επίθεση το one man show του Νέντοβιτς που δεν βάζει πλέον ούτε τα «δικά του» σουτ και στην άμυνα βλέπει τον Παπαγιάννη να είναι το μεγαλύτερο του πρόβλημα. Δηλαδή από τους δυο στους τρεις που περιμένει να τον ξεκολλήσουν, αυτοί τον κολλάνε πιο πολύ. 

*Για τον Νέντοβιτς τα έγραψαν εδώ μια χαρά χθες τα παιδιά. Η στήλη σήμερα το προχώρησε γιατί μερικές φορές η εικόνα επεξηγεί καλύτερα τις καταστάσεις από ένα απλό σχόλιο. Κόψαμε καμία δεκαριά φάσεις για να διαπιστώσετε όλοι που βασίζεται το παραπάνω σχόλιο για τον Παπαγιάννη. 

*Στο πρώτο ματς ο ψηλός έγινε γιο γιο. Όχι από τον Φαλ απαραίτητα. Κυρίως από τον εαυτό του. Απαθής, χωρίς νεύρο και συγκέντρωση, χωρίς διάθεση να βάλει το σώμα του σε μάχη, έχανε τη θέση του, έχανε ριμπάουντ από παίκτη που ήταν πίσω του, πήγαινε βοήθειες στο πουθενά, δεν έκανε μπλοκ άουτ, έδιωξε τη μπάλα που δεν έπεφτε μέσα, όλα λάθος. Ο Παπαγιάννης με το συμβόλαιο που έχει αλλά κυρίως με το potential που έχει θα έπρεπε να είναι λύση σε αυτό το ρόστερ. Στο πρώτο ματς ήταν πρόβλημα κι όχι γιατί ήταν άστοχος, νευρικός, κάτι που μπορεί να συμβεί στον κάθε παίκτη, έμπειρο ή άπειρο, αλλά γιατί ήταν εκτός τόπου και χρόνου. 

*Στο βίντεο που ακολουθεί θα το δείτε και μόνοι σας. 

*Βέβαια για να μην «σταμπάρεται» ένας λες και το άθλημα είναι ατομικό, η αλήθεια είναι ότι εκτός του Μποχωρίδη και του Οκάρο που ήταν στο πνεύμα του παιχνιδιού όλοι οι άλλοι, λιγότερο ή περισσότερο, ήταν στην ίδια κατηγορία με τον Παπαγιάννη. Άρα δεν τίθεται πρωτίστως ζήτημα ταλέντου, αλλά διάθεσης. 

*Κάτι μεταγραφικό: Στο θέμα Ολυμπιακός-Μιλουτίνοφ την προσέγγιση την έκανε ο παίκτης. Την απόφαση θα την πάρει η ομάδα. Να δει αν ταιριάζει, αν κουμπώνει, μήπως είναι υπερβολή οι δυο seven footers αντί για έναν Νίμπο για παράδειγμα που θα προτιμούσε στα πικ εν ρολ ο Σλούκας. 

*Η ζήτηση: Περιέργως, το ΟΑΚΑ θα έχει αρκετό κόσμο αύριο. Η ζήτηση είναι εντυπωσιακή αναλογικά της διαφοράς που βγάζουν οι δυο ομάδες και με τα μέχρι τώρα δεδομένα πάει για μίνιμουμ όσο κόσμο είχε ο Ολυμπιακός στο Game 1. Άλλη εποχή θα είχαν εξαντληθεί βέβαια τα εισιτήρια αλλά και τώρα 9 με 10.000 κόσμος είναι too much. 

Ο Παναθηναϊκός της επόμενης μέρας, οι δυο δρόμοι και το πρόβλημα Παπαγιάννη σε ένα βίντεο 
EVENTS