Η προσέλευση των φίλων του Παναθηναϊκού για το χθεσινό παιχνίδι της πρεμιέρας της Ευρωλίγκα απέναντι στην Παρί στο Telecom Center Athens, έγινε υπό τους ήχους της Άννας Βίσση, η οποία πραγματοποιούσε τις τελευταίες της πρόβες πριν τη μεγάλη συναυλία του Σαββάτου στο ανοιχτό ΟΑΚΑ. Σίγουρα κάποια στιγμή θα ερμήνευσε πως τα «κλειδιά του σπιτιού, θα είναι πάντα εκεί σε περίπτωση που...».
Έχει χαρακτηριστεί ως η απόλυτη. Τόσο που κατάφερε ακόμα και σε πρόβες της να δημιουργήσει ένα επιπλέον «κομφούζιο» στους δρόμους γύρω από το κλειστό του ΟΑΚΑ. Το οποίο είχε ήδη βάλει τα γιορτινά του, για να υποδεχτεί τον δικό του ΑΠΟΛΥΤΟ. Τον απόλυτο προπονητή του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς πήρε τα... κλειδιά του σπιτιού από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο τον περασμένο Ιούνιο και χθες βράδυ σε μια συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα, πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του στον «πράσινο» πάγκο, ανάμεσα σε εκδηλώσεις λατρείας.
Άνθρωποι όλων των ηλικιών, έσπευσαν να τον υποδεχτούν πίσω στο σπίτι. Άνθρωποι που κρατούσαν από το χέρι παιδιά... 13 ετών τα οποία είχαν απλά ακούσει. Νέοι... 26 ετών που ένιωσαν να ζωντανεύουν τα «παραμύθια» με τα οποία τους μεγάλωσαν. Σαραντάρηδες και πενηντάρηδες που πλέον κρατούν τα δικά τους παιδιά όμως πια νιώθουν μικρότεροι και από εκείνα. Ηλικιωμένοι που νιώθουν ευλογημένοι που θα το ξαναζήσουν. Φίλοι πλάι στους ίδιους φίλους. Κάποιοι που λείπουν αλλά η έλευση του Ομπράντοβιτς, τους κρατά ζωντανούς μαζί με τις αναμνήσεις που ζωντανεύουν κι αυτές. Όλοι τους με την ίδια ανυπομονησία. Με την ίδια συγκίνηση. Όπως τότε.
Άνθρωποι που για εκείνους το «Πορόμ ποπέρομ περόμ» δεν είναι μια ισπανική ρούμπα, που αποτέλεσε το σήμα κατατεθέν των Αδελφών Κατσάμπα. Αλλά ένα δικό τους κομμάτι για τον απόλυτο. Το μελοποίησαν εκείνοι και έγινε το δικό τους σήμα κατατεθέν τα βράδια που μεγαλουργούσε ο Παναθηναϊκός, υπό τις οδηγίες του Ζοτς.
H μόνη λέξη που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει τα συναισθήματα που γεννήθηκαν, κατά την είσοδό του στο Telekom Center, είναι το: ΑΠΟΛΥΤΑ. Λέξη που τα περικλείει όλα αφού άλλωστε δύσκολα μπορούν να περιγραφούν.
Στο glass floor του ΟΑΚΑ, δεν ήταν λίγα τα αγωνιστικά στοιχεία που ήδη φώναζαν «ΖΟΤΣ». Ο Λευτέρης Μαντζούκας δεν επέστρεψε τελικά για να συμπληρώσει το ρόστερ, όπως θα απαντούσαν 35 μπασκετικοί στους 30, αν τους ρωτούσες πριν την έναρξη τη σεζόν. Αντιθέτως, πήρε απέναντι στη γαλλική ομάδα τον περισσότερο χρόνο από όλους. Άπαξ και πείσει τον Ομπράντοβιτς, μπορεί κιόλας να αποτελέσει τον φετινό.. Λάζαρο Παπαδόπουλο, τον Βουγιούκα, τον Καϊμακόγλου, τον Περπέρογλου και πόσους ακόμα οι οποίοι στα χέρια του «Μίδα» έγιναν από αιώνια ταλέντα, παίκτες X-Factor. Οι πεντάδες πια έχουν συγκεκριμένη φιλοσοφία, τη φιλοσοφία «Ζοτς» ενώ ήδη δημιουργούνται και τα πρώτα περίφημα «δίδυμα» Ομπράντοβιτς.
Παρουσίασε ο Παναθηναϊκός απέναντι στην Παρί, εικόνα που να πλησιάζει στο... απόλυτο; Η απάντηση είναι «όχι». Αλλά στα αλήθεια. «Φιούουου, Who cares??»
Έφτασε ξανά εκείνη η εποχή που παρακολουθώντας τον μπασκετικό Παναθηναϊκό, γνωρίζεις πως όταν βλέπεις κάτι καλό, σύντομα θα γίνει καλύτερο. Όταν βλέπεις κάτι καλύτερο, γνωρίζεις πως δεν αποκλείεται να φτάσει ως και το απόλυτο. Και πως όταν δεις κάτι αγωνιστικά... άσχημο, τότε «ξέρει ο Ζέλικο και θα το φτιάξει».
Στα τελευταία χρόνια της πρώτης θητείας του Ζοτς στον Παναθηναϊκό, εκείνα τα 13 χρόνια του απολύτως απόλυτου, ο... Μεγαλοδύναμος είχε βοηθήσει και δεν υπήρχε η έξαρση που παρατηρείται σήμερα στα social media. Την σεζόν 2009-10, ο Παναθηναϊκός δεν είχε καταφέρει να μπει ούτε στα πλέι οφ της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, έχοντας αποκλειστεί στη φάση του Top-16.
To καλοκαίρι που ακολούθησε, η ομάδα έχασε τον Νίκολα Πέκοβιτς, τον Βασίλη Σπανούλη καθώς και τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους. Οι μεταγραφές του Ομπράντοβιτς τότε άκουγαν στα ονόματα των... Άλεξ Μάριτς, Κώστα Καϊμακόγλου και Ρομέιν Σάτο. Το φινάλε της σεζόν 2010-11, βρήκε τον Παναθηναϊκό Πρωταθλητή Ευρώπης στο φάιναλ φορ της Βαρκελώνης, δια περιπάτου.
Αν παρακολουθούσες μονάχα το φινάλε εκείνης της χρονιάς, θα έλεγες.. εντάξει ο Ζοτς πήρε ένα ακόμα ευρωπαϊκό, όχι κάτι σπουδαίο. Η διδαχή ωστόσο και τα σπάνια μπασκετικά «μαθήματα» είχαν έρθει από τον τρόπο που «έχτισε» ο Μίδας του ευρωπαϊκού μπάσκετ, εκείνο το ρόστερ. Και πως βήμα-βήμα το είχε οδηγήσει ξανά στο Έβερεστ.
Όταν ο Ομπράντοβιτς αναλαμβάνει μια ομάδα, πόσο μάλλον με τα πανάκριβα «υλικά» που διαθέτει πια ο μπασκετικός Παναθηναϊκός, ο προορισμός δεν έχει καμία μα καμία σημασία. Σημασία έχει να «ρουφήξεις» ότι θα διαδραματιστεί.
Στο Netflix στις «σειρές» με τους πολλούς «κύκλους» τα επεισόδια παίζονται ασταμάτητα, αν δεν πατήσεις το κουμπί με το «pause». Και αλήθεια, ποιος φαν του μπάσκετ, θα έκανε κάτι τέτοιο από τη στιγμή που η δεύτερη θητεία του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον μπασκετικό Παναθηναϊκό, μόλις άρχισε;
Τhe Show must go on...
