Αν κάποιος έκλεινε τα μάτια του στο γήπεδο της Μπάλκαν, δύσκολα θα καταλάβαινε ότι ο ΠΑΟΚ αγωνιζόταν εκτός έδρας. Ο κόσμος του είχε φροντίσει να μετατρέψει το Μπότεβγκραντ σε μια μικρή Θεσσαλονίκη, με τους παίκτες να ανταποδίδουν από το πρώτο λεπτό. Ενέργεια, πάθος, διάθεση για κάθε διεκδίκηση και στο τέλος όλοι μαζί να πανηγυρίζουν μια νίκη που μάλλον θα θυμούνται περισσότερο για όσα έζησαν παρά για το τελικό 79-56.
Και αυτή είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα διαπίστωση από το βράδυ στη Βουλγαρία. Ο ΠΑΟΚ έχει αρχίσει να απολαμβάνει αυτό που κάνει. Το βλέπεις στις αντιδράσεις των παικτών, στον τρόπο που πανηγυρίζουν μια καλή άμυνα, στην ενέργεια που βγάζουν στο παρκέ. Το βλέπεις ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες.
Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η ομάδα ταξίδεψε στη Βουλγαρία χωρίς τον Τζέντι Όσμαν και τον Γκρέι. Δύο σημαντικά κομμάτια του ρόστερ, με διαφορετικούς ρόλους, που αναγκαστικά αφήνουν κενά. Κι όμως, αντί να σταθεί σε όσα της λείπουν, επέλεξε να αξιοποιήσει όσα έχει.
Ο Μοτιεγιούνας αποκάλυψε μετά το παιχνίδι κάτι που εξηγεί αρκετά. Ο Τρινκιέρι ζήτησε από κάθε παίκτη ξεχωριστά να βελτιώσει ένα στοιχείο και να προσφέρει κάτι παραπάνω, ώστε να καλυφθεί συλλογικά η απουσία του Όσμαν. Όχι να γίνει κάποιος άλλος Όσμαν. Αυτό δεν γίνεται. Αλλά να μοιραστεί η ευθύνη. Και η εικόνα στο παρκέ έδειξε ότι οι παίκτες έχουν καταλάβει ακριβώς τι τους ζητάει.
Και μέσα σε όλα αυτά, ο Ταϊρί συνεχίζει να κάνει τα δικά του. Ένας παίκτης που είναι ήδη έτοιμος για το επίπεδο της EuroLeague. Έχει την ποιότητα, την προσωπικότητα και την αυτοπεποίθηση να σταθεί εκεί. Το σημαντικό είναι πως δεν έχει φτάσει ακόμη στο ταβάνι του. Με αυτούς τους συμπαίκτες, μέσα σε αυτό το περιβάλλον και με τον Αντρέα Τρινκιέρι στον πάγκο, δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ότι μέχρι το τέλος της σεζόν δεν θα έχει εξελιχθεί ακόμη περισσότερο.
Ο ίδιος ο Τρινκιέρι, βέβαια, δεν είναι άνθρωπος που θα μείνει στα καλά. Μετά το παιχνίδι μίλησε ξανά για τη σταθερότητα, για τα σκαμπανεβάσματα στις ατομικές εμφανίσεις και για όσα πρέπει ακόμη να διορθωθούν. Και μάλλον αυτό είναι το πιο ενθαρρυντικό για τον ΠΑΟΚ. Ότι την ώρα που η ομάδα κερδίζει, ο προπονητής της εξακολουθεί να βλέπει πολλά περιθώρια βελτίωσης.
Από τη Βουλγαρία, λοιπόν, ο ΠΑΟΚ δεν επιστρέφει απλώς με δύο ακόμη βαθμούς. Επιστρέφει με γεμάτες μπαταρίες, με μεγαλύτερη πίστη σε αυτό που χτίζει και με την αίσθηση ότι ακόμη και στα δύσκολα μπορεί να βρίσκει λύσεις.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της σημερινής ημέρας. Όχι ότι ο ΠΑΟΚ κέρδισε εύκολα, αλλά ότι για 40 λεπτά, εντός και εκτός παρκέ, όλοι έμοιαζαν να βρίσκονται στην ίδια πλευρά, με την ίδια διάθεση και τον ίδιο ενθουσιασμό.
