Τέσσερα στα τέσσερα λοιπόν και συνεχίζουμε. Ο Παναθηναϊκός όχι μόνο “καθάρισε” τη Μονακό με συνοπτικές διαδικασίες, αλλά πήρε και τη διαφορά από την ήττα που είχε γνωρίσει στον αγώνα του πρώτου γύρου στο Μόντε Κάρλο.
Και δεν είναι μόνο το τέσσερα στα τέσσερα. Είναι και η εικόνα που δείχνει η ομάδα. Η υγεία που βγάζει σε παρκέ, πάγκο και αποδυτήρια. Χθες, “καθάρισε” με στυλ και άνεση, πριν από μερικά βράδια πέρασε σαν… σίφουνας από το Σαράγεβο κόντρα στην Ντουμπάϊ, ενώ είχαν προηγηθεί και οι νίκες επί της Ζαλγκίρις, αλλά και του Ερυθρού Αστέρα.
Η εικόνα του Παναθηναϊκού κάνει τον κόσμο του την ίδια στιγμή να αισιοδοξεί γι αυτά που έρχονται και να μελαγχολεί για όσα έχουν προηγηθεί. Ο Παναθηναϊκός με αυτό το μπάσκετ που παίζει το τελευταίο διάστημα, δείχνει ξεκάθαρα πόσο πολύ έχει αδικήσει τον εαυτό του καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν. Ναι. Έχει αδικηθεί κατάφορα από τις φρικαλέες διαιτησίες της διοργάνωσης, αλλά και ο ίδιος έχει δώσει πατήματα που τα έχει… πληρώσει ακριβά. Αν ο Παναθηναϊκός είχε πάρει δύο (όχι παραπάνω) από τα παιχνίδια που έχασε από τα λάθη του, η από αυτά που του έκλεψαν τότε η συζήτηση θα ήταν τελείως διαφορετική.
Ιστορία όμως δε γράφεται με τα “ΑΝ”, αλλά με τα “ΑΤΑΜΑΝ”. Η έλευση του Χέιζ-Ντέιβις και η επιστροφή του Λεσόρ έδωσε στον Τούρκο τεχνικό τις λύσεις που του έλειπαν και την ασφάλεια που έψαχνε. Ο Τούρκος επέστρεψε στο… γνώριμο παιχνίδι του, άλλαξε την προσέγγιση του απέναντι στους παίκτες του, τους “κέρδισε” ξανά και ο Παναθηναϊκός βγάζει υγεία θυμίζοντας εποχές 2024.
Και το σημαντικότερο για τον Παναθηναϊκό είναι πως ότι και αν έχει προηγηθεί, ότι κανονάκι και αν έχει κάψει, όσες μπανανόφλουδες και αν έχει πατήσει, όλα είναι ακόμα στο χέρι του. Εκείνος και μόνο εκείνος αποφασίζει για την τύχη του. Γιατί όσο υπερβολικό και αν ακούγεται είναι πέρα για πέρα ρεαλιστικό. Αυτός ο Παναθηναϊκός. Ο Παναθηναϊκός, ειδικά, των δύο τελευταίων παιχνιδιών, είναι ικανός να κάνει το απόλυτο. Είναι ικανός να πάρει τα παιχνίδια σε Σόφια με Χάποελ, Μπαρτσελόνα και Βαλένθια στην Ισπανία και Εφές στην Αθήνα. Και φυσικά το ντέρμπι της Δευτέρας με τον Ολυμπιακό που θα του έδωσε έξτρα ώθηση και έξτρα ψυχολογία.
ΥΓ1: Μόνο τυχαίο δε θα πρέπει να θεωρείται το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός από τη μέρα που επέστρεψε ο Ματίας Λεσόρ καταγράφει μόνο νίκες. Κάτι ανάλογο είχε γίνει και όταν είχε έρθει στην ομάδα ο Κένεθ Φαρίντ.
ΥΓ2: Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός πως χθες δεν είχαμε παράπονα για τη διαιτησία. Ας ψαχτούμε να δούμε το γιατί.
ΥΓ3: Τα παραδείγματα των Γκριγκόνις και Τολιοπούλου πρέπει να είναι παραδείγματα προς μίμηση για όλους μέσα στην ομάδα.
ΥΓ4: Επίσης, καλό θα είναι να μην εστιάζουμε μόνο στις απουσίες και τα προβλήματα της Μονακό για να μειώσουμε τη σημασία της νίκης του Παναθηναϊκού. Σε περίπτωση που δεν το είχαν αντιληφθεί κάποιοι ο Παναθηναϊκός χθες έπαιζε χωρίς Γκραντ και Ρογκαβόπουλο.
