Δεν είναι τόσο το 20-0. Δεν είναι τόσο το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός πέρασε ένα ακόμα απόγευμα κάνοντας πλάκα στον αντίπαλό του και συνεχίζει να είναι η μοναδική ομάδα της Euroleague που συνεχίζει αήττητη στο πρωτάθλημά της.
Δεν είναι καν το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός όχι μόνο παίζει εξαιρετικό μπάσκετ, αλλά αρχίζει να αλλάζει και το επίπεδο των Ελλήνων παικτών του. Από τη μία ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης ο οποίος διάγει ξεκάθαρα την καλύτερη σεζόν της καριέρας του και από την άλλη ο Αλέξανδρος Σαμοντούροφ ο οποίος σε κάθε παιχνίδι κάνει και ένα βήμα μπροστά «αναγκάζοντας» τον Εργκίν Αταμάν να μιλήσει με τα καλύτερα λόγια για την παρουσία και την πρόοδό του.
Λίγο πριν τα μέσα Μαρτίου και ο Παναθηναϊκός έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να έχει κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας, να έχει στα χέρια του το πλεονέκτημα της έδρας μέχρι και τους τελικούς της Stoiximan GBL, αλλά και να βρίσκεται μια ανάσα από το πλεονέκτημα της έδρας στη Euroleague, παίζοντας παράλληλα πάρα πολύ όμορφο μπάσκετ.
Και όλα αυτά να συνδυάζονται με μια εντυπωσιακή ατμόσφαιρα στα παιχνίδια του ΟΑΚΑ, όπου ο κόσμος του «τριφυλλιού» δημιουργεί σε κάθε ευκαιρία μια πραγματική μπασκετική γιορτή, με τα πιτσιρίκια και τις οικογένειες να κλέβουν την παράσταση, ενώ και στα εκτός έδρας παιχνίδια, είτε στην περιφέρεια, είτε στην Ευρώπη οι «πράσινοι» να μην αφήνουν την ομάδα μόνη της ποτέ.
Και την ίδια στιγμή η διοίκηση να κάνει τα πάντα, σε χρόνο ρεκόρ, έτσι ώστε όλα να λειτουργούν όχι σαν ένα απλό ρολόι. Σαν… ελβετικό ρολόι. Από τα αποδυτήρια που έκαναν τύπους σαν τον Όσμαν (που έχει φάει με το κουτάλι το ΝΒΑ) να… πάθουν πλάκα, μέχρι και τις μεταγραφικές κινήσεις που γίνονται, υπό άκρα μυστικότητα και… τελειότητα και δημιουργούν έναν απίστευτο κορμό για τα επόμενα χρόνια.
Αν, λοιπόν, συνθέσουμε όλα τα παραπάνω κομμάτια τότε δημιουργούμε ένα παζλ που μόνο… απογοητευτικό δεν είναι. Στο ξεκίνημα της σεζόν ο Ντάνιελ Χάκετ είχε προβλέψει πως ο Παναθηναϊκός θα είναι η απογοήτευση της σεζόν. Μέχρι τώρα το μόνο που έχει αποδειχθεί είναι πως θα ήταν καλύτερο να… μάσαγε, παρά να μίλαγε. Βέβαια ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει το μέλλον και τι μπορεί να συμβεί μέχρι το τέλος της σεζόν. Ο Ιταλός όμως, στην προσπάθειά του προφανώς να γίνει αρεστός, πήγε… κουβά. Και μάλιστα μεγάλο.
Αυτός όμως δεν είναι ο μόνος που (για δικούς του λόγους) προσπαθεί να αποδομήσει την εξαιρετική πορεία του Παναθηναϊκού τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Έχουμε φτάσει στο σημείο να μην… αναγνωρίζουμε τον Εργκίν Αταμάν ως τον κορυφαίο τεχνικό των τελευταίων ετών. Των ετών δηλαδή που έχει σαρώσει τα πάντα στο πέρασμά του, από τον πάγκο της Εφές, αλλά και από τον πάγκο του Παναθηναϊκού. Λόγω των γνωστών pr, λόγω της… αντιπάθειας που βγάζει ο Παναθηναϊκός στους διώκτες του εξαιτίας της επιτυχίας του, προπονητές όπως ο Γιώργος Μπαρτζώκας, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος, ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους ή και ο Αντρέα Τρινκιέρι θεωρούνται καλύτεροι από τον Εργκίν Αταμάν.
Και σαφώς ο καθένας μπορεί να έχει την υποκειμενική άποψή του, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση η ανωτερότητα του Τούρκου τεχνικού είναι αντικειμενική και επιβεβαιώνεται με τον καλύτερο τρόπο από τις συνεχόμενες κούπες που σηκώνει με τις ομάδες του.
Όλα τα υπόλοιπα είπαμε, είναι να είχαμε να λέγαμε για να μπορέσουμε να μειώσουμε τη δυναμική του «τριφυλλιού».
ΥΓ1: Για να καταλάβουν όλοι τι εστί Παναθηναϊκός και τι εστί πραγματική αθλητική υγεία, αρκεί να δουν το τι έγινε στον πάγκο της ομάδας μετά το κάρφωμα του Σαμοντούροφ, στον χθεσινό αγώνα του «τριφυλλιού» με τον Πανιώνιο.
ΥΓ2: Θα έχει πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αν κάποια στιγμή στο μέλλον κάποιος ρεπόρτερ καταφέρει να μάθει και να αποκαλύψει ποιοι είναι αυτοί οι όροι που έχει θέσει η διοίκηση της ΚΑΕ Ολυμπιακός και καθυστερούν την απόφαση της Κυβέρνησης για παραχώρηση του ΣΕΦ στους «ερυθρόλευκους». Τους όρους για τους οποίους μιλούν κάθε τόσο οι αδελφοί Αγγελόπουλοι, αλλά ποτέ δεν αποκαλύπτουν και ποτέ δεν τους γίνεται και η συγκεκριμένη ερώτηση….
ΥΓ3: Για 0/3 σας βλέπω...
