MENU

Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Και για να μην παρεξηγηθούμε το ξεκαθαρίζουμε από τις πρώτες αράδες του συγκεκριμένου blog. Χθες το παιχνίδι του Παναθηναϊκού κόντρα στην Παρτιζάν είχε δύο «πρόσωπα». Και δεν αναφέρομαι στην εικόνα της ομάδας στο πρώτο και στο δεύτερο ημίχρονο. Αλλά στο αγωνιστικό και το διαιτητικό κομμάτι. Κάποιοι θεωρούν ότι δεν πρέπει να ασχολούμαστε με τη διαιτησία. Άποψή τους. Απολύτως σεβαστή. Άλλωστε όλοι έχουν από μία. Εμείς από αυτή εδώ τη γωνιά θα ασχολούμαστε πάντα με τη διαιτησία. Αφού και οι διαιτητές είναι κομμάτι του παιχνιδιού. Της εξίσωσης.

Και είναι ηλίου φαεινότερο πως την τελική έκβαση του παιχνιδιού δεν την έκρινε ο Ομπράντοβιτς, ο Ράντονιτς, ο Πάντερ, ο Μπέικον ή κάποιος άλλος παίκτης αλλά οι Πέρεθ, Ρότσα και Ράτσις, οι οποίοι «εγκλημάτισαν» κατά της ομάδας του Παναθηναϊκού. Και θα το αναλύσουμε παρακάτω. Ξαναλέω, η διαιτησία δεν αποτελεί αγωνιστικό άλλοθι για τα κακώς κείμενα της ομάδας, αλλά αυτή είναι που διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα. Ξεκάθαρα.

Ο Παναθηναϊκός χθες το βράδυ στο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων έχασε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία. Έχασε μια ευκαιρία να ξεκινήσει το comeback έψαχνε για να μπορέσει να βρει τον εαυτό του και να ανέβει σκαλιά στη βαθμολογία. Η ατμόσφαιρα στο ΟΑΚΑ ήταν εξαιρετική, ο κόσμος είχε δημιουργήσει ατμόσφαιρα από τα παλιά, το σύνθημα με το όνομα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς δονούσε την ατμόσφαιρα, ο Ιωάννης Παπαπέτρου βραβεύτηκε και αποθεώθηκε, ενώ ο Ντέγιαν Ράντονιτς καταχειροκροτήθηκε από τον κόσμο της ομάδας. Και την ίδια στιγμή ο Μαυροβούνιος τεχνικός είχε στα χέρια του όλα τα «όπλα» του για να σημάνει την αντεπίθεση. Μέσα και ο Ουόλτερς, μέσα και ο Γκριγκόνις, μέσα και ο Μπέικον.

Εικόνα που δεν έχει απάντηση

Και αντί οι «πράσινοι» να βγουν με φόρα, με δυναμική, με αποφασιστικότητα στο παρκέ και να επιβάλλουν τον ρυθμό τους εκμεταλλευόμενοι την έδρα τους «έφαγαν» 31 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο και 54 συνολικά στο ημίχρονο και αναγκάστηκαν να κυνηγάνε και στα 40 λεπτά του αγώνα. Βασικός στόχος της ομάδας του Παναθηναϊκού ήταν να περιορίσει τον Κέβιν Πάντερ. Ο οποίος, απόντος και του Τζέιμς Νάναλι, ήταν δεδομένο ότι θα σήκωνε το μεγάλο επιθετικό φορτίο των Σέρβων. Οι «πράσινοι» όμως, για ένα ακόμα ξεκίνημα. Ήταν κάκιστοι στο αμυντικό τους πλάνο με τον Αμερικανό, πρώην παίκτη του Ολυμπιακού, να πετυχαίνει 20 πόντους στο πρώτο ημίχρονο και να «σκοτώνει» τον Παναθηναϊκό.

Το 41-54 του ημιχρόνου αντικατόπτριζε πλήρως την εικόνα του αγώνα με τον Παναθηναϊκό να είναι από νωρίς στα… σκοινιά. Και όμως στην τρίτη περίοδο υπήρξαν σημάδια… ζωής στο ΟΑΚΑ. Λίγο οι εκρηκτικές στιγμές του Μπέικον, λίγο η πολύ καλή εμφάνιση του Νέιτ Ουόλτερς και πολύ περισσότερο η εξαιρετική αμυντική εμφάνιση του Παναγιώτη Καλαιτζάκη πάνω στον Κέβιν Πάντερ που τον έβγαλε τελείως εκτός παιχνιδιού «οδήγησαν» τον Παναθηναϊκό να φτάσει το ματς στον πόντο.

Ο Παναθηναϊκός το γύρισε οι διαιτητές ανέλαβαν δράση

Κάπου εκεί όμως ανέλαβαν δράση οι διαιτητές. Για ένα ακόμα βράδυ όσοι βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ και όσοι είδαν το ματς από την τηλεόραση έγιναν μάρτυρες της  σάπιας ευρωπαϊκής «παράγκας» που έχει στηθεί εδώ και μια δεκαετία στη Βαρκελώνη και λυμαίνεται τον χώρο. Για μια ακόμα φορά οι διαιτητές έκλεψαν τον ιδρώτα των παικτών του Παναθηναϊκού. Στο σημείο αυτό θα πρέπει όλοι να καταλάβουν δύο πράγματα.

  • 1. Ο Τζόρντι Μπερτομέου μπορεί να έχει αποχωρήσει από τα διοικητικά δρώμενα της Ευρωλίγκας αλλά έχει αφήσει το στίγμα του. Όλο αυτό το απόστημα, όλων αυτών των χρόνων, θέλει πάρα πολλή δουλειά για να «σπάσει» και να ξεβρωμίσει το ευρωπαϊκό μπάσκετ.
  • 2. Ο Παναθηναϊκός χθες αγωνιστικά δεν άξιζε να κερδίζει. Η Παρτίζαν ήταν ανώτερη, ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να πάρει ποτέ το προβάδισμα στο σκορ. Όμως αυτό δε δίνει το δικαίωμα σε κανέναν να αποφασίζει για το αν οι «πράσινοι» θα μπορέσουν στο τέλος να «κλέψουν» το ματς. Αυτό είναι δουλειά παικτών και προπονητών.

Θα βρεθεί κάποιος να τους τιμωρήσει;

Τα όσα έγιναν χθες στο ΟΑΚΑ είναι δεδομένο πως θα επιφέρουν την τιμωρία του Παναθηναϊκού. Όσα έγιναν στο ΟΑΚΑ είναι απολύτως καταδικαστέα και είναι εικόνες που δε θέλουμε να βλέπουμε σε κανένα γήπεδο. Ο κόσμος όμως έφτασε στα όρια του. Αυτός ο κόσμος που εδώ και τόσα χρόνια υπομένει αυτή την αντιμετώπισε από την κατά τα άλλη κορυφαία διοργάνωση, από τον κάθε διαιτητή που στο ΟΑΚΑ κάνει ότι γουστάρει ή ότι του έχουν πει κάποια στιγμή θα ξέσπαγε. Και ξέσπασε. Ο Παναθηναϊκός λοιπόν θα τιμωρηθεί.

Αυτοί οι τρεις ανεκδιήγητοι διαιτητές όμως θα τιμωρηθούν; Θα υπάρξει κάποιος να τους κόψει τον παχυλό τους μισθό; Να τους στείλει σπίτι τους; Γιατί όπως έχει «πονέσει» κατά καιρούς η ΚΑΕ Παναθηναϊκός με τις εξοντωτικές τιμωρίες του Τζόρντι Μπερτομέου και των αυλικών του, μάλλον κάτι ανάλογο θα πρέπει να γίνει και με τους διαιτητές.

Πλέον τα περιθώρια για τον Παναθηναϊκό στενεύουν. Μετά από 6 αγωνιστικές οι «πράσινοι» μετρούν μόλις 1 νίκη και 5 ήττες και αν θέλουν να αλλάξουν το τσιπάκι και να γυρίσουν την όλη κατάσταση η ώρα είναι τώρα. Ο Νοέμβριος μοιάζει να είναι ο πιο κρίσιμος μήνας, καθώς η αλήθεια είναι πως και το πρόγραμμα ευνοεί την ομάδα λόγω ΟΑΚΑ. Αρχής γενομένης από την επόμενη εβδομάδα με την Μπασκόνια, που χθες στη Βιτόρια κόντρα στη Μακάμπι πέταγε… φωτιές.

ΥΓ: Ο Ντουέιν Μπέικον εννοείται πως δεν θα κριθεί από έναν παιχνίδι. Είτε θετικά, είτε αρνητικά. Ο Αμερικανός έκανε μόλις δυο προπονήσεις με τον Παναθηναϊκό και όπως είναι απόλυτα φυσιολογικό θέλει χρόνο για να ενταχθεί πλήρως στην νέα του ομάδα. Κακώς κείμενα στο παιχνίδι του υπάρχουν, ο Ράντονιτς πρέπει να τον βάλει στο καλούπι της ομάδας, αλλά οι ηγετικές του ικανότητες, η εκτελεστική του δεινότητα και το απρόβλεπτο του παιχνιδιού του είναι στοιχεία που έλειπαν από τον Παναθηναϊκό.

ΥΓ2: Ο Νέιτ Ουόλτερς στο πρώτο του ουσιαστικό παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό έδειξε τι μπορεί να προσφέρει στην ομάδα και γιατί θεωρείται ο πρώτος playmaker της ομάδας.

ΥΓ3: Ο Παναθηναϊκός, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, θα προβεί σε επίσημη διαμαρτυρία στην Ευρωλίγκα για τις διαιτητικές αποφάσεις του χθεσινού αγώνα. Και θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως οι «πράσινοι» θα ενισχύσουν τη στάση τους απέναντι σε τέτοια φαινόμενα. Προσωπική άποψη, άργησαν να το κάνουν. 

Ένα μεγάλο αγωνιστικό ερωτηματικό και μια (ακόμα) μεγάλη διαιτητική «αλητεία»