«Ήταν ένας αγώνας με πολύ υψηλές ψυχολογικές απαιτήσεις», είπε στη συνέντευξη τύπου ο κορυφαίος Έλληνας τενίστας. «Το γνώριζα αυτό από την αρχή. Ερχόταν από μια πολύ καλή πορεία στο Σινσινάτι, οπότε ήξερα ότι είχα απέναντί μου έναν πολύ καλό και σε εξαιρετική φυσική κατάσταση Αρτούρ Φις. Ο στόχος μου από την αρχή του αγώνα ήταν απλώς να προσπαθήσω να παραμείνω όσο περισσότερο και για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα μπορούσα στο γήπεδο. Ψυχολογικά, ήμουν έτοιμος για μια μεγάλη μάχη. Δεν ήξερα πόσο καλά θα έπαιζε εκείνος. Το μόνο πράγμα που μπορούσα να ελέγξω ήταν ο τρόπος με τον οποίο θα συμπεριφερόμουν στο γήπεδο και ο τρόπος με τον οποίο θα προσπαθούσα να κρατήσω τον εαυτό μου μέσα στον αγώνα για όσο το δυνατόν περισσότερο. Είμαι εξαιρετικά περήφανος για τον τρόπο με τον οποίο πάλεψα. Υπήρχαν πολλές δύσκολες στιγμές σήμερα και ήταν ένας αγώνας με πολύ μεγάλη ψυχολογική πίεση, ειδικά όταν προηγείσαι, μετά χάνεις το σερβίς σου και νιώθεις ότι είσαι τόσο κοντά στο να... όπως λέμε στην Ελλάδα, «να πιεις νερό από τη βρύση» (χαμογελάει). Ναι, γενικά είμαι πολύ ικανοποιημένος με την εικόνα του παιχνιδιού μου. Είχα καιρό να παίξω έτσι, οπότε είναι ένα αναζωογονητικό συναίσθημα να βλέπω τον εαυτό μου να αγωνίζεται με αυτόν τον τρόπο και να μπορώ να αφοσιωθώ πλήρως σε μια τόσο ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, όπως αυτή που προσφέρει η Νέα Υόρκη. Το απόλαυσα πάρα πολύ εκεί έξω»
Για την ψυχολογία του όταν σέρβιρε για το ματς είπε: «Στην πραγματικότητα, ήμουν πολύ ήρεμος σε εκείνο το τελευταίο γκέιμ, πραγματικά πολύ ήρεμος. Δεν σκεφτόμουν υπερβολικά ποιο θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα λίγους πόντους αργότερα, οπότε έπαιζα κάθε πόντο ξεχωριστά. Δεν ταξίδευα πολύ στο μέλλον, δεν προέτρεχα τη σκέψη μου. Ήταν ένα αναζωογονητικό συναίσθημα να βλέπω εκείνον τον άσο να φεύγει από τη ρακέτα μου. Είναι μια μεγάλη νίκη για μένα. Όσο καιρό κι αν αγωνίζομαι πλέον, είναι από εκείνες τις νίκες που πραγματικά προσθέτουν κάτι στο παιχνίδι μου».
«Πολύ σημαντική νίκη»
Και πρόσθεσε: «Είναι πολύ εύκολο να χάσεις την αυτοπεποίθησή σου, ειδικά όταν έχεις πολύ καιρό να κερδίσεις παίκτες κορυφαίου επιπέδου. Γι’ αυτό και είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος με τη σημερινή μέρα. Είναι μια σημαντική και πολύ καλή νίκη για μένα, για την αυτοπεποίθησή μου. Είναι από εκείνες τις στιγμές που μπορείς να κοιτάξεις πίσω και να πεις: "Εχω ακόμα το παιχνίδι που ψάχνω, έχω ακόμα τα χτυπήματα που θέλω και η ποιότητα είναι ακόμα εκεί".. Αυτοί οι αγώνες μου δίνουν πραγματικά πολλά πράγματα πάνω στα οποία μπορώ να δουλέψω. Δεν είχα την ευκαιρία να παίξω πολλούς τέτοιους αγώνες φέτος. Δεν είχα τις πορείες σε τουρνουά που θα ήθελα, ώστε να φτάσω σε προχωρημένους γύρους. Επομένως, νίκες σαν κι αυτή συμβάλλουν σημαντικά στην προσωπική μου εξέλιξη ως παίκτη, μου δίνουν πίστη στον εαυτό μου και προσθέτουν πολλά στο παιχνίδι μου. Σκέφτομαι όλες τις θυσίες που έχω κάνει, το πόσο σκληρά έχω δουλέψει, το ότι εμφανίζομαι νωρίς το πρωί για προπόνηση και μετά συνεχίζω στο γυμναστήριο. Αυτά είναι τα πράγματα που πάντα περνούν από το μυαλό σου. Και σκέφτεσαι τους ανθρώπους που είναι πιο κοντά σου. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που σου έρχονται στο μυαλό όταν καταφέρνεις να κερδίσεις έναν τόσο δύσκολο αγώνα».
Τι σκέφτηκε όταν ήταν κάτω με 2-5 στο δεύτερο σετ; «Σε αυτό το σημείο, ειλικρινά, δεν θα μπορούσαν να πάνε τα πράγματα χειρότερα (χαμογελάει). Δεν ξέρω. Απλώς προσπάθησα να μείνω στη στιγμή. Θα ήταν ψέμα να πω ότι περίμενα να κάνω break. Απλώς προσπαθούσα να παίξω πόντο με τον πόντο και να μην σκέφτομαι υπερβολικά ποιο θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα. Πήρα μερικούς πόντους εδώ κι εκεί, αν θυμάμαι καλά, ίσως και από κάποια διπλά λάθη του. Άρχισα να μπαίνω περισσότερο μέσα στο γήπεδο, να παίρνω την μπάλα νωρίς και να επιτίθεμαι λίγο περισσότερο. Τον έπιασα αρκετές φορές με το βάρος του σώματός του προς τα πίσω. Το μπρέικ άλλαξε ουσιαστικά ολόκληρη τη δυναμική του αγώνα. Νιώθω ότι κατάφερα να ξαναμπώ στον αγώνα και η πίστη μου άρχισε να μεγαλώνει. Δεν ήμουν σίγουρος για το πόσο καλό ήταν το επίπεδό μου εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή, αλλά όταν ήρθε το μπρέικ, είχα πλέον κάθε λόγο να πιστεύω ότι είχα μια ευκαιρία».
«Θα με κάνεις να βουρκώσω»
Στη συνέχεια ρωτήθηκε για τα σωματικά του προβλήματα μετά την ήττα του από τον Ντάνιελ Άλτμαϊερ στο περσινό US Open και λίγο έλειψε να λυγίσει: «Θα με κάνεις να βουρκώσω, φίλε. Θεέ μου, το είχα ξεχάσει εντελώς αυτό. Ήταν δύσκολο. Πέρυσι, μετά την ήττα μου, δεν μπορούσα να περπατήσω καλά για δύο ημέρες. Ήταν κάτι που δεν είχα ξαναζήσει ποτέ ως παίκτης. Θυμάμαι να λέω στην ομάδα μου: "Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα συνεχιστεί αυτό". Οπότε... δύσκολες στιγμές. Πολύ δύσκολες στιγμές. Παρέμεινα δυνατός. Συνέχισα να πιστεύω. Βαθιά μέσα μου ήξερα ότι θα μου δινόταν ξανά μια ευκαιρία, αλλά εκείνος ο αγώνας... με πλήγωσε πολύ, όχι μόνο ψυχολογικά αλλά και σωματικά. Για πολλές εβδομάδες μετά από εκείνον τον αγώνα είχα πάρα πολλές αμφιβολίες».
Αναφέρθηκε, τέλος, στην αλλαγή που έκανε στην ομάδα του. «Προσωπικά, ένιωθα ότι το είχα ανάγκη. Χρειαζόμουν μια διαφορετική φωνή. Χρειαζόμουν κάποιον που θα έφερνε λίγη περισσότερη ηρεμία στον κόσμο του τένις μου. Υπήρχε πολύ χάος γύρω μου πριν, αλλά και πολύς θόρυβος. Μου πήρε πολύ καιρό να το καταλάβω και να συνειδητοποιήσω ότι πλέον δεν μπορούσα να το διαχειριστώ. Ένιωσα επίσης ότι είχα μεγαλώσει και ωριμάσει. Για μένα, αυτού του είδους οι καταστάσεις δεν μου προσέφεραν πλέον όσα παλαιότερα. Πιθανότατα με βοηθούσαν όταν ήμουν νεότερος και δεν με επηρέαζαν τόσο πολύ. Δεν έμπαιναν συχνά στον δρόμο μου και, ας το πούμε έτσι, δεν με έβγαζαν τόσο πολύ από την πορεία μου. Όσο όμως μεγάλωνα, τόσο περισσότερο άνοιγαν τα μάτια μου και διευρύνονταν οι ορίζοντές μου προς τον κόσμο. Έβλεπα περισσότερα, βίωνα περισσότερα και μέσα σε αυτή τη διαδικασία έχασα κι εγώ τον εαυτό μου μερικές φορές. Χρησιμοποίησα άσχημη γλώσσα, ενώ προσωπικά δεν είμαι άνθρωπος που μιλάει έτσι στους ανθρώπους που είναι κοντά μου, οπότε σίγουρα έχω μετανιώσει γι’ αυτό. Συνειδητοποίησα επίσης ότι το να έχεις ανθρώπους που κάποιες φορές βγάζουν από μέσα σου τη χειρότερη εκδοχή του εαυτού σου, αντί για την καλύτερη, είναι κάτι που χρειάζεται να διορθωθεί. Όσο κι αν αγαπώ τον άνθρωπο με τον οποίο συνεργαζόμουν, τον πατέρα μου, και όσο κι αν έχουμε μια εξαιρετική σχέση έξω από το γήπεδο του τένις, αυτού του είδους η δυναμική δεν εξυπηρετεί πλέον στον ίδιο βαθμό τον σκοπό μου. Γι’ αυτό και είχα πραγματικά ανάγκη αυτή την αλλαγή».
