Τρεις Έλληνες τουρίστες, η οικογένεια Δρίτσα, επέβαιναν στο τρένο με προορισμό τη Σεβίλλη, όπου ταξίδευαν για να επισκεφθούν την πόλη. Είχαν φτάσει στη Μαδρίτη το Σάββατο. Αυτή είναι η μικρή ιστορία της μητέρας και των δύο νεαρών γιών που έζησαν εκ των έσω το σιδηροδρομικό δυστύχημα που συγκλόνισε τον πλανήτη:
Η μητέρα, η οποία βρίσκεται σε αναπηρικό αμαξίδιο και έχει υποστεί κάταγμα στην κλείδα, προτιμά να μιλήσουν εκ μέρους της οι γιοι της. «Είμαι ακόμη σε κατάσταση σοκ», ήταν η μοναδική της τοποθέτηση μετά το δυστύχημα που συγκλόνισε την Ισπανία και όλο τον κόσμο.
Ο Μάριος, 21 ετών, και ο Χρήστος, 18 ετών, περιγράφουν πώς, λίγο πριν από το δυστύχημα, χωρίστηκαν προσωρινά, καθώς ο μεγαλύτερος γιος και η μητέρα τους πήγαν στην καφετέρια του τρένου για να πάρουν πρωινό. Βρίσκονταν λίγο πριν παραλάβουν την παραγγελία τους όταν η σύγκρουση τούς εκτίναξε από τις θέσεις τους.
«Ξαφνικά, ο χρόνος σταμάτησε», λέει ο Μάριος.
Συγκρούστηκαν με άλλους επιβάτες και έπεσαν ο ένας πάνω στον άλλο. Το βαγόνι-εστιατόριο εκτροχιάστηκε και για αρκετά δευτερόλεπτα ακουγόταν ένας «άγριος ήχος». Ο χώρος γέμισε με έντονη μυρωδιά χώματος, ενώ το βαγόνι είχε γείρει σε γωνία περίπου 30 μοιρών. Στο συγκεκριμένο βαγόνι οι περισσότεροι γλίτωσαν, καθώς εκτροχιάστηκε, αλλά δεν συνεθλίβη από κάποια σύγκρουση.
Κατάφεραν να σηκωθούν γρήγορα και τηλεφώνησαν στον μικρότερο αδελφό τους για να διαπιστώσουν αν ήταν καλά.
Εκείνος σώθηκε επειδή, λίγο πριν από τη σύγκρουση, αποφάσισε να μετακινηθεί στη θέση που είχε αφήσει ελεύθερη ο αδελφός του. Η θέση στην οποία καθόταν λίγα λεπτά νωρίτερα εκτοξεύτηκε κατά τη σύγκρουση.
Τα τρία μέλη της οικογένειας κατάφεραν τελικά να ξανασμίξουν, να βγουν από το τρένο και να φτάσουν σε έναν αγρό με αμυγδαλιές.
Καθώς μιλούν, η μητέρα τους, με το χέρι σε ανάρτηση, κοιτάζει το κινητό της και ξεσπά σε λυγμούς. Οι γιοι της την αγκαλιάζουν και προσπαθούν να την παρηγορήσουν.
Η οικογένεια δηλώνει ιδιαίτερα ευγνώμων για την ιατρική περίθαλψη και την ανθρώπινη συμπαράσταση που έλαβε. Όταν δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν με τους ανθρώπους που τους βοηθούσαν, επικοινωνούσαν με χειρονομίες.
Τους συγκίνησε ιδιαίτερα το γεγονός ότι ένας ντόπιος εθελοντής τούς μετέφερε με το αυτοκίνητό του από τον τόπο του δυστυχήματος στο χωριό, προτού διακομιστούν στο νοσοκομείο.
Με τις συνθήκες όπως έχουν διαμορφωθεί, σκοπεύουν να επιστρέψουν στη Μαδρίτη για να ξεκουραστούν. Δεν αισθάνονται ότι μπορούν να συνεχίσουν το ταξίδι αναψυχής τους στη Σεβίλλη, αν και δεν έχουν ακόμη ξεκαθαρίσει πώς θα οργανώσουν την επιστροφή τους.
Η δραματική κατάσταση στα νοσοκομεία μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων
«Ένα φορείο, ένα φορείο!», φωνάζει ένας άνδρας απεγνωσμένος.
«Πεθαίνει, πεθαίνει!» φωνάζει ένας άλλος, προσπαθώντας να κατεβάσει από το αυτοκίνητο μια τραυματισμένη γυναίκα.
Νοσηλευτές με πράσινες στολές, τραυματιοφορείς, γιατροί και ακόμη και αστυνομικοί τρέχουν προς το μέρος της. Η γυναίκα είναι αιμόφυρτη και έχει χαμένο βλέμμα. Μόλις έχει φτάσει με ιδιωτικό αυτοκίνητο. Πίσω της καταφθάνει ένα δεύτερο όχημα, ενώ προηγουμένως είχαν φτάσει και άλλα.
Μετά από αρκετές παρόμοιες σκηνές, το προσωπικό αποφασίζει να οργανωθεί. Οι γιατροί υποδέχονται τους τραυματίες στα επείγοντα, ενώ φοιτητές Ιατρικής που κάνουν την πρακτική τους άσκηση αναλαμβάνουν την αρχική υποδοχή στην είσοδο.
Σε απόσταση λίγων μέτρων, αντί για ιδιωτικά αυτοκίνητα, αρχίζουν να φτάνουν ασθενοφόρα, κάθε λίγα λεπτά. Ένα, μετά δεύτερο, τρίτο και στη συνέχεια πολλά ακόμη.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο χώρος στάθμευσης γεμίζει ασθενοφόρα και υγειονομικό προσωπικό. Κατά διαστήματα, κάποιοι βγαίνουν κρυφά για να καπνίσουν ένα τσιγάρο, ύστερα από μια εξαντλητική βάρδια.
Το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Τολέδο, σε απόσταση 73 χιλιομέτρων από τον τόπο του δυστυχήματος, μετατρέπεται την Τετάρτη σε σκηνικό από αλλεπάλληλες εκκλήσεις, δάκρυα και πρόσωπα γεμάτα αγωνία.
Οι τραυματίες φτάνουν σταδιακά: αρχικά τέσσερις, στη συνέχεια εννέα, έπειτα 15, αργότερα 23 και τελικά οι 30 πιο σοβαρά τραυματισμένοι, από τους περισσότερους από 100 τραυματίες που προκάλεσε η σύγκρουση των δύο τρένων.
Μέσα σε λιγότερο από τρεις ώρες, το νοσοκομείο μετατρέπεται σε αυτοσχέδιο νοσοκομείο εκστρατείας. Το προσωπικό πραγματοποιεί ταχύτατα διαλογή των περιστατικών, ενώ η αστυνομία οργανώνει την είσοδο των οχημάτων.
Ένας αστυνομικός ελέγχει ποια οχήματα σχετίζονται με το δυστύχημα και ποια όχι. Έτσι, κάθε φορά που ένα αυτοκίνητο εισέρχεται στα επείγοντα, μεταφέρει μέσα του μια νέα ανθρώπινη τραγωδία.
Την ίδια ώρα, δύο ελικόπτερα της υπηρεσίας έκτακτης ανάγκης 112 πραγματοποιούν συνεχείς πτήσεις από και προς τον τόπο του δυστυχήματος. Καλύπτουν σε λίγα λεπτά την απόσταση που τα ασθενοφόρα χρειάζονται 45 λεπτά για να διανύσουν.
Πηγή: Skai.gr
