MENU

Αν επιμηκύνεις με το ζόρι μια κακή σχέση, το τέλος δε θα είναι καλό. Θα είναι απότομο και ενδεχομένως προσβλητικό. Ο Παναθηναϊκός αποφάσισε ότι δεν αντέχει ούτε μέρα παραπάνω με τον Λάζλο Μπόλονι και είναι αλήθεια ότι ο Ρουμάνος δε θα λείψει σε κανέναν. Ακολουθούν οι δέκα λόγοι γιατί δε θα λείψει σε κανέναν ο Μπόλονι!

10. Επειδή αποθέωσε τον Γιάννη Αλαφούζο

Δεν το λες και τον ιδανικό τρόπο για να σε συμπαθήσει ο κόσμος. Καλό θα ήταν να γνωρίζεις το ακροατήριο στο οποίο απευθύνεσαι και το συγκεκριμένο ακροατήριο δεν πολυαρέσκεται να ακούει τέτοια πράγματα. «Ο λογαριασμός έφτασε κοντά στα 100 εκατομμύρια ευρώ! Ο ιδιοκτήτης ήταν αυτός που συμφώνησε να πληρώσει γιατί είχε την δυνατότητα να το κάνει. Ειλικρινά ένας άντρας σαν εκείνον αξίζει το βραβείο Νόμπελ, αλλά δεν μπορεί να πάει στα παιχνίδια λόγω των οπαδών». Ο Γιάννης Αλαφούζος εντέλει πήγε στα παιχνίδια του Παναθηναϊκού, μέχρι και στα αποδυτήρια κατέβηκε. Το Νόμπελ εκκρεμεί ακόμα. Is pending που λέμε…

Νόμπελ καλοπιάσματος!

9. Επειδή εξέθεσε τον Εμμανουηλίδη...

Ο παίκτης που έμοιαζε ότι μπορεί να γίνει αποκάλυψη του Παναθηναϊκού και μόλις πήρε ευκαιρίες τις εκμεταλλεύτηκε, χάθηκε εν μια νυκτί κι έφυγε για τα ξένα. Ο καθένας θα μπορούσε να έχει όποια άποψη ήθελε, η συνέχεια σε τι χρειαζόταν; Το εν οίκω μη εν δήμω, κάτι που και ο ίδιος αργότερα θα επικαλούταν, όμως σε εκείνο το χρονικό σημείο δεν τον ενδιέφερε και τόσο. «Όλοι θα θέλαμε να έμενε, γιατί τον αγαπάμε τον Δημήτρη, αλλά σχεδόν κλαίγοντας ζήτησε από τη διοίκηση του συλλόγου να τον αφήσουν να ακολουθήσει την τύχη του. Είναι ένας συμπαθέστατος νέος, του εύχομαι καλή τύχη και αν πετύχει, θα είναι καλό για τον Παναθηναϊκό». Ο νεαρός χαφ απάντησε μέσω Instagram και η ατμόσφαιρα παρέμεινε ωραία…

Νόμπελ δημοσίων σχέσεων

8. Επειδή δεν άφησε ασχολίαστο ούτε το θέμα του Βασίλη Ζαγαρίτη...

Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο στην Ελλάδα να θέλει να κάνει πλάτες στη διοίκηση ο προπονητής. Ειδικά σε μια διοίκηση που διεκδικεί Νόμπελ. Υπάρχει, όμως, και μια λεπτή, κόκκινη γραμμή που αν την περάσεις γίνεσαι γραφικός, εμπαθής και αντιπαθής. Ο Λάζλο Μπόλονι στα 68 του χρόνια αποφάσισε να επιτεθεί σε ένα παιδί 19 ετών για την ποδοσφαιρική του επιλογή. Σα να έκανε, για παράδειγμα επίθεση στον Κριστιάνο Ρονάλντο όταν αποφάσισε να φύγει από την Σπόρτινγκ Λισσαβώνας για να πάει στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ανόμοια ποδοσφαιρικά μεγέθη μεν, ρίσκο οι επιλογές τους δε.

«Η είδηση είναι ότι έφυγε ο Ζαγαρίτης και αυτό με θλίβει. Έψαξα να δω πως θα μπορούσα  να τον προωθήσω, αλλά εκείνος επέλεξε έναν άλλο δρόμο. Σέβομαι την επιλογή του Ζαγαρίτη, χωρίς να είμαι σύμφωνος εγώ με την επιλογή αυτή. Κατανοώ ότι ο παίκτης θέλει να υπερασπιστεί το άμεσο συμφέρον του. Εμείς είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα του συλλόγου. Η επιλογή του Ζαγαρίτη δεν συνάδει με την επιλογή του συλλόγου. Του εύχομαι κάθε επιτυχία και κάθε καλό, αλλά δεν είμαστε σύμφωνοι με αυτή την απόφαση».

Νόμπελ παιδαγωγού!

7. Επειδή είχε κάκιστες σχέσεις με τους παίκτες…

Και πίστευε ότι μπορούσε να το κρύβει κιόλας. Στις αρχές, τουλάχιστον. Δεν φαντάζει καθόλου συμπτωματικό ότι μέχρι και στο τελευταίο του ματς, εκείνο με την ΑΕΚ πριν μερικά φεγγάρια, ο Λάζλο Μπόλονι είδε ποδοσφαιριστή να αντιδρά στην αλλαγή του. Από εκείνους του φρέσκους, μάλιστα, αφού ήταν ο Σανκαρέ που αναρωτήθηκε με ήπιο τρόπο για το λόγο που βγήκε από το γήπεδο. Τι είχες Λάζλο, τι είχα πάντα; Η λίστα περιλαμβάνει αρκετά ονόματα, δεκάδες μεμονωμένα επεισόδια και την εμμονή που συνάδει με την ηλικία να μην θέλει να βρει σημείο επαφής.

«Στη σύντομο περίοδο που πέρασε υπήρξαν κάποιες εντάσεις. Εδώ θέλω να αναφερθώ επίσης και στις αλλαγές, όπως στο ιατρικό τιμ. Υπήρξαν παίκτες που ήρθαν και παίκτες που έφυγαν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξουν, κατά τη γνώμη μου, κάποιες όχι σωστές σκέψεις και μερικές φορές γράφτηκαν κάποια πράγματα, που ξεπέρασαν την  πραγματικότητα. Οποιοδήποτε πρόβλημα έχει εντελώς καλυφθεί. Έχω δύο μηνύματα να στείλω σχετικά με αυτό. Το πρώτο είναι ότι οι παίκτες μιλάνε στον αγωνιστικό χώρο και εκεί πρέπει να μιλάνε. Και το δεύτερο είναι  πως όταν φτάνεις σε μία ξένη χώρα και όταν έχεις ένα πρόβλημα με τη γλώσσα, καθώς εγώ δεν γνωρίζω τα ελληνικά, δεν είναι απλό. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα πρέπει να μάθεις 80 ονοματεπώνυμα στα ελληνικά, οπότε  ενδέχεται να κάνεις λάθη. Για να σας είμαι ειλικρινής αυτό θέλω να είναι το μεγαλύτερο μου πρόβλημα: πως θα προφέρω τα ελληνικά ονόματα».

Νόμπελ ξεροκεφαλιάς!

6. Επειδή οι παίκτες είχαν φτάσει στα όριά τους...

Ο Λούκα Βιγιαφάνιες και ο Φεντερίκο Μακέντα ήταν εκείνοι που περισσότερο από τους άλλους πλήρωσαν αυτοί την κατάσταση. Ήταν και εκείνοι που ενδεχομένως ως πιο έμπειροι προσπάθησαν να προλάβουν το κακό πριν συμβεί ή έβλεπαν το κακό να έρχεται και ήθελαν να σώσουν ό,τι μπορούν, ακόμα κι όταν ο Παναθηναϊκός κέρδιζε τα παιχνίδια, κι έχτιζε ένα καλό σερί. «Για μένα προσωπικά, για τους παίκτες που είπατε, δεν υπάρχει από την πλευρά μου κάτι το χρηματικό, όμως θέλω να πω ότι αρκετά πλέον και έχω βαρεθεί τις αντιδράσεις αυτές και τα ρεφλέξ που δημιουργούν ένα κακό όνομα ή μια κακή κατάσταση για τον Παναθηναϊκό. Υπάρχει διοίκηση που έχει τη δυνατότητα να διαχειριστεί αυτά τα προβλήματα».

Νόμπελ διαχείρισης ποδοσφαιριστών!

5. Επειδή στοχοποίησε ποδοσφαιριστές...

Είναι ατέρμονη η συζήτηση για τη σχέση του με τους παίκτες του Παναθηναϊκού, τα πειθαρχικά προβλήματα, τις αντιδράσεις, τη μονιμοποίησή τους στον πάγκο, την περιθωριοποίησή τους και όσα εντέλει είχαν ως αποτέλεσμα τα παραπάνω. Υπάρχει, εξάλλου, το χαρακτηριστικό παράδειγμα του Φεντερίκο Μακέντα, ο οποίος προφανώς με τα καλά του και με τα κακά του, αλλά είναι ο καλύτερος επιθετικός του τριφυλλιού κι έμενε στον πάγκο. Έτερο παράδειγμα είναι ο Λούκα Βιγιαφάνιες, τον οποίο δεν είχε κανένα πρόβλημα ο Λάζλο Μπόλονι να εκθέσει δημοσίως.

«Ο Βιγιαφάνιες έχει διάφορα προβλήματα, όχι μόνο με το πνεύμα του αλλά και την συμπεριφορά του. Περιμένω τον παίκτη που θα κάνει σωστό παιχνίδι με πάσες και γκολ. Εδώ και δύο μήνες είμαι εδώ και όταν είχα έρθει είχα πει πως πρέπει να κάνω διάγνωση των προβλημάτων, αλλά ακόμα λείπει το εμβόλιο κατά του ιού, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες».

Νόμπελ διακριτικότητας!

4. Επειδή μέσα σε όλα έκανε και ρατσιστικό σχόλιο...

Ήταν πάνω στην ένταση, δεν το εννοούσε όπως το είπε, δεν είναι αυτό που νομίζετε, αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Ο Λάζλο Μπόλονι μετά την αναμέτρηση με τον ΠΑΟΚ πήρε σαφή θέση κατά της διαιτησίας, κατά των ξένων διαιτητών και κατά της Μογγολίας. Κι αν για τα πρώτα δύο κάποιο δίκιο μπορείς να του δώσεις, για το τρίτο ήταν απαράδεκτος και ούτε καν απολογήθηκε ποτέ.

«Επιτρέψτε να πω να ξεκαθαρίσω κάτι. Δύο πράγματα με ενοχλούν. Δεν ξέρω αν είναι ευθύνη της λίγκας ή της ομοσπονδίας. Φέρνουν τέτοιους ξένους διαιτητές και τους πληρώνουν. Αν έρχονται διαιτητές να είναι καλύτεροι από αυτός που υπάρχουν. Σε λίγο θα μας φέρουν διαιτητές από την Μογγολία. Είδα Έλληνες διαιτητές στα πλέι οφ να κάνουν καλύτερες διαιτησίες. Με ενοχλεί που έρχονται διαιτητές από οπουδήποτε. Ακόμα και από χώρες που έχουν χειρότερο ποδόσφαιρο από εμάς. Το δεύτερο που θέλω να πω είναι το πως αισθάνονται οι Έλληνες διαιτητές που βλέπουν να σφυρίζουν αυτοί οι ξένοι. Θέλω να πω ότι στα δύο τελευταία παιχνίδια χάσαμε τέσσερις βαθμούς εξαιτίας των διαιτητών.  Καλύτερα τα λεφτά που δίνουν σε αυτούς να τα δίνουν σε εμένα και το ορφανοτροφείο που έχω στη Ρουμανία».

(κι ομοίως επειδή καλό είναι να μη χρησιμοποιείς ένα ορφανοτροφείο που έχεις στη Ρουμανία).

Νόμπελ εξωτερικής πολιτικής!

3. Επειδή έστω και έμμεσα δέχτηκε παρέμβαση στο έργο του!

Συνήθως στη ζωή ένα και ένα κάνουν δύο. Μην σας ξεγελά η βεβαιότητα, καμιά φορά μπορεί να κάνουν και τρία και το προφανές να μην είναι το σωστό. Ο… νομπελίστας Γιάννης Αλαφούζος πριν περίπου είκοσι μέρες φέρεται να εξέφρασε στον Λάζλο Μπόλονι την απορία γιατί δεν παίζει πια βασικός ο Φώτης Ιωαννίδης. Ο νεαρός φορ είχε χάσει τη θέση του από την επιστροφή του Φεντερίκο Μακέντα, που ειρήσθω εν παρόδων σκόραρε ακατάπαυστα μέχρι τότε, αλλά λεπτομέρειες θα πείτε… Το ίδιο απόγευμα ο Ιωαννίδης έπαιζε βασικός απέναντι στην ΑΕΚ και προς επιβεβαίωση του ισχυρού άντρα του Παναθηναϊκού σκόραρε κιόλας.

Νόμπελ συνεργασίας!

2. Επειδή έπρεπε να φτάσει ένα βήμα πριν την απόλυση για να ρίξει νερό στο κρασί του!

Ανάγκα και οι Θεοί πείθονται! Αν είχε απομακρυνθεί στις 9 Μαρτίου, χρονικό σημείο που έφτασε πιο κοντά από ποτέ στην απόλυση, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Ίσως και τίποτα να μην ήταν διαφορετικό. Μόλις, όμως, ο Λάζλο Μπόλονι αντιλήφθηκε ότι δεν έχει το πάνω χέρι και ότι είναι εκείνος τώρα σε θέση κατηγορούμενου, έκανε ό,τι κάθε κατηγορούμενος θα ήθελε να κάνει. Καλόπιασε τους μάρτυρες! Για πρώτη φορά μετά από σχεδόν έξι μήνες αποφάσισε να ακούσει τους ποδοσφαιριστές σαν συνεργάτες του και όχι σαν «εχθρούς» του.

Οι ποδοσφαιριστές μετέφεραν στον Ρουμάνο τεχνικό τι τους ενοχλεί, τόσο για τη συμπεριφορά του, όσο και για τον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας. Ο Λάζλο Μπόλονι Ο επανέλαβε την πεποίθησή του ότι πρέπει άπαντες να μείνουν πιστοί στο πλάνο που έχει σχεδιαστεί εδώ και καιρό. Επιπλέον, είχε και κατ’ ιδίαν συνάντηση με παίκτες που αισθάνονταν αδικημένοι από τον τρόπο χρησιμοποίησής τους και εν γένει ήταν η πρώτη φορά που οι ποδοσφαιριστές είπαν μπροστά στον Ρουμάνο τα προβλήματά τους, και ο ίδιος μίλησε απευθείας σε εκείνους κι όχι για μέσου της διοίκησης.

Νόμπελ κωλοτούμπας! (ή σε σύγχρονα ελληνικά γυρίσματος της μπιφτέκας)

1. Επειδή ο Παναθηναϊκός δεν βλεπόταν (και ο Μπόλονι το έβλεπε ως πρόοδο)

Όχι μία και δύο φορές. Αλλά σχεδόν κάθε φορά. Είτε οι πράσινοι κέρδιζαν, είτε έχαναν, είτε αποσπούσαν ισοπαλία, είτε ανέτρεπαν μια εις βάρος τους κατάσταση, είτε οι άλλοι ανέτρεπαν την υπέρ του κατάσταση, η ουσία δεν άλλαζε. Ο Παναθηναϊκός έπαιζε αποκρουστικό ποδόσφαιρο, ήταν υπέρμετρα αμυντικογενής, άτολμος και χωρίς επιθετική λειτουργεία. Όλοι το έβλεπαν, εκτός από τον Λάζλο Μπόλονι που ήταν περήφανος για το έργο του και όσα έχει καταφέρει.

«Ο Παναθηναϊκός  όταν ήρθα ήταν  μια ομάδα που άρχισε από πολύ χαμηλά και έφτασε  στα ψηλότερα επίπεδα. Αυτή τη στιγμή διεκδικούμαι μια θέση μέσα στην καλύτερη διοργάνωση που γίνεται. Πιστεύουμε στη δουλειά μας και στην τύχη μας. Αυτό που προσπαθώ να κάνω από την πρώτη μέρα που ήρθα στο σύλλογο είναι να ηρεμήσω τα πράγματα. Δεν χρειάζεται τόσο πολύ να τονίζουμε τα πράγματα. Έχω μερικές φορές την αίσθηση, ότι θέλουμε να χορέψουμε πιο γρήγορα από τον ρυθμό της μουσικής. Κάναμε σημαντικές προσπάθειες. Είχαμε καλές και πάρα πολύ καλές περιόδους. Υπάρχουν στιγμές στο ποδόσφαιρο που και ο αντίπαλος κερδίζει ή υπάρχει και μια πτώση. Δεν είμαστε μηχανές. Είμαστε ένας σύλλογος που θέλουμε να κερδίσουμε και να σταθούμε στο ύψος μας».

Νόμπελ αποτυχίας!

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Δέκα Νόμπελ για τον Λάζλο Μπόλονι!
EVENTS