Το είπε ο Ριμπάλτα πριν από λίγες ημέρες μιλώντας στο εξωτερικό, πως στόχος είναι η ποιοτική αναβάθμιση του ρόστερ της ΑΕΚ, εν όψει μιας νέας, ακόμα πιο απαιτητικής σεζόν. Δεν γίναμε σοφότεροι, γνωρίζαμε από το περυσινό καλοκαίρι – το πρώτο που άφησε το στίγμα του ο Ισπανός στην λειτουργία της Ενωσης – πως ήθελε μέσα από έναν χρόνο και τρεις μεταγραφικές περιόδους, να φτάσει σε μια ομάδα που θα έχει όλα τα στοιχεία που απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο για μια ομάδα φουλ ανταγωνιστική σε όλα τα επίπεδα.
Παράλληλα, ο Νίκολιτς είπε αμέσως μετά το οριστικό φινάλε μιας απόλυτα επιτυχημένης σεζόν, πως θέλει 3-4 μεταγραφές πρώτης γραμμής για να στελεχώσει την ΑΕΚ και να την κάνει ακόμα πιο ισχυρή. Είναι πάντα δεδομένο, πως για κάθε προπονητή είναι καλύτερη η δεύτερη χρονιά. Εχει μεγαλύτερη γνώση της ομάδας του, ξέρει που πρέπει να εστιάσει, έχει ολοκληρωμένη άποψη για τις ανάγκες που προκύπτουν από το υλικό. Και τώρα μάλιστα που έρχεται καλοκαίρι, που μεταγραφικά είναι πάντα μια πιο λογική περίοδος για σημαντικές ανακατατάξεις, η ΑΕΚ έχει πεδίο δόξης λαμπρό.
Ωστόσο, η διαφορά της ΑΕΚ σε σχέση με τις ομάδες που απέτυχαν φέτος ή με το δικό της παρελθόν, είναι πως δεν πρόκειται να πάει σε ολική ανακατασκευή του ρόστερ. Θα ήταν και παράλογο κάτι τέτοιο, από μια ομάδα που ξεπέρασε τον εαυτό της, δίχως να δείχνει πως έχει αγγίξει το ταβάνι της. Το θέμα είναι να γίνουν οι μεγάλες κινήσεις που θα κάνουν την διαφορά και τα κατάλληλα συμπληρώματα με παίκτες που θα κλείσουν κάθε κενό και θα κάνουν πιο εύκολη την ζωή του Νίκολιτς.
Η άμυνα
Μια απλή ψηλάφηση στο ρόστερ της ΑΕΚ μας δείχνει πολλά για την συνέχεια. Για παράδειγμα, στην θέση του τερματοφύλακα, η ΑΕΚ δείχνει πλήρως καλυμμένη με το δίδυμο Στρακόσια και Μπρινιόλι. Ο Ιταλός δείχνει πως είναι σε ετοιμότητα ακόμα και όταν παίζει ελάχιστα, ο Στρακόσια δικαιολόγησε φέτος το μεγάλο συμβόλαιο και το βιογραφικό που διαθέτει. Αν υπάρχει σκέψη, ίσως να αφορά τον τρίτο τερματοφύλακα. Η ΑΕΚ έχει παράδοση σε εξελίξιμους από την Ακαδημία της (Αγγελόπουλος και Μπαλαμώτης φέτος), αλλά υπάρχει λογική για κάποιον Ελληνα έμπειρο, που θα δίνει ακόμα μια λύση αν κι εφόσον και ίσως βγάλει από αδιέξοδα στην ευρωπαϊκή λίστα.
Για το κέντρο της άμυνας, επίσης τα πράγματα είναι αρκετά ξεκάθαρα. Η ΑΕΚ ζητά έναν παίκτη που θα μπορεί να θεωρείται εν δυνάμει βασικός, επιπέδου Μουκουντί, Ρέλβας και πάνω. Είναι εύλογο, με δεδομένο πως πρόκειται για θέση που συχνά υπάρχουν ανάγκες λόγω καρτών και τραυματισμών. Ο Βίντα που ήταν η βασική εναλλακτική επιλογή φέτος, έκανε πολλά ματς. Χρειάζεται ένα στόπερ επιπέδου, ώστε με τους δύο βασικούς και τους Βίντα, Ψυρόπουλο (ένα από τα παιδιά της Ακαδημίας) να συνθέσουν εξαιρετική πεντάδα.
Για τα άκρα της άμυνας, είναι πιο σύνθετα τα πράγματα. Για την δεξιά πλευρά, είναι γεγονός πως ο Γκεοργκίεφ δουλεύεται εδώ και καιρό γι’ αυτόν τον ρόλο. Εκεί παίζει στην πατρίδα του, εκεί αγωνίζεται στην Εθνική ομάδα της Βουλγαρίας. Το πιο σημαντικό είναι να έχει διάθεση ο παίκτης να μπει σε αυτό το καλούπι και φαίνεται πως υπάρχει. Ο Βούλγαρος θα είναι η βασική επιλογή για να πλαισιώσει τον Ρότα. Αριστερά, είναι αλήθεια πως ο Πενράις κέρδισε πόντους στο φινάλε της σεζόν και λέει σε όλους, πως στο τέλος ένιωσε να προσαρμόζεται. Αν θα είναι αυτός το δίδυμο με τον Πήλιο θα κριθεί εν πολλοίς και από την πιθανότητα πρότασης για κάποιον εκ των δύο.
Χαφ και επίθεση
Στα χαφ επίσης τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Η ΑΕΚ θέλει να πλαισιώσει τους Πινέδα και Μαρίν με έναν «χάφαρο». Έναν παίκτη που θα κάνει την διαφορά, ώστε να υπάρχει μια τριπλέτα που θα μπορεί να στέκεται υπό κάθε συνθήκη και απαίτηση. Πέραν αυτών των δύο, είναι δεδομένο πως η ΑΕΚ προσδοκά πολλά από τον Σαχαμπό, που είχε την δυνατότητα να δουλέψει σε προστατευμένο περιβάλλον για έξι μήνες και να είναι πανέτοιμος στην προετοιμασία. Για εκεί λογίζεται πάντα ο Μάνταλος, ενώ δεν αποκλείεται να υπάρξει και κάποια ακόμα συμπληρωματική προσθήκη εν καιρώ.
Για τους μεσοεπιθετικούς, η ΑΕΚ αποχαιρέτησε τον Περέιρα, επιστρέφει στην Μπεσίκτας ο Ζοάο Μάριο και υπάρχουν κάποιες σταθερές: Κοϊτά πρώτα απ’ όλα, Κουτέσα κατά δεύτερον. Πέρυσι στην δεξιά πλευρά χρησιμοποιήθηκαν ακόμα Ελίασον, Καλοσκάμης και Λιούμπισιτς. Πέραν του Ελληνα παίκτη που άφησε προσδοκίες, δεν υπάρχει κάποιος που να ενθουσίασε. Για αριστερά υπάρχει ακόμα ο Γκατσίνοβιτς, που τον ήθελε διακαώς ο Νίκολιτς, μπορεί να καλύψει αυτές τις θέσεις και ο Ζίνι. Πάμε για μια δυνατή προσθήκη, δεν θα απέκλεια να υπάρξει και δεύτερη ανάλογα με τις εξελίξεις.
Για την επίθεση τέλος, τα πράγματα είναι συγκεκριμένα. Ο Γιόβιτς υπενθύμισε στους Ενωσίτες πως είναι τα μεγάλα φορ που πετυχαίνουν 20+ τέρματα τον χρόνο. Στη δική μου εκτίμηση, το πιθανότερο είναι να ξεκινήσει η χρονιά και αναλόγως πως θα εξελιχθεί η επόμενη χρονιά να τεθεί θέμα ανανέωσης της συνεργασίας. Ο Βάργκα ήρθε και έδειξε πως είναι να παίρνεις πρωτάθλημα από μια μεταγραφή εκατομμυρίων, θα είναι σίγουρα πολύ καλύτερος τη νέα χρονιά. Και βέβαια ο Ζίνι, που στην ΑΕΚ πιστεύουν πως θα απογειωθεί.
