Δεύτερη σερί σεζόν στα «σαλόνια». Οι Βοιωτοί όχι μόνο απέφυγαν τις… συγκινήσεις πέρυσι, αλλά τερμάτισαν πρώτοι στα πλέι άουτ παίρνοντας την 9η θέση, ενώ στη regular season είχαν διεκδικήσει μέχρι τέλους και την είσοδό τους στο 5-8. Κι αυτό για μία νεοφώτιστη ομάδα, η οποία έφτασε στην 11η αγωνιστική για να κάνει σεφτέ στις νίκες. Όλα όσα πέτυχε ωστόσο στο φινάλε δεν ήταν κάτι άλλο παρά η επιβράβευση για το ποδόσφαιρο που έπαιξε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν, με αποτέλεσμα να τους παραδεχτούν… εχθροί και φίλοι.
Ομάδα μπαρουτοκαπνισμένη στη Σούπερ Λιγκ παρότι έζησε δύο υποβιβασμούς τα τελευταία χρόνια (πετυχαίνοντας όμως άμεσα την επιστροφή της), με στιβαρή διοίκηση, η οποία έχει το know how της κατηγορίας κι έχοντας δείξει ότι μπορεί να αντεπεξέλθει στα εμπόδια που θα συναντήσει.
Δυνατά και αδύναμα σημεία
Από τα πλέον «νοικοκυρεμένα» κλαμπ της Σούπερ Λιγκ, παραδοσιακά στα χρόνια παρουσίας της στη μεγάλη κατηγορία. Αν μία ομάδα -του βεληνεκούς του- δεν εμφάνισε ποτέ διοικητικές-οικονομικές αρρυθμίες, αυτή δεδομένα είναι ο Λεβαδειακός. Κι αυτό προφανώς έχει τη σφραγίδα της διοίκησής του. Με τα σωστά και τα λάθη της, έχει καταφέρει να αποτελεί η ομάδα της Λιβαδειάς μία σταθερά για το ελληνικό ποδόσφαιρο εδώ και δεκαετίες.
Από εκεί και πέρα στα «συν» της νέας σεζόν είναι σίγουρα το γεγονός ότι διατηρήθηκε ο βασικός κορμός της ομάδας. Μοναδική αξιοσημείωτη αποχώρηση -αλλά αδύνατο να μην υπάρξει- ήταν εκείνη του MVP Ζίνι. Παρά τις «σειρήνες» που υπήρξαν για άλλους παίκτες του βασικού κορμού, άπαντες συνεχίζουν και ο Νίκος Παπαδόπουλος δεν μπορεί παρά να χαμογελά.
«Στοίχημα» σίγουρα το να βρεθεί ο παίκτης που θα «μπει» στα παπούτσια του Ανγκολέζου επιθετικού, ο οποίος ήταν η αποκάλυψη της σεζόν σε όλο το πρωτάθλημα. Αυτό εξάλλου είναι και το μοναδικό κενό που υπάρχει αυτή τη στιγμή στο ρόστερ του Λεβαδειακού, ένας «φουνταριστός» που θα κάνει τη διαφορά -για το συγκεκριμένο επίπεδο- και θα δώσει το εύκολο γκολ.
Από εκεί και πέρα στην Λιβαδειά δεν κρύβουν ότι θα ήθελαν πιο κοντά τους τον κόσμο της ομάδας. Το «Λάμπρος Κατσώνης» είναι ένα μικρό γήπεδο που μπορεί εύκολα να… ζεστάνει. Και δεν ήταν πολλά τα παιχνίδια που συνέβη αυτό.
«Ψώνισε» από το πάνω ράφι
Περισσότερες ίσως απ’ όσες θα περίμενε κανείς οι μεταγραφικές κινήσεις που έκαναν οι Βοιωτοί, ενδεικτικές όμως των προθέσεών τους για τη χρονιά που έρχεται. Ο πήχης έχει μπει ψηλά, με τη διοίκηση να κάνει πράξη κάθε επιθυμία του Νίκου Παπαδόπουλου, στο μέτρο πάντα του εφικτού. Η Νο1 στόχευσή του άλλωστε ήταν να διατηρηθεί ο βασικός κορμός κι αυτό έγινε με το παραπάνω. Παίκτες που θα μπορούσαν να έχουν αποχωρήσει με βάση το ενδιαφέρον που υπήρχε γι’ αυτούς, θα φορούν και τη νέα χρονιά τα πράσινα και τα μπλε. Αρχικά μιλάμε για την… αγία ελληνική τριάδα των (αρχηγών) Λιάγκα, Τσάπρα και Βήχου, συνεπικουρούμενου από τον Κύπριο χαφ Κωστή. Σε αυτούς όμως προστέθηκαν κι άλλες σημαντικές μονάδες που ενώ δεν είχαν συμβόλαιο για τη νέα σεζόν, συνεχίζουν στη Λιβαδειά. Από τη μία πλευρά ο Ένις Τσόκαϊ κι από την άλλη ο Μπέντζαμιν Βέρμπιτς. Δύο παίκτες από το… πάνω ράφι με πλούσιες εμπειρίες και σημαντικό βιογραφικό, ιδίως ο Σλοβένος διεθνής εξτρέμ.
Σε αυτούς όμως ήρθαν να προστεθούν κι άλλοι κομβικοί παίκτες. Ο πολύπειρος Γιούρι Λοντίγκιν άφησε στα 35 του τον Παναθηναϊκό για να βρει τον χρόνο συμμετοχής που έψαχνε και να αποτελέσει τον νέο φύλακα άγγελο της ομάδας. Ακόμη ένα μεταγραφικό «μπαμ» των Βοιωτών φυσικά ο Σεμπάστιαν Παλάσιος, με τον Αργεντινό εξτρέμ να επιστρέφει στην Ευρώπη για χάρη του Λεβαδειακού, έχοντας μία πολύ καλή -επί το πλείστον- τριετία στον Παναθηναϊκό. Σε αυτούς προστέθηκε κι ένας ακόμη εξτρέμ από ομάδα πρωταθλητισμού στο Ισραήλ (Μακάμπι Τ.Α.), ο Χισάμ Λαγιούς που συστήθηκε μάλιστα με το… καλημέρα, πετυχαίνοντας το πρώτο επίσημο γκολ της σεζόν, στο Κύπελλο.
Ομάδα του προπονητή της
Άπαντες στη Λιβαδειά πίνουν… νερό στο όνομα του Νίκου Παπαδόπουλου, κι όχι άδικα. Πρώτος και καλύτερος ο ιδιοκτήτης του κλαμπ, εκείνος που πέρυσι έσπευσε να τον στηρίξει όταν ο Έλληνας τεχνικός υπέβαλε την παραίτησή του λόγω των συνεχιζόμενων ατυχών αποτελεσμάτων. Στο τέλος όμως άπαντες δικαιώθηκαν. Η διοίκηση του κλαμπ για τη στάση της απέναντι στον προπονητή, αλλά και ο Θεσσαλονικιός τεχνικός για τη δουλειά του, κερδίζοντας το καθολικό χειροκρότημα.
Κόσμος διψασμένος για την υπέρβαση
Ακόμη περισσότερο από την περσινή χρονιά, όταν ο κόσμος ήταν λογικό να ανυπομονούσε για να ξαναδεί την ομάδα του στα «σαλόνια», οι φίλοι του Λεβαδειακού δείχνουν ότι αδημονούν για να ξεκινήσει η φετινή σεζόν των Βοιωτών. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά τα τελευταία χρόνια. Οι προσδοκίες ιδιαίτερα υψηλές και το σύνολο του Νίκου Παπαδόπουλου καλείται να φανεί αντάξιο των υψηλών απαιτήσεων του κόσμου της ομάδας.
Αρκετοί -πια- οι παίκτες με βαρύ βιογραφικό που θα φορούν τη φανέλα της ομάδας τη νέα σεζόν, δημιουργούν αν μη τι άλλο τις προϋποθέσεις για να μπορεί ο κόσμος της Λιβαδειάς να ονειρεύεται…
Το κομμάτι που λείπει
Αν έλειψε κάτι στον Λεβαδειακό την περασμένη σεζόν, ήταν το εύκολο γκολ. Ταλαιπωρήθηκε αρκετά στον συγκεκριμένο τομέα και η αποχώρηση του Ζίνι αφήνει σίγουρα ένα πολύ μεγάλο κενό. Το οποίο αριθμητικά δεν έχει καλυφθεί, αφού ουσιαστικά υπάρχει μόνο ο Όζμπολτ στη συγκεκριμένη θέση. Ο Σλοβάκος άργησε αλλά πήρε… μπρος στο φινάλε της σεζόν, στα φιλικά είχε αρκετά καλή παρουσία το καλοκαίρι, δεδομένα όμως θα χρειαστεί ένα ακόμη «βαρβάτο» 9άρι που θα δώσει… αριθμούς και θα βοηθήσει τους Βοιωτούς στο σκοράρισμα. Αμυντικά συνεχίζει με την ίδια ακριβώς τετράδα, δεδομένη λοιπόν η συνοχή, ενώ είναι σημαντικό ότι ο προπονητής αποτελεί την… κολόνα της ομάδας και στηρίζεται απόλυτα από τη διοίκηση, δίχως την παραμικρή δεύτερη σκέψη.
Στο χέρι του η οκτάδα
Ποιος είναι ο στόχος της νέας σεζόν για τον Λεβαδειακό; Δεν τον κρύβει κανείς στο «Λάμπρος Κατσώνης». Η είσοδος στην οκτάδα. Της συμμετοχής δηλαδή στα πλέι οφ 5-8, κάτι που πέρυσι δεν κατάφερε στο νήμα. Μπορεί να το πετύχει φέτος; Τα εχέγγυα αν μη τι άλλο υπάρχουν, κοιτάζοντας πάντα και τον ανταγωνισμό. Η στόχευση αν μη τι άλλο ρεαλιστική. Κανείς δεν θα συμβιβαστεί με κάτι λιγότερο από την περσινή χρονιά…
