Όλοι μας, όχι μόνο η ομάδα, ήμασταν σε mode… Ουναΐ. Αν θα πάει στο γήπεδο, τι βίντεο θα ετοιμάσει η ΠΑΕ, τις πρώτες του φωτογραφίες, τι νούμερο θα πάρει, το κάλεσμά του, αν έφαγε το πρωινό του κι αν το γάλα ήταν φρέσκο. Τέτοιες καταστάσεις. Λόγω της χαράς και του ενθουσιασμού που έφερε στον κόσμο του Παναθηναϊκού αυτή η τεράστια μεταγραφή.
Εν μέσω όλων αυτών που δεν είναι λάθη, όσο υπερβολές κι αν μοιάζουν. Γιατί ο κόσμος του Παναθηναϊκού και συνολικά το κλαμπ αναφορικά με το ποδοσφαιρικό τμήμα, το είχε ανάγκη. Αναπόφευκτα λοιπόν, η ομάδα η ίδια ήταν σε ίδια κατάσταση. Δεν ζουν σε γυάλα ο προπονητής και οι παίκτες. Εισπράττουν το κλίμα, παρακολουθούν social media, ακούν συζητήσεις, συμμετέχουν και οι ίδιοι.
Τα πόδια κάπου έπαψαν να πατούν στη γη. Τα κεφάλια «άδειασαν» από μυαλό, γιατί αυτό ξέφυγε. Το χειρότερο στην συγκεκριμένη κατάσταση, θα ήταν να μην υπάρχει το ματς με τη Νίκη Βόλου. Αλλά να πήγαινε το Τριφύλλι απ’ ευθείας στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ.
Η ομάδα της Μαγνησίας λειτούργησε ως υπενθύμιση στον Παναθηναϊκό. Πως ο Ουναΐ δεν παίζει ακόμη για να βοηθήσει. Ακόμη κι αν μπει να παίξει, το γκρουπ δεν είναι έτοιμο. Έχει ζητήματα χημείας, μαθαίνει, γίνεται ομάδα όντας στα πρώτα βήματα.
Το να μην μπορεί ο Παναθηναϊκός να βγάλει 5-10 λεπτά ρυθμού και να κάνει τη Νίκη Βόλου να… κρεμαστεί απ’ τα δοκάρια της, είναι ενδεικτικό της εποχής και της κατάστασης της ομάδας. Ακόμη και αυτή η νίκη ήρθε «άσχημα», με 1-0, κάποιες καλές ευκαιρίες των φιλοξενούμενων, κυρίως όμως χωρίς φαντασία και ρυθμό για τον Παναθηναϊκό.
Πέραν των εξηγήσεων που υπάρχουν και τις αναφέραμε, είναι βέβαια και η ίδια η αντίπαλος. Με κάθε σεβασμό στη Νίκη Βόλου, σε τι ακριβώς την εξυπηρέτησε να παίξει όχι απλά με τακτική… πούλμαν, αλλά με διάθεση απλά να καταστρέψει. Είναι ένα σύνολο το οποίο στην κατηγορία του θέλει να πάρει την άνοδο και φαίνεται πως έχει τα προσόντα να το κάνει. Όχι όμως με τέτοια αγωνιστική φιλοσοφία.
Προφανώς και δεν περίμενε κανείς να παίξουν ελεύθερα, δίνοντας χώρους. Απλά ακόμη και το «κατενάτσιο» έχει βαθμίδες. Εδώ παρουσιάστηκε κάτι το οποίο ποδοσφαιρικά δεν ξέρουμε πώς θα εξυπηρετήσει την ομάδα της Νέας Ιωνίας Βόλου.
Όπως και να έχει για τον Παναθηναϊκό ήταν το ταρακούνημα. Καθώς ακολουθεί ο ΠΑΟΚ και αν πήγαινε εκεί το Τριφύλλι με τα μυαλά… πάνω απ’ το κεφάλι, τότε τα πράγματα θα ήταν υπερβολικά δύσκολα.
Και τώρα είναι. Ο Παναθηναϊκός είναι ομάδα που έχει 1 νίκη σε 4 ματς στην έδρα του, με αυτό το ένα θετικό αποτέλεσμα να ήρθε με τον τρόπο που ήρθε κόντρα στη Νίκη Βόλου. Τον Νίστρουπ να προχωρά σε διπλή αλλαγή στην έναρξη του δευτέρου μέρους.
Αν κάτι πρέπει να αναφερθεί περισσότερο, είναι φυσικά ο νεαρός Μπινιάρης που έκανε θετικότατο ντεμπούτο στα λεπτά που αγωνίστηκε. Κυρίως, όμως, είναι ο Ταμπόρδα.
Ο Αργεντινός σκόραρε. Ξεχάστε το αυτό. Για πολλοστή φορά έδειξε σε όλους τη σωστή νοοτροπία. Ποτέ αρνητικός, ποτέ με διάθεση γκρίνιας. Είτε παίζει, είτε δεν παίζει, είτε βασικός, είτε περάσει αλλαγή, είτε χρησιμοποιηθεί για 1 λεπτό. Είναι ο ίδιος. Δεν αλλάζει η όρεξή του, το πάθος του και η προσπάθειά του.
Παρά την έλλειψη ταχύτητας λοιπόν, δεν είναι τυχαίο πως σε κάθε ματς, όποιος ρόλος κι αν του ζητηθεί, ανταποκρίνεται εξαιρετικά. Ειδικά τώρα που το ρόστερθα έχει πολλούς καλούς παίκτες «παραπονούμενους», καθώς θα είναι εκτός ενδεκάδας ή αποστολής, η νοοτροπία του Αργεντινού είναι φωτεινό παράδειγμα.
Υ.Γ. Ο Παναθηναϊκός έκανε τέτοιες υπερβάσεις με Conference League. Βλέπουμε γκρίνια σε ομάδες που μπήκαν Champions League, ή που ήταν εκεί και έχουν πολλά χρήματα στα ταμεία τους. Με δικά τους γήπεδα. Εύλογα διερωτόμαστε: Τι θα έκανε ο Παναθηναϊκός και κυρίως τι θα έδινε αν είχε την ευκαιρία να έχει και το γήπεδό του και Champions League; Το αφήνουμε και υγεία να υπάρχει να το ζήσουμε σύντομα.