Η πιο πολυσυζητημένη φάση της Super League 1 ήταν το περίφημο πλέον κράτημα της μπάλας από τον Ρέτσο με τα δύο χέρια, στο ντέρμπι των «αιωνίων». Δόθηκαν πολλές διαφορετικές απαντήσεις, αναλύθηκαν ετερόκλητες διαιτητικές εκτιμήσεις και όλοι κατέληξαν σε ένα συμπέρασμα: Οσο θα υφίσταται ο κανονιστικός υποκειμενισμός στην περίπτωση του χεριού, άλλο τόσο θα συνεχίσουμε να κουβεντιάζουμε αενάως. Είναι αλήθεια ότι πρόκειται για παγκόσμιο ποδοσφαιρικό πρόβλημα και όχι για αποκλειστικά εγχώριο.
Πέραν μιας απόλυτα εξειδικευμένης φάσης, η Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας έχει να αντιμετωπίσει πολλά και διαφορετικά ζητήματα. Να σας πούμε ένα που πρόχειρα προέκυψε από την αναμέτρηση Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού.
Ο Γάλλος αρχιδιαιτητής Στεφάν Λανουά συνηθίζει να διορίζει τον εαυτό του παρατηρητή σε αγώνες. Το έκανε και ο Κλάτενμπεργκ. Είναι σωστό; Διότι αυτό που συμβαίνει δημιουργεί συνθήκες ασυμβιβάστου. Ο Λανουά ορίζει τον Ζίμπερτ και μετά πάει ο ίδιος να τον κρίνει. Δηλαδή κρίνει την ίδια του την επιλογή. Και οφείλει να γράψει έκθεση γι’ αυτόν. Παράτερο ακούγεται.
Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο κάθε Λανουά θα αποδομήσει τον διαιτητή που ο ίδιος επέλεξε. Αντίθετα, θα τον στηρίξει όσο δεν πάει. Ισως η ΚΕΔ πρέπει να ξανασκεφτεί ώστε να φύγουν τέτοιες σκιές που στο κάτω - κάτω της γραφής δεν εισφέρουν απολύτως τίποτε ούτε στον αρχιδιαιτητή ούτε στους συνεργάτες του.
Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα ήρθαν διαιτητής από το πάνω ράφι και μάλιστα πολλοί Γερμανοί. Ο Λανουά φαίνεται να μην εμπιστεύεται τους συμπατριώτες του ή οι ίδιοι να μην εμπιστεύονται αυτόν. Ακόμη Γάλλο ρέφερι δεν είδαμε. Οι Αγγλοι ούτως ή άλλως αρνούνται να έρθουν και απομένουν κυρίως οι Ιταλοί, στους οποίους έχει εξαιρετική πρόσβαση ο Βαλέρι.
Ο δρόμος του πρωταθλήματος είναι μακρύς, καθώς τα μεγάλα ονόματα θα έρθουν αναγκαστικά στα play offs. Παράλληλα όμως ο Λανουά πρέπει να δει τι θα κάνει με τους Ελληνες διαιτητές. Προς το παρόν δεν δείχνει διάθεση να τους χρησιμοποιήσει σε ντέρμπι, θέλοντας να φυλάξει τα νώτα του. Πάντως, αναπληρώνει με την πιστοποίηση διαιτητών δεύτερης κατηγορίας το κενό που δημιουργήθηκε το καλοκαίρι. Με αυτόν τον τρόπο θα αυξηθεί ο αριθμός των ρέφερι της Super League 1 και θα πάρουν μια ανάσα αυτοί που κάνουν διπλοβάρδιες στο VAR.
Το μεγάλο στοίχημα της ΚΕΔ βρίσκεται αλλού: Στον παραγωγικό ιστό της ελληνικής διαιτησίας. Εδώ και δέκα χρόνια δεν έχει γίνει απολύτως τίποτε σε αυτήν την κατεύθυνση και τα επιμορφωτικά σεμινάρια πάνε στράφι. Αφήνουν τους νέους Ελληνες διαιτητές χωρίς ελπίδα. Αν το καλοκαίρι του 2026, ο Λανουά και οι συνεργάτες του φύγουν από τη χώρα χωρίς να έχουν κάνει το αυτονόητο με την ανάπτυξη της ελληνικής διαιτησίας, τότε δικαίως θα μιλάμε για καμένη γη.
