Οι περισσότεροι που λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους τις πιθανότητες και τα... γούρια, πολλές φορές όταν κάποιος επιχειρεί κάτι για πρώτη φορά και πετυχαίνει, μιλούν για την τύχη του πρωτάρη. Στην περίπτωση του νεόκοπου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, Προμηθέα Πάτρας, το απόφθεγμα των τζογαδόρων δεν βρίσκει την παραμικρή επιβεβαίωση. Όχι γιατί οι πατρινοί δεν έχουν πετύχει ήδη πολλά στα παρθενικά τους βήματα στα γήπεδα της Γηραιάς Ηπείρου, αλλά γιατί ό,τι έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια της αγωνιστικής τους ανέλκυσης στο «αφρό», είναι βάσει σχεδίου, πλάνου, οράματος και εξαργύρωσης της σκληρής δουλειάς.
Πολλοί, και ίσως όχι άδικα, δε θα περίμεναν, όχι μόνο τις πέντε νίκες στα έξι πρώτα παιχνίδια στο Basketball Champions League, αλλά κυρίως και παρά τα σημαντικά προβλήματα τραυματισμών, το πολύ όμορφο στο μάτι, μπάσκετ που αποδίδει η ομάδα του, όπως αποδεικνύεται πολύ καλού προπονητή, Μάκη Γιατρά. Ενός ανθρώπου που πριν αναλάβει πρώτος στον Προμηθέα και του δοθεί η ευκαιρία, η εμπειρία του με την Α1 ήταν μικρή ως μηδαμινή. Ο Προμηθέας, κατάφερε εν ριπή οφθαλμού να κάνει όλους τους ουδέτερους παρατηρητές να παρακολουθούν τα παιχνίδια του, να σχολιάζουν στα social media και να επιβραβεύουν την προσπάθεια που γίνεται. Από μία διοίκηση εύρωστη οικονομικά και φερέγγυα, που διαθέτει όμως και τεχνογνωσία στο πως στήνεται μία ομάδα. Όχι μόνο αγωνιστικά και στην κατάρτιση του ρόστερ, αλλά και σε θέματα marketing, διασκέδασης στο γήπεδο και όλα τα συναφή.
Όποιος έχει παρακολουθήσει έστω και ένα εντός έδρας παιχνίδι, το τελετουργικό που προηγείται του πρώτου τζάμπολ, αλλά και τα happenings κατά τη διάρκεια, τον καθιστούν πρωτοπόρο στην Ελλάδα και ίσως πιο μπροστά, σε αυτό το κομμάτι, και από τους δύο «αιώνιους». Το ουσιώδες, είναι πως όλο αυτό το περιτύλιγμα και οι προσπάθειες που γίνονται για περαιτέρω ανάπτυξη (νέο γήπεδο, προπονητικό κέντρο, ύπαρξη πολλών ταλαντούχων νεαρών παικτών κλπ.) έχει και αστραφτερό περιεχόμενο. Η επιλογή ελλήνων παικτών όπως οι Γκίκας (αξίζει μία ευκαιρία σε μεγαλύτερη ομάδα παρά τις όποιες ενστάσεις περί ύψους κλπ.), Κασελάκης (τρομακτική βελτίωση σε όλους τους τομείς), Κατσίβελς, Σαλούστρος και Τσαϊρέλης, είναι εξαιρετική και έχει «δέσει» αρμονικά με πανέξυπνες προσθήκες ξένων.
Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς πως οι Μπράουν, Χολ, Έλις, Λίποβι, Μέιερ και Παρκς, έχουν αρπάξει την ευκαιρία ανάδειξής τους με στόχο το υψηλότερο επίπεδο από τα μαλλιά και έχουν βάλει σε σκέψεις απόκτησής τους ομάδες με υψηλότερες απαιτήσεις. Η απόδοσή και τα αποτελέσματα, είναι μάλιστα αντιστρόφως ανάλογα με τη λογική, καθώς μόνο την προηγούμενη εβδομάδα, οι πατρινοί έδωσαν τέσσερις αγώνες (Παναθηναϊκό, Στρασβούργο, Ρέθυμνο και Νεπτούνας), διανύοντας περίπου 12.000 χιλιόμετρα απόσταση στον αέρα. Μέσα σε οκτώ ημέρες, έχοντας μάλιστα καταφέρει, μετά το λογικό αρχικό σοκ και τις γκέλες που έγιναν, πλέον να κρατούν σταθερά τα δύο καρπούζια (πρωτάθλημα-Ευρώπη). Εύλογα λοιπόν, δίπλα στο όνομα του Προμηθέα, βάζουμε τη λέξη «πρότυπο», βγάζουμε το... καπέλο μας και περιμένουμε με αγωνία τα επόμενα κατορθώματά του. Ήρθε για να μείνει και αυτό είναι το σημαντικότερο, διότι από... κομήτες και καιροσκόπους χορτάσαμε.
Το πρώτο «πρέπει»
Μετά από δύο εκτός έδρας ήττες από ΤΣΣΚΑ και Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ, ο Ολυμπιακός συνεχίζει αύριο τον αγωνιστικό του... Γολγοθά, υποδεχόμενος την Φενέρμπαχτσε. Με το ρεκόρ στο 3-3, τρεις αναμετρήσεις «φωτιά» να ακολουθούν (Παναθηναϊκός για το πρωτάθλημα, Μπάγερν και Ρεάλ για Ευρωλίγκα), το συναπάντημα με την δευτερθλήτρια Ευρώπης είναι ίσως το πρώτο από όλα όσα έχει ως τώρα η νέα ομάδα του Ντέιβιντ Μπλατ, που έχει δίπλα της τη λέξη «πρέπει». Και για ουσιαστικούς-βαθμολογικούς λόγους, αλλά και για ψυχολογικούς, διότι όσο καλά και αν παίζει κανείς (Μόσχα και πρώτο ημίχρονο στο ΟΑΚΑ), ζητούμενο είναι οι νίκες.
Η θετική συγκυρία για τους «ερυθρόλευκους» έτσι όπως έχει χτιστεί φέτος η Φενέρ, είναι πως μπορεί να την ματσάρει στα γκαρντ, καθώς πλην του Σλούκα, δεν υπάρχει αξιόπιστος δημιουργός στην περιφέρειά της. Και οι δύο ομάδες είναι «γεμάτες» στο «3» και στο «4» και θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον το πώς θα εξελιχθεί η αναμέτρηση, όμως για τους «ερυθρόλευκους» το βασικό είναι να περιοριστεί ο πρώην παίκτης τους και να θωρακιστεί όσο το δυνατόν καλύτερα η ρακέτα από τους Βέσελι, Λοβέρν και Ντουβερίογλου. Οι φόργουορντ θα πρέπει να συμβάλουν με την άμυνά τους πάνω στους Ντατόμε και Μέλι και η κυκλοφορία της μπάλας να αποτρέψει την έφεση (σ.σ. 7,7 μέσο όρο) που έχει η τουρκική ομάδα στα κλεψίματα.
Με την άμυνά του ο Ολυμπιακός οφείλει να μην επιτρέψει στη Φενέρ ούτε να πλησιάσει το εξαιρετικό 44% με το οποίο σουτάρει φέτος στα τρίποντα, ενώ απέναντι σε μία ομάδα που επιτρέπει 13,3 έξτρα κατοχές από επιθετικό ριμπάουντ στον αντίπαλο, οι πόντοι από δεύτερες ευκαιρίες ίσως αποδειχθούν καθοριστικές. Πάνω απ' όλα, θα πρέπει οι παίκτες του Μπλατ να σταθεροποιήσουν την απόδοσή τους και το σαραντάλεπτο να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο... ευθεία γραμμή. Είναι προτιμότερο να είναι συνέχεια π.χ. στο «7», από το να παίξουν ένα ημίχρονο στο «9» και στο άλλο στο «2» όπως στο ΟΑΚΑ. Σταθερότητα και... κυνισμός χρειάζεται και το 4-3 θα είναι πιο κοντά.
ΥΓ.: Όλα δείχνουν ότι ο Στρέλνιεκς θα είναι σε θέση να αγωνιστεί, κάτι που δυναμώνει λόγω... ποσότητας, ακόμα περισσότερο τις πιθανότητες του Ολυμπιακού, ακόμα και αν ο Λετονός παίξει έστω και για δέκα λεπτά. Η συγκυρία με την γέννηση του παιδιού του Βέσελι, ο οποίος δεν ταξίδεψε για την Αθήνα και αν αγωνιστεί θα αγωνιστεί έχοντας έρθει αυθημερόν, είναι σίγουρα ευχάριστη, αλλά όλα θα φανούν στην πράξη.
