Ο ποδοσφαιρικός ΠΑΟΚ είχε να αντιμετωπίσει πολλά δεινά και να σηκώσει το βάρος ενός εντός έδρας αγώνα πλέι οφς ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Είχε να αντιμετωπίσει όσα προηγήθηκαν με τον Κωνσταντέλια, αφού η ενέργεια είναι το 10% και η διαχείριση το 90%. Όφειλε η ΠΑΕ ΠΑΟΚ να επιλέξει τον σωστό τρόπο διαχείρισης και επέλεξε το λάθος.
Είχε να αντιμετωπίσει εννοείται την απουσία του Ντέλια που θα είναι μόνιμη πλέον, δεν είχε τον Ζίφκοβιτς, ο Εντιαγιέ ήταν τελικά ανέτοιμος και το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν να δούμε έναν ΠΑΟΚ με τον φορτωμένο πίεση στο αρχικό σχήμα Μύθου, τον χωρίς ρυθμό Χατσίδη, τον επίσης ανέτοιμο για 90΄Γιαννούλη και με παρέμβαση του Λίσι τον Χατζηδιάκο αντί του Μιχαηλίδη.
Παρόλα αυτά, ο ΠΑΟΚ μπήκε πειστικός στο γήπεδο. Στο 5΄είχε ήδη δύο φάσεις, μέτρησε άλλες τέσσερις μεγάλες, γκολ δεν βρήκε. Ειδικά του Χατσίδη και του Σανταμαρία, δεν χάνονται. Κι όμως χάθηκαν.
Περισσότερο με τις εντάσεις του, με το καλό διάβασμα του Λίσι που έφερε αποτέλεσμα για 35 λεπτά, ο ΠΑΟΚ ήταν καλός. Χωρίς ωστόσο καθαρό μυαλό στη τελική προσπάθεια.
Το δεύτερο ημίχρονο ήταν ένα Βατερλό. Ο ΠΑΟΚ έχασε ενέργεια, μάρκαρε παθητικά, άφησε τους Νορβηγούς να ξεμυτίσουν και αφού τη γλίτωσε μία χάρις σε ένα γλίστρημα σε κενό τέρμα, βρέθηκε δικαιολογημένα πίσω στο σκορ.
Ο Λίσι άργησε να βγάλει τον Καμαρά που θύμισε τον κανονικό εαυτό του, ο ΠΑΟΚ έχανε μέτρα, δεν είχε δυνάμεις να πιέσει και οι Νορβηγοί δεν δεχόντουσαν πίεση.
Έστω και καθυστερημένα, ο Λίσι έβγαλε τον Καμαρά για να βάλει τον Σορετίρε. Ο Άγγλος «χαμήλωσε», έβαλε τη μπάλα στις γραμμές, κέρδισε ένα κόρνερ και ο Λουσέ κατέγραψε την πρώτη του ασίστ. Ο Γάλλος, βρήκε τον Μπάμπα, ο καλύτερος εκτελεστής του ΠΑΟΚ μέσα στο γήπεδο εκείνη τη στιγμή βρήκε το μπάλα σωστά και έφερε το παιχνίδι στα ίσια.
Ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε να πάρει τη νίκη μάλιστα, αλλά ο Εντιαγιέ από ενέργεια που ξεκίνησε ο ίδιος και κατέληξε σε αυτόν, δεν είχε δυνάμεις να τελειώσει τη φάση σωστά από τη πάσα του Ζαφείρη. Πλέον τα πάντα θα κριθούν στη Νορβηγία, με έναν ΠΑΟΚ τόσο διαφορετικό από αυτό που είχαμε συνηθίσει, που το πιο επιεικές που μπορώ να γράψω, είναι πως χρειάζεται χρόνο και εννοείται παίκτες.
Προφανώς και η φυγή Κωνσταντέλια έφερε επιπλέον έλλειμα ποιότητας. Όμως δεν ήταν αυτή μόνο η έλλειψη, υπήρχε και σοβαρό έλλειμα εντάσεων αλλά στο δεύτερο ημίχρονο υπήρξε και σοβαρό θέμα νοοτροπίας. Και πίσω από τη μπάλα και χωρίς επιθετικά μαρκαρίσματα.
Επίσης, το άμεσο παιχνίδι που επιδιώκει ο Λίσι, περισσότερο χαλάει το μυαλό των παικτών του, παρά τους δίνει αίσθημα κυριαρχίας. Ο ΠΑΟΚ παίζει βιαστικά, όχι γρήγορα.
Ίσως αυτό το μοτίβο να δουλέψει καλύτερα στο Μπέργκεν εκεί όπου οι Νορβηγοί έχασαν και από τον Απόλλωνα Λεμεσού. Όμως θα πρέπει πνευματικά η ομάδα να το βρει. Έτσι, δεν πάει πουθενά.
Μακάρι η έφεση που θα καταθέσει ο ΠΑΟΚ για τον Ζίφκοβιτς να φέρει αποτέλεσμα, μακάρι ο Εντιαγιέ να έχει καλύτερο ρυθμό γιατί έδειξε πως είναι καλός παίκτης, μακάρι οι εμπνεύσεις του Λίσι να του βγούνε περισσότερο.
Η ουσία πάντως είναι πως αυτός ο ΠΑΟΚ, είναι άλλος ΠΑΟΚ με ότι σημαίνει αυτό.
Στα μεταγραφικά, υπάρχει μία χαοτική κατάσταση που αδυνατώ να κατανοήσω. Για παράδειγμα, ο Στρέλετς που είναι μία περίπτωση καλού ποδοσφαιριστή, είναι γνωστό πως τον θέλει ο ΠΑΟΚ εδώ και καιρό. Σταμάτησε, όταν έβγαλε έναν τραυματισμό αλλά τώρα είναι καλά. Μάλιστα είναι σαφές πως αποτελεί επιλογή του Μάτος. Για ποιον λόγο ακριβώς δεν προχωράει η μεταγραφή, με τον παίκτη θετικό και την Μίλντεσμπρο να θέλει να τον δώσει;
Επίσης, αν είναι δυνατόν να μπαίνουμε στην 21η του Αυγούστου και ο ΠΑΟΚ να έχει επτά ελλείψεις στο ρόστερ του. Και από τα καλοκαίρια που έχω ζήσει στον ΠΑΟΚ, μπορεί να είναι και αυτό με τις περισσότερες επιλογές που είχε η ομάδα.
