Το τρίτο φετινό… συναπάντημα Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ για την Ευρωλίγκα, βρίσκει τις δύο ομάδες σε εντελώς διαφορετικές βαθμολογικές αναζητήσεις, αλλά και ψυχολογία, σε σχέση με πριν από είκοσι μέρες. Οι «ερυθρόλευκοι» θα ήταν… καβάλα στα άλογο αν δεν είχαν κάνει την κακή ήττα στην Κωνσταντινούπολη από τη Νταρουσάφακα, ενώ οι «πράσινοι», με τον Ρικ Πιτίνο στον πάγκο τους δείχνουν εντελώς αλλαγμένοι από πλευράς αγωνιστικής και όχι μόνο, διάθεσης.
Η ουσία όμως είναι πως το ντέρμπι παραμένει ντέρμπι, σε οποιαδήποτε κατάσταση και αν είναι οι δύο ομάδες. Για τον Ολυμπιακό, η διεύρυνση του ρεκόρ στο 10-6 είναι εκ των ων ουκ άνευ, αν θέλει να συνεχίσει σε τροχιά κατάκτησης μίας εκ των προνομιούχων θέσεων «4» ή «5». Το παιχνίδι είναι must win και για ένα ακόμα λόγο, καθώς σχεδόν κανένας οπαδός της μίας ή της άλλης ομάδας δεν αντέχει τρίτη σερί ήττα από τον «αιώνιο» μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η γκρίνια και η αμφισβήτηση που θα αναβλύσουν σε περίπτωση νέας απώλειας απέναντι στους «πράσινους», ίσως να αποτελέσει τροχοπέδη και για τα επόμενα πολύ δύσκολα παιχνίδια που έρχονται με ΑΕΚ στο πρωτάθλημα και Μπασκόνια (εντός), Ρεάλ (εκτός) στην Ευρωλίγκα.
Τέσσερα σαραντάλεπτα-φωτιά σε έξι ημερολογιακές ημέρες, οπότε καταλαβαίνει κανείς εύλογα, πως εκτός όλων των άλλων, το νέκταρ από μία ενδεχόμενη νίκη στο αιώνιο ντέρμπι, μπορεί να δώσει ώθηση για ακόμα καλύτερα πράγματα στη συνέχεια. Αγωνιστικά, ο Ολυμπιακός θα πρέπει να είναι πολύ πιο πιεστικός στη δική του άμυνα και να εκμεταλλευτεί στο έπακρο το ποσοτικό του πλεονέκτημα στα γκαρντ, λόγω της απουσίας του Λάνγκφορντ. Γουίλιαμς-Γκος, Σπανούλης, Στρέλνιεκς, αλλά και Μάντζαρης, εφόσον χρησιμοποιηθεί, θα πρέπει να μην επιτρέψουν στην αντίπαλη περιφέρεια να σκοράρει, να διεισδύσει και να δημιουργήσει. Ο Τουπάν, λογικά θα παίξει περισσότερο από ποτέ πάνω στον Καλάθη και μαζί με τον Παπανικολάου ή τον Βεζένκοφ αν πάρει χρόνο στο «3», οφείλουν να πάθουν όσο το δυνατόν λιγότερη «ζημιά» από τους Λοτζέσκι, Παπαπέτρου (κεντρικό πρόσωπο της βραδιάς λόγω παρελθόντος) και Αντετοκούνμπο.
Στους ψηλούς, ο Πρίντεζης μετά την αποχώρηση του Σίνκγλετον δείχνει να μην έχει αντίπαλο στο μαρκάρισμά του από το «πράσινο» ρόστερ, ο Μιλουτίνοφ θα πρέπει να έχει επίπεδα συγκέντρωσης στα ύψη ώστε να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημά του (περιμένω ειδική αποστολή Παπαγιάννη πάνω του), ενώ ο ΛεΝτέι θα πρέπει να προσαρμοστεί αμυντικά και να στην επίθεση να γίνει πιο ομαδικός. Πλέον, ο Παναθηναϊκός έχει τον Λάσμε σε καλή κατάσταση και η μάχη στις ρακέτες γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, όπως και τα νέα τρικ που θα παρουσιάσουν οι δύο παγκοσμίου φήμης προπονητές που είναι στις άκρες των δύο πάγκων. Και αν για τον Ολυμπιακό, η απαίτηση του Μπλατ για καλύτερη και πιο γρήγορη, χωρίς λάθη και πολύ ντρίμπλα, κυκλοφορία μπάλας, η δημιουργία και το τρέξιμο στον αιφνιδιασμό είναι λογικές και αναμενόμενες απαιτήσεις, το τι θα παρουσιάσει ο αντίπαλος, είναι ένας μίνι-γρίφος.
Διότι ο Πιτίνο λογικά θα πάει σε παγίδες στην άμυνα, θα επιχειρήσει να πιέσει την κυκλοφορία για να κλέψει μπάλες (ο Παναθηναϊκός είναι πρώτος σε αυτό το κομμάτι στην Ευρωλίγκα), όμως στην επίθεση ακόμα δεν έχει βάλει πολλά καινούργια πράγματα, κάτι που σημαίνει πως το «ερυθρόλευκο» scouting είναι πιο δύσκολο απ’ ότι πριν. Είναι λοιπόν αυτονόητο, πως εκτός από τους παίκτες, για να γείρει η πλάστιγγα υπέρ του Ολυμπιακού, θα πρέπει να είναι και σε πολύ καλή βραδιά οι προπονητές, ώστε να αντιλαμβάνονται αμέσως το καινούργιο, το διαφορετικό που ενδεχομένως να επιχειρήσει ο αντίπαλος και να παρεμβαίνουν στο παιχνίδι.
Πέρα από συστήματα, ποσοστά ευστοχίας, προπονητικά τρικ και τακτικές πάντως, οι «ερυθρόλευκοι» θα πρέπει να εκμεταλλευτούν τη γεμάτη για πρώτη φορά φέτος έδρα τους, παίζοντας με απόλυτη συγκέντρωση, θέληση και ενέργεια από το πρώτο δευτερόλεπτο. Καλούνται να κόψουν τον… αέρα του Παναθηναϊκού από την αρχή και να φτάσουν σε μία νίκη ουσίας αλλά και γοήτρου, μία νίκη «χρυσάφι» για τη συνέχεια της σεζόν.
ΥΓ.: Η αποδέσμευση του Τολιόπουλου είναι μία καλή εξέλιξη για την καριέρα του παιδιού που θα πάει να παίξει μπάσκετ στον Άρη. Στον Ολυμπιακό δεν έκανε ποτέ το step up για το οποίο έδειχνε ικανός φυσικά η ευθύνη είναι κυρίως δική του, αλλά και της ομάδας, που ίσως να μην τον πίστεψε όσο χρειαζόταν. Το αρνητικό για τους «ερυθρόλευκους», είναι πως από το 2012 και έπειτα, δεν έχουν αναδείξει, πλην των μεγάλων πρωταγωνιστών τους πλέον, άλλο ελληνόπουλο, αφού έχασε και αυτούς που ανδρώθηκαν με τη φανέλα του (Σλούκα-Παπαπέτρου).
Αυτό είναι σίγουρα ένα πρόβλημα και λογικά θα λυθεί αρχικά το καλοκαίρι με την απόκτηση δυο-τριών ελλήνων πιο έτοιμων παικτών, την επιστροφή του Αρσενόπουλου, αλλά και την στήριξη στα παιδιά που… έρχονται από τις Ακαδημίες. Άλλος χρόνος και παίκτης για… χάσιμο πάντως δεν υπάρχει.
