Από τη στιγμή που ο εχθρός του καλού είναι πάντα το καλύτερο, μία ομάδα που έχει ως στόχο να προοδεύει μέρα με τη μέρα, παιχνίδι με το παιχνίδι, οφείλει να το διεκδικεί και να το κερδίζει. Ο Ολυμπιακός έφτασε στη Βαρκελώνη χωρίς άγχος, αφού αυτό έτσι και αλλιώς περίσσευε στους γηπεδούχους, αλλά ήξερε στην άκρη του μυαλού του πως αν καταφέρει να ρίξει ακόμα πιο κοντά στα σχοινιά τη Μπαρτσελόνα, θα κάνει ένα τεράστιο βήμα για να επιτευχθούν οι στόχοι του. Έτσι και έγινε, έπειτα από ένα παιχνίδι κακό ποιοτικά στο πρώτο ημίχρονο, αλλά τους «ερυθρόλευκους» έτοιμους όταν έπρεπε να χτυπήσουν σαν… κόμπρα και να κουρσέψουν το «Παλάου».
Απέναντι σε μία ομάδα με τριπλάσιο μπάτζετ και ποιότητα σε όλες τις θέσεις, που όμως φανερά ψάχνει τα πατήματά της τον τελευταίο μήνα, ο Ολυμπιακός μπήκε απόλυτα συγκεντρωμένος στο πλάνο του, διαβασμένος στο πώς να μην πάθει ζημιά από τα βασικά ατού της ομάδας του Πέσιτς (Τόμιτς, Πάνγκος, Ερτέλ, Σίνγκλετον) και λεπτό με το λεπτό, κατοχή με την κατοχή, έβαζε αυτοπεποίθηση στους ώμους του, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να… χτυπήσει. Και το έκανε στο κακό συνήθως φέτος τρίτο δεκάλεπτό του, σα να ήθελε τον απόλυτο αιφνιδιασμό του αντιπάλου. Και το έκανε. Το υπέρ του 32-30 στο πρώτο ημίχρονο, θα μπορούσε να ήταν μεγαλύτερο, αφού είχε ξεπεράσει σε είκοσι λεπτά τον μέσο όρο του στα επιθετικά ριμπάουντ.
Οι δώδεκα έξτρα κατοχές μέχρι εκείνο το σημείο, δεν είχαν εξαργυρωθεί, λόγω του 33% στα δίποντα και του ανησυχητικού στατιστικού των μόλις 2 ασίστ. Το θετικό είναι πως η άμυνα κρατούσε καλά, η Μπαρτσελόνα από το άγχος έχανε και τα λέι απ και τα πρώτα σημάδια είχαν φανεί. Το τρίτο δεκάλεπτο όμως, έβαλε το νερό στο αυλάκι. Εκεί άρχισε να λειτουργεί και η επίθεση, η μπάλα να κυκλοφορεί με μεγαλύτερη ταχύτητα και ο συνδυασμός μίας πολύ καλής εμφάνισης και στις δύο πλευρές του γηπέδου, έφερε το +13 στο 27’. Σε τόσο κακό και κλειστό ματς, δύσκολα ανατρέπεται και απλά τα λεπτά κόλλησαν στη συνέχεια για να το επιβεβαίωσουμε.
Με μπροστάρη τον καταπληκτικό Μιλουτίνοφ, ο οποίος έκανε το παιχνίδι της ζωής του (18 πόντοι, 14 ριαμπάουντ, 8 κερδισμένα φάουλ και και και…), ο Ολυμπιακός έκανε φύλλο και φτερό τη φροντ λάιν της Μπαρτσελόνα. Ο πρώτος σκόρερ της Τόμιτς έκανε μόλις 2 σούτ Σεραφέν και Πουστοβόι δε μπόρεσαν να προσφέρουν και έμεινε μόνο η ψυχή του άτεχνου Οριόλα. Ο Σέρβος σέντερ όμως είχε και συμπαραστάτες. Το τετράλεπτο που κάνει ο Μπόγρης είναι καταπληκτικό, επιτομή του παίκτη που είναι δοσμένος στην ομάδα και όσο και αν παίζει προσπαθεί στο 100%. Ο ΛεΝτέι τα έβαλε με τα θηρία και πέτυχε, σε σημείο που ο λαβωμένος από τη μέση του Πρίντεζης να μη χρειαστεί για να έρθει το «διπλό».
Ο Γουίλιαμς-Γκος έκανε το καλύτερο εκτός έδρας παιχνίδι του κυρίως για τον τρόπο που κυκλοφόρησε τη μπάλα και οργάνωσε και ο Σπανούλης με 4 τρίποντες βόμβες και δημιουργία ήταν καταλυτικός. Το γεγονός πως χρειάστηκαν δύο ενεργοί στο σκοράρισμα γκαρντ για να καμφθεί η αντίσταση της Μπαρτσελόνα, θα πρέπει να προβληματίσει τους «μπλαουγκράνα» και διόλου ενδιαφέρει τον Ολυμπιακό. Με 21 επιθετικά ριμπάουντ και 20 πόντους από αυτές τις έξτρα κατοχές και 37% στα τρίποντα σε ματς που κρίνεται στους 65 πόντους, δύσκολα χάνεις. Να που ο Ντέιβιντ Μπλατ, έχει τη… μαγκιά να παίρνει παιχνίδια και σε αυτό το τέμπο, επιβάλλοντας σιγα-σιγά τον συνδυασμό. Ναι με καλύτερη και πιο γρήγορη επίθεση, αλλά και άμυνα, διότι αλλιώς η δουλειά δε γίνεται. Και ο Ολυμπιακός είναι πολύ σπουδαίος οργανισμός για να μην ολοκληρώνει άρτια στρωμένες δουλειές όπως απόψε στη Βαρκελώνη.
Πλέον είναι στο 8-5, το πρόγραμμά του «στρώνει» σε μεγάλο βαθμό και έχει εδραιωθεί στην πρώτη οκτάδα. Παράλληλα, έφτιαξε πολύ την ψυχολογία του νικώντας σε τέτοια έδρα (μιλάμε για νένα ομάδα και παίκτες που είχαν δει το Παλάου μόνο από την τηλεόραση) και διατήρησε ακέραιες τις πιθανότητες για το προνομιούχο πλασάρισμα στην 4η ή την 5η θέση. Συνεχίζει και είναι δεδομένο πως με τον τρόπο που δουλεύει θα είναι μέρα με τη μέρα καλύτερος…
ΥΓ. Αδυνατώ να σκεφτώ πως θα αντιδρούσε το ελληνικό κοινό –και όχι άδικα- αν μία ομάδα είχε δώσει 2 εκατομμύρια δολάρια σε έναν παίκτη και αυτός «κρυβόταν» στην επίθεση και γενικότερα ήταν… σκιά. Απογοήτευση της σεζόν ως τώρα ο Σίνγκλετον…
YΓ.2: Μέχρι και τον «παγωμένο», λόγω πράου χαρακτήρα, Στρέλνιεκς να κάνει βουτιές αυτοθυσίας στο παρκέ για μία κατοχή στο +11 κατάφερε να κάνει ο Ολυμπιακός… Την ίδια ώρα ο Μιλουτίνοφ λέει πως σκέφτεται (όχι μόνο τώρα, αλλά και για το μέλλον) μόνο την ομάδα και όχι το ΝΒΑ και το εννοεί. Οικογένεια…
