Μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας: Αν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έκραζε τους ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός σε στόρι του, θα ήταν πρώτο θέμα για καιρό. Θα δινόταν και προέκταση της υπόθεσης, με την όποια «απάντηση» της άλλης πλευράς.
Αν η αναφορά στη διαιτησία αφορούσε τα πιστεύω του πως αδικήθηκε η ομάδα του, θα είχε γνωρίσει μεγαλύτερη προβολή. Δε συζητάμε αν αναφερόταν σε μεταγραφικά, σε δύο συμβόλαια 3 εκατ. ευρώ που θα υπογράψει και πάει λέγοντας.
Έχουμε συνηθίσει να προβάλουμε ό,τι μπορεί να παράγει τοξικότητα κι ό,τι μπορεί να ενθουσιάσει τον κόσμο για να συζητηθεί μέρες. Οι ατάκες του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Παναθηναϊκός για την διαιτησία με τον Άρη, αλλά και τα μπράβο του στην ομάδα της Θεσσαλονίκης, αποτελούν θρίαμβο του μπάσκετ και του fair play. Ακριβώς όσα λείπουν από τον αθλητισμό μας συνολικότερα.
Πολλοί θα πουν πως το έκανε για εντυπωσιασμό. Άλλοι θα θεωρήσουν πως δεν τα πιστεύει και κάνει επικοινωνιακό παιχνίδι. Ειδικά όσα Μέσα απευθύνονται και… χαϊδεύουν την πλευρά του Ολυμπιακού, είτε θα μειώσουν είτε δε θα ασχοληθούν. Τα υπόλοιπα επιδερμικά ανέφεραν το γεγονός και προχώρησαν.
Ακόμη και ιστοσελίδες που αφορούν αποκλειστικά τον Άρη, έδωσαν έκταση στα stories του DPG7000, για να δείξουν πως «να το παραδέχονται πως ευνοήθηκαν απ’ τη διαιτησία». Ακόμα και ο πρόεδρος του Άρη δήλωσε ότι πιστεύει ότι ήταν απολύτως αληθινή η δήλωση Γιαννακόπουλου, χαρακτηρίζοντας τον αρσενικό. Βέβαια ας ρωτήσουμε και στο λιμάνι που είναι αξιόπιστοι και εύχονται ψόφους σε όποιον πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα…
Δεν έχουμε καταλάβει το μέγεθος του γεγονότος
Απ’ τη μία τα παιχνίδια μικροπολιτικής με την προστασία του… συμφέροντος του Ολυμπιακού-άρα δεν γίνεται να δοθεί δίκιο στον… μπαμπούλα Δημήτρη Γιαννακόπουλο-απ’ την άλλη η αντίληψη του πόσο θα πουλήσει αυτό, ας μην το προβάλουμε και τόσο.
Ο αθλητισμός έχει τεράστια ανάγκη κινήσεις σαν αυτή του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Παναθηναϊκός. Για πολλοστή φορά οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός μπορούσαν να σηκώσουν το γάντι και να ακολουθήσουν. Δεν το έκαναν. Όπως δεν το έπραξαν στην αρχή της σεζόν όταν τους ζητούσε συνάντηση για το καλό του μπάσκετ. Δεν ακολούθησαν όταν βγήκε και πάλι σε στόρι με κασκόλ μίσό-μισό Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού με μήνυμα κατά της βίας.
Οι ευκαιρίες τέτοιου είδους για τον αθλητισμό μας, είναι ελάχιστες. Αυτή τη σεζόν έρχονται αποκλειστικά απ’ τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Τον συμπαθεί δεν τον συμπαθεί κανείς, δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει το γεγονός. Σύσσωμος ο Ολυμπιακός απέχει από το να απλώσει χείρα «ειρήνης» προς όφελος του μπάσκετ.
Η συστράτευση από αντιπάλους, φορείς του μπάσκετ, πολιτική ηγεσία του αθλητισμού, έπρεπε ήδη να έχει υπάρξει και μάλιστα με έντονο και ξεκάθαρο τρόπο. Για να γίνουν αυτά τα στόρις η απαρχή μιας προσπάθειας που όντως θα έχει νόημα και δε θα είναι στα λόγια.
Τον ίδιο τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, όταν ήταν επιθετικός και εξέφραζε παράπονα ή οργή, τον προέβαλαν σα να είναι το… ζεστό ψωμάκι στο φούρνο. Τώρα που η όλη στάση του γύρω απ’ το μπάσκετ φέρνει κοσμογονία την οποία βιώνουμε αναφορικά με τα εντός έδρας του Παναθηναϊκού και διατυμπανίζει πως αυτό θέλει να γίνει για το σύνολο του αθλητισμού, είναι λες και δεν έγινε τίποτα.
Το μπάσκετ δε χρειάζεται ούτε μέχρι τέλους, ούτε νέες ΕΟΚ, νέες ΚΕΔ, ανάλογα με το ποιον βολεύουν κατά καιρούς. Χρειάζεται διάθεση και θέληση για να λυθούν τα προβλήματά του. Η μία πλευρά εμπράκτως το αποδεικνύει. Οι υπόλοιπες έχουν… μουγγαθεί. Δείχνοντας πως ποτέ δεν ήταν αυτή η πραγματική τους ανησυχία. Το καλό του μπάσκετ δηλαδή.
Καλές οι… φανφάρες και τα αφηγήματα για τις «δολοφονίες χαρακτήρα», καλές οι αναρτήσεις φωτογραφιών ως «απάντηση», όμως δεν είναι δυνατόν να περιμένουν πως θα πειστεί έστω κι ένας φίλαθλος για το ποιοι θέλουν το καλό του αθλητισμού, όταν απλά χωρίς ιδιαίτερη φασαρία κρατούν την τοξικότητα σε υψηλότατα επίπεδα. Χωρίς να ακολουθούν το παράδειγμα του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, γιατί το θεωρούν υποτιμητικό πιθανότατα. Την ίδια ώρα φυσικά, οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες.
Η μη ανταπόκριση των άλλων πλευρών, αφήνει μόνο μία ευκαιρία εκμετάλλευσης της κατάστασης. Διαρκή προβολή αυτών των πρωτοβουλιών/λεγομένων του Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Γιατί έστω κι ένα στα δέκα νεαρά άτομα να επηρεαστούν θετικά με αυτό τον τρόπο, θα είναι τεράστιο κέρδος για την αθλητική μας παιδεία και κουλτούρα. Εκτός αν το διακύβευμα να κερδίζει πάντα ο ισχυρός είναι μεγαλύτερο για κάποιους…
