Πήρε τρεις βαθμούς ο Παναθηναϊκός, μείωσε στους 5 και στους 3 από Ολυμπιακό και ΑΕΚ. Οι άλλοι δύο παίζουν μεταξύ τους. Όμως ακόμη κι έτσι, ούτε σκέψη δεν γίνεται αναφορικά με την κορυφή, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα. Άντε να μιλήσει κανείς για τη 2η θέση αν εκεί παραμείνει η Ένωση λόγω των συνθηκών που ίσως της παρουσιαστούν με εσωστρέφεια, αλλαγές κτλ.
Στα γρήγορα κάναμε την αναφορά, μην ασχολούμαστε με τους άλλους όταν ο Παναθηναϊκός έχει πολλά δικά του να λύσει. Νίκησαν οι Πράσινοι και το χρειάζονταν υπερβολικά. Κυρίως για το ψυχολογικό κομμάτι της υπόθεσης, διότι ακολουθεί και Φιορεντίνα. Ίσως ο τελευταίος στόχος που απέμεινε στους Πράσινους η Ευρώπη. Με λίγες πιθανότητες λόγω κλήρωσης, αλλά υπάρχουν. Οπότε το ιδεατό ήταν να πάει το Τριφύλλι με καλούτσικη ψυχολογία κόντρα στους «βιόλα».
Με λίγα λόγια, επουλώθηκε κάπως η πληγή του Παναθηναϊκού. Όμως το τραύμα παραμένει ανοιχτό. Γιατί ξανά είδαμε παίκτες που πρωτίστως δεν το διασκεδάζουν και φαίνονται πιεσμένοι ασφυκτικά. Δεν τους αδικούμε ούτε έχει να κάνει με την νοοτροπία αυτή τη φορά. Είναι καθαρά ζήτημα απογοήτευσης. Υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει για το επόμενο διάστημα. Το μόνο που μπορεί να το αλλάξει είναι αναπτέρωση ηθικού και ελπίδας μέσω Ευρώπης. Κοινώς νίκη με την Φιορεντίνα.
Πραγματικά λόγω της φύσης του συγκεκριμένου αγώνα, δε θεωρούμε πως ο Παναθηναϊκός θα είναι… σάκος του μποξ. Σε καμία περίπτωση. Ακόμη και η γλώσσα του σώματος θα είναι διαφορετική συγκριτικά με το ματς κόντρα Παναιτωλικό.
Σε ένα ακόμη παιχνίδι οι δύο μεταγραφές ήταν που ξεχώρισαν (Σιώπης, Σφιντέρσκι) συν τους δύο καλύτερους παίκτες του ρόστερ. Ποιοτικά. Ο Τετέ απ’ τη μία και κυρίως ο Ουναϊ. Ο Μαροκινός είχε την ασίστ αλλά κυρίως είχε την… αλητεία που «καθάρισε» το ματς. Γκολ δεν το λέμε, αλητεία ήταν. Και ακόμη μεγαλύτερη απ’ όσο τη σκεφτόμαστε, γιατί αυτό ακριβώς ήθελε να κάνει. Το «ζύγισε» και το έστειλε εκεί που δεν το πιάνουν μαζί οι κορυφαίοι τερματοφύλακες του πλανήτη.
Ο Ουναϊ είναι περίπτωση παίκτη που πρέπει να δώσει στον προπονητή της όποιας ομάδας βρίσκεται, το δικαίωμα να βγάζει δεκάδα και όχι ενδεκάδα. Η θέση του δεν γίνεται να είναι προς συζήτηση ή σκέψη. Στον Παναθηναϊκό ακόμη περισσότερο, γιατί ένα απ’ τα τεράστια θέματα των Πράσινων είναι η δημιουργία και κυρίως από παίκτες του άξονα.
Το ζήτημα τώρα είναι το από εδώ και πέρα. Η Φιορεντίνα προφανώς, αλλά και η συνέχεια του πρωταθλήματος. Με ένα ματς που μόνο εύκολο δε θα είναι στο Περιστέρι και μετά στα πλέι οφ. Να σας εξομολογηθούμε κάτι, αισθάνεται ο καθένας πως… μαραίνεται η ψυχή του κάνοντας σενάρια για το πρωτάθλημα. Ο Παναθηναϊκός ουσιαστικά το έχει χάσει. Θα παλέψει για τη 2η θέση; Ας το κάνει. Είναι στόχος, αλλά εντελώς άχαρος.
Και η όποια κουβέντα κόβεται μαχαίρι όταν σκέφτεσαι πως έχασε το Τριφύλλι στη Θεσσαλονίκη απ’ τον Άρη που έμεινε εκτός τετράδας ουσιαστικά και τη Λαμία στην πόλη της Φθιώτιδας, που μένει να υποβιβαστεί όταν γίνει και μαθηματικά σίγουρο. Αυτά τα δύο ματς να είχε πάρει, δε λέμε κάποιο ντέρμπι κτλ, θα τον είχαν στο +1 στην κορυφή περιμένοντας το ΑΕΚ – Ολυμπιακός. Και τώρα λέμε μειώθηκε η διαφορά στους 5.
Η σεζόν συνεχίζεται, δε σταματά τίποτα, αλλά είναι άχαρη η διαδικασία. Προφανώς υπάρχει αρνητισμός και απογοήτευση. Έτσι θα πορευτεί το πράγμα και όπου βγάλει πλέον.
Την ίδια ώρα, πρέπει να «τρέχουν» προσπάθειες για αυτονόητα πράγματα. Όπως οι αποφάσεις για την επόμενη σεζόν και η άμεση στελέχωση κάθε τομέα της ΠΑΕ, με προσωπικότητα, εμπειρία και ικανότητα.
Υ.Γ. Έβγαλε ανακοίνωση ο Άρης και μίλησε για τη συμπεριφορά ομάδων σε συγκεκριμένες αναμετρήσεις. Σωστό δεν έχουν άδικο. Θα θέλαμε να το δούμε όμως στην πράξη. Για παράδειγμα το πόσο ανταγωνιστική θα είναι η ομάδα της Θεσσαλονίκης με την ΑΕΚ τελευταία αγωνιστική. Σε ένα ματς παρόμοιο με αυτό που υπήρξαν ομιλίες προς τους παίκτες και τάχθηκαν πριμ τετράδας. Πριν το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό δηλαδή.
