Απαγόρευση μετακινήσεων. Κορωνοϊός. Καραντίνα. 13033. Περιορισμός. Εγκλεισμός. Κλειστά γήπεδα. Ανοικτά γήπεδα στο 20%. Όχι, στο 50%. Όχι, στο 80%. Όχι, κλειστά ξανά. Στο 10%. Ή μήπως μέχρι χίλια άτομα. Παράνοια. Με μάσκες. Με αποστάσεις. Χωρίς μάσκες. Χωρίς αποστάσεις. Θέμα στην Βουλή. Γιατί όχι με μάσκες; Ποιοι είναι αυτοί που δεν φορούν μάσκες; Τιμωρία. Τιμωρία στην τιμωρία. Τιμωρία στην τιμωρία του υπότροπου στην τιμωρία. Το ένα μετά το άλλο. Το ένα πάνω στο άλλο. Και ξαφνικά ελευθερία. Ποδόσφαιρο. Φωνή. Χρώμα. Δίψα. Παλμός. Ρυθμός. Τρέλα! Η απόλυτη τρέλα. Από την απόλυτη τρέλα στην απόλυτη τρέλα.
Ποδόσφαιρο! Επιτέλους ποδόσφαιρο. Επιτέλους το ποδόσφαιρο όπως κάποτε ήταν και όπως θέλουμε να γίνει ξανά. Χωρίς βία. Χωρίς τοξικότητα. Χωρίς μικροσυμφέροντα. Με ανοικτές τις θύρες για τον κόσμο. Με μετακινήσεις οπαδών που θέλουν να κάνουν την τρέλα τους, θέλουν να ακολουθήσουν την τρέλα τους, να στηρίξουν την ομάδα τους. Μακάρι όταν φεύγει το Σάββατο, το ελληνικό ποδόσφαιρο να έχει αλλάξει σελίδα. Μακάρι να έχουν πάει όλα τόσο καλά που πλέον το «στοιχειωμένο» Πανθεσσαλικό δε θα θυμάται τον τελικό του κυπέλλου του 2017 ή το πιο πρόσφατο Βόλος-Άρης. Μακάρι αυτό το ματς να γίνει ορόσημο για να ανοίξουν επιτέλους τα γήπεδα. Και μακάρι στα επόμενα αφιερώματα να είναι αυτή η εκδρομή – η εκδρομή των οπαδών του Παναθηναϊκού που θα μνημονεύεται ανάμεσα σε όσες έχουν γράψει ιστορία. Ακολουθούν κάποιες εξ αυτών!
Μαύρη θύελλα στη Ν. Φιλαδέλφεια!
Όσο πιο πίσω πάει η χρονομήχανη, τόσο περισσότερο η πραγματικότητα αγγίζει τη μυθοπλασία και οι διηγήσεις πλησιάζουν τους αστικούς μύθους! Εδώ, όμως, δε μιλάμε για αστικό μύθο, αλλά για μια πραγματικότητα. Και μπορεί ο Ηρακλής, ο ΠΑΟΚ, ο Άρης, ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ ή ακόμα και ο ΠΑΣ Γιάννινα να έχουν τις δικές τους ιστορίες και τις δικές τους «μεγαλύτερες» μετακινήσεις, αλλά για την «μαύρη θύελλα» έχετε ακούσει; 1972 το έτος και σε μια ημερομηνία που μέχρι και σήμερα μνημονεύεται – ενίοτε γιορτάζεται κιόλας. Η Καλαμάτα, μετά από ορισμένα επεισοδιακά γεγονότα με αντικρουόμενες αλήθειες, παίζει αγώνα μπαράζ με τον Ίκαρο. Το παιχνίδι ορίζεται στην Ν. Φιλαδέλφεια. Έπαθλο είναι η άνοδος στην μεγάλη κατηγορία. Η ΕΠΟ τυπώνει περίπου 16.000 εισιτήρια. Χα! Ο κόσμος είναι ο διπλάσιος και βάλε. Οι πόρτες σπάνε, ο κόσμος σκαρφαλώνει και πηδάει μάντρες και κάγκελα, γεμίζει τις κερκίδες, πολλοί μένουν απέξω και ο θρύλος θέλει σχεδόν 30.000 οπαδούς της Καλαμάτας να πανηγυρίζουν εκείνο το βράδυ τη νίκη της ομάδας τους.
Πρασίνισε η βόρειος Ελλάδα…
1977… Μάιος. Ένα χαρακτηριστικό των περισσότερων μετακινήσεων είναι να συμβαίνουν στο τέλος της σεζόν. Να συνδυάζονται με πανηγυρικό λόγο – να ταυτίζονται με ένα σπουδαίο γεγονός, με έναν τίτλο ή έναν τελικό. Κάτι που δίνει μια διαφορετικότητα στην εκδρομή των οπαδών του Παναθηναϊκού τώρα, εν έτει 2022, κι ενώ βρισκόμαστε ουσιαστικά στο πρώτο τρίτο της σεζόν. Περισσότεροι από 10.000 οπαδοί του Παναθηναϊκού θα ταξιδέψουν για να δουν από κοντά την ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, όπως κάποτε είχαν ταξιδέψει στην Θεσσαλονίκη για να δουν το ματς με τον Ηρακλή. 2 Μαΐου του 1977 ήταν, το ματς ήταν κρίσιμο για την πορεία του τριφυλλιού στο πρωτάθλημα και η νίκη με 2-1 εκείνο το απόγευμα ήταν καθοριστική για τη μετέπειτα κατάκτηση του τίτλο από τους πράσινους. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της περιοχής το μισό Καυταντζόγλειο ήταν πράσινο από τον κόσμο του Παναθηναϊκού.
Το μπαράζ της… αργίας!
Θα σου πουν ότι δεν ήταν καν 200 τα πούλμαν που έφτασαν στην Λάρισα εκείνο το βράδυ. 200. Πούλμαν. Στην. Λάρισα. Για σκέψου το λίγο… 200 πούλμαν στην Εθνική οδό. Δε φαίνεται και τόσο περίεργο, σωστά; Ας του δώσουμε τη σωστή προοπτική: Το 1984! Σε εκείνη την Εθνική οδό, και εκείνο τον Μάιο σημειώθηκε μια από τις μεγαλύτερες μετακινήσεις οπαδών. Σίγουρα η μεγαλύτερη μετακίνηση από ομάδα που δε θα την συμπεριλάμβανες σε εκείνες με τον θεωρητικά περισσότερο κόσμο. Αλλά το 1984 δεν ήταν μια απλή χρονιά. Το ματς με τον Πανιώνιο δεν ήταν ένα απλό ματς. Και το Σάββατο της 19ης Μαΐου δεν ήταν ένα απλό Σάββατο. Ήταν αργία! Ο εμπορικός σύλλογος των Ιωαννίνων ανακοινώνει ότι θα είναι κλειστά τα μαγαζιά, η μέρα κηρύσσεται αργία και όσοι δεν είχαν εισιτήριο ψάχνουν να βρουν. Εντέλει, στο Αλκαζάρ για το μπαράζ παραμονής μαζεύονται περισσότεροι από 13.000 οπαδοί του ΠΑΣ Γιάννινα – πολλοί θα πουν ότι άγγιζαν και τις 15.000. Ο ΠΑΣ, παρά την παρουσία του κόσμου, δεν τα καταφέρνει στο γήπεδο και ο Πανιώνιος πανηγυρίζει την παραμονή, με την ομάδα των Ιωαννίνων να υποβιβάζεται στην Β’ Εθνική.
Το γαλάζιο ΟΑΚΑ!
Αν τους πεις ότι είναι λίγοι, θα γελάσουν. Θα αυτοσαρκαστούν κιόλας, διότι κανείς δεν το κάνει με την επιτυχία που το κάνουν οι οπαδοί του Ηρακλή, αλλά θα γελάσουν. Ειδικά, όσοι τα έζησαν. Ειδικά, όσοι τα είδαν. Ειδικά, όσοι τα θυμούνται. Ο τελικός κυπέλλου στο ΟΑΚΑ το 1987 είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές απαντήσεις σε όσους θεωρούν ότι ο γηραιός δεν έχει δικό του κόσμο. Την ίδια στιγμή είναι και ένα ματς ή αν προτιμάτε μια στιγμή που έχει χαρακτηριστεί ως μια στιγμή «γενοκτονίας» του κόσμου του Ηρακλή. Μια ήττα που πλήγωσε τους οπαδούς του γηραιού, μια απώλεια κυπέλλου που δε γιγάντωσε – όπως διαφαινόταν τότε – μια εξαιρετικά καλή ομάδα. Ο ΟΦΗ κατέκτησε το κύπελλο, ωστόσο στο Ολυμπιακό Στάδιο το χρώμα ήταν το γαλάζιο. Σχεδόν από άκρη σε άκρη. Περισσότεροι από 15.000 οπαδοί του Ηρακλή είχαν κατέβει στην Αθήνα. Το 1987. Με πούλμαν, με τρένα, με αυτοκίνητα. Το 1987. Περισσότεροι από 15.000 κατέλαβαν στο Ολυμπιακό Στάδιο. Έφυγαν πικραμένοι. Απογοητευμένοι. Πληγωμένοι. Αλλά παρέμειναν πολλοί.
Κιτρινόμαυρη Τούμπα!
Δεν είναι η μεγαλύτερη, δεν είναι η πολυπληθέστερη, δεν είναι εκείνη που σημάδεψε τον κόσμο… Αλλά είναι η πιο χαρακτηριστική κατάληψη που έχουν κάνει ποτέ φιλοξενούμενοι οπαδοί σε έδρα αντιπάλου σε ντέρμπι και με εκδρομή! Ο λόγος; Ένα ολόκληρο πρωτάθλημα. Μια φιέστα. Ένα σύνθημα. «Τον γύρο θα τον κάνουμε ξανά μέσα στην Τούμπα»… 1992 και η ΑΕΚ κατακτάει το πρωτάθλημα απέναντι στον ΠΑΟΚ. Μέσα στην έδρα του δικεφάλου του βορρά… Στις κερκίδες βρίσκονται περισσότεροι από 6.000 οπαδοί της Ένωσης, τη στιγμή που σχεδόν 2.000 οπαδοί των γηπεδούχων κάνουν τον… κόπο να παραβρεθούν. Το κιτρινόμαυρο χρώμα είναι το κυρίαρχο, μοιάζει σχεδόν απόκοσμο να το βλέπεις τώρα και να το φαντάζεσαι, αλλά ήταν η πραγματικότητα. 7 Ιουνίου, τελευταία αγωνιστική, και η ΑΕΚ – παρά το 2-2 με τον ΠΑΟΚ – κατακτάει το πρωτάθλημα και κάνει γύρο του θριάμβου μέσα στην Τούμπα, μπροστά σε περίπου 6.000 οπαδούς της!
Κόκκινη η Ξάνθη!
Ήταν φιέστα τίτλου. Ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία του Ολυμπιακού στην ακριτική πόλη. Εκείνη, όμως, ήταν από τις πιο χαρακτηριστικές. Τελευταία αγωνιστική του 2003, μια αγωνιστική και 14 μέρες έπειτα από το 3-0 επί του Παναθηναϊκού στην Ριζούπολη και οι ερυθρόλευκοι χρειάζονταν τη νίκη για να πανηγυρίσουν την κατάκτηση του τίτλου. Τα επίσημα στοιχεία αναφέρουν 4.951 εισιτήρια στο παιχνίδι. Ήταν περισσότερα. Αν ήταν τόσα, οι 4.941 θα ήταν οπαδοί του Ολυμπιακού. Αλλά ήταν περισσότερα. Και το γήπεδο ήταν γεμάτο οπαδούς των ερυθρολεύκων. Και πανηγύρισαν πέντε φορές! Σοκαρίστηκαν λίγο στο 1-1… Αλλά μετά ήταν μια φιέστα – ένα πάρτι που έστησαν στην ακριτική πόλη.
Ασπρόμαυρη η Ξάνθη!
Μπορεί και να ήταν της μοίρας της… Από το 2003 τρέχουμε στο 2019. Η Ξάνθη είναι και πάλι γηπεδούχος και τα εισιτήρια που έχουν επισήμως καταχωρηθεί αγγίζουν τα 6.500. Τα ξεπερνούν. 6.558. Τα 6.550 θα ήταν οπαδών του ΠΑΟΚ. Θα πεις η Ξάνθη είναι κοντά, δεν είναι και κάνα μακρύ ταξίδι δα… Σωστά! Αν και δεν είναι και ένα τσιγάρο δρόμος, ούτε καν δύο. Στην μετακίνηση, ωστόσο, υπάρχει και κάτι ιδιαίτερο. Οξύμωρο μπορείς να το πεις κιόλας! Δεν επιτρέπεται!!!!! Είμαστε σε εποχή που πλέον οι οργανωμένες δεν επιτρέπονται, αλλά οι μεμονωμένες είναι καθόλα αποδεκτέ… Οπότε, δεν έχουμε πούλμαν και καραβάνια, όπως συνηθίζουμε να τα λέμε! Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ πηγαίνουν με όποιον τρόπο μπορούν για να δουν την ομάδα τους να κερδίζει ένα ακόμα ματς στην πορεία της προς τον τίτλο. Και το κερδίζει. Και την βλέπουν!
Κιτρινόμαυρο ΟΑΚΑ!
Η γνωστή και ως «μεγαλύτερη μετακίνηση οπαδών στην ιστορία», που έφερε την επική «μεγαλύτερη μετακίνηση ναρκωτικών στην ιστορία» και μακάρι έτσι να εξελίσσονταν όλες οι «κόντρες» των οπαδών. Όταν, όμως, μιλάμε για μετακίνηση, όλοι σκέφτονται τον τελικό του 2010 στο ΟΑΚΑ. Παναθηναϊκός-Άρης και αυτό που γίνεται από τους οπαδούς των κιτρινόμαυρων δεν έχει προηγούμενο. Έγινε άρθρο, βίντεο, φωτογραφία, σύνθημα, αφίσα, ντοκιμαντέρ και θα χρόνια θα μνημονεύεται ως κάτι μοναδικό και ανεπανάληπτο. 27.000 οπαδοί του Άρη εξάντλησαν ένα προς ένα τα εισιτήρια που είχαν στη διάθεσή τους και παρότι έφυγαν απογοητευμένοι από το Μαρούσι (σ.σ. ο Παναθηναϊκός νίκησε 1-0 και κατέκτησε τον τίτλο), έγραψαν ιστορία με την εκδρομή στην Αθήνα.
