Στο μπάσκετ είναι σχεδόν απίθανο η καλύτερη ομάδα να μην νικήσει. Πόσο μάλλον να ηττηθεί δύο σερί παιχνίδια. Αρα αυτό που συνέβη το βράδυ της Πέμπτης στο ΟΑΚΑ ήταν απόλυτα φυσιολογικό.
Τον Ολυμπιακό του Γιώργου Μπαρτζώκα απολαμβάνεις να τον βλέπεις. Ένα σύνολο-καμικάζι που παίζει άμυνα σα να μην υπάρχει αύριο, που έχει δημιουργήσει πολλές επιλογές στην επίθεση, τόσο κοντά όσο και μακριά από το καλάθι, και το κυριότερο δεν αντιμετώπισε το παιχνίδι σαν ντέρμπι του ελληνικού πρωταθλήματος αλλά σαν ένα (ακόμη) ματς Ευρωλίγκας. Δεν «πνίγηκε», δηλαδή, από το άγχος όταν ο Παναθηναϊκός το γύρισε στο -3 αλλά γνωρίζοντας ότι είναι πολύ ανώτερος έψαξε μέσα από το ίδιο το παιχνίδι να ξαναβρεί τις σταθερές του. Όπως θα έκανε με κάθε άλλο αντίπαλο στην Ευρωλίγκα, όχι κόντρα στον «αιώνιο» με τον οποίο του έχουν συμβεί πολλές στραβές με διάφορους τρόπους.
(Ξανα)Βρήκε τις σταθερές με τον ΜακΚίσικ, πάτησε γκάζι και εξαφανίστηκε. Αντίθετα με το ΣΕΦ όπου ο Ολυμπιακός «πνίγηκε» στη ζώνη του Πρίφτη, τούτη τη φορά ήταν διαβασμένος για όλα. Με αυτοπεποίθηση, αποφασιστικότητα και πάνω απ΄όλα ως ΟΜΑΔΑ με πολλές περισσότερες επιλογές από τον αντίπαλό του, πήρε το προβάδισμα από την αρχή και τελείωσε με θρίαμβο στο +19.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δικαίως έχει ακούσει πολλά εδώ και χρόνια για τη «σχέση» του με τον Παναθηναϊκό. Εκεί που συνήθως του βγαίνει ο οπαδός και όταν τα πράγματα βρίσκονται σε τεντωμένο σκοινί εκείνος τα χάνει. Την Πέμπτη όμως ήταν προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει και τον… εαυτό του!
Εχει φτιάξει μια ομάδα την οποία χαίρεται ο κόσμος της και την παραδέχονται οι αντίπαλοι. Και τούτο είναι μεγάλο παράσημο, ανεξάρτητα που θα φτάσει στο τέλος, στην Ευρώπη, ο Ολυμπιακός.
Από την άλλη πλευρά ο Παναθηναϊκός του Δημήτρη Πρίφτη έχει χαμηλό ταβάνι. Στο ΣΕΦ «τρύπησε» το ταβάνι του φτάνοντας σε τεράστια νίκη. Σε ένα βράδυ που εκείνος τα έβαζε και ο Ολυμπιακός τα έσπασε στη ζώνη. Στο ΟΑΚΑ με δύο παίκτες (τον συγκλονιστικό Παπαγιάννη και τον Νέντοβιτς όσο μπόρεσε στην επίθεση) δεν ήταν ποτέ δυνατόν να ανταπεξέλθει απέναντι σε μία ΟΜΑΔΑ!
Αυτή την ώρα η διαφορά των δύο είναι «Η μέρα με τη νύχτα». Κι επειδή το μπάτζετ τους δεν απέχει ίσα με ένα «χάος», γι αυτό η εξαιρετική δουλειά του Γιώργου Μπαρτζώκα αξίζει να προβάλλεται. Είναι ο δημιουργός. Και η γρήγορα αποκατάσταση της πραγματικότητας στο χρονικό διάστημα μεταξύ των δύο αγώνων, έδειξε ότι ο «δημιουργός» ήξερε καλά πώς να χειριστεί το στραβοπάτημα και να μην το αφήσει να «κυριαρχήσει». Η δίψα στο πρόσωπο των «ερυθρόλευκων» ήταν καθρέφτης της ψυχολογίας και της ανάγκης τους να δείξουν πόσο πραγματικά καλύτεροι είναι…
Η αφοπλιστική ειλικρίνεια του Ιβάν Γιοβάνοβιτς
Στο ποδόσφαιρο ο Παναθηναϊκός κατάφερε να προκριθεί στους «8» του κυπέλλου, αφήνοντας έξω τον Βόλο, όμως υπάρχουν εξίσου σημαντικά ζητήματα για συζήτηση, πέρα από την πρόκριση.
Μόνο κάποιος που κουβαλάει κόμπλεξ δεν βλέπει ότι η δουλειά που κάνει ο Γιοβάνοβιτς στον Παναθηναϊκό είναι «σκάψιμο σε βάθος». Εχει ήδη αποδώσει, σε ό,τι αφορά τον χαρακτήρα της ομάδας του, χρειάζεται όμως κι άλλα πράγματα για να κάνει το βήμα παραπάνω, όπως επιβάλλει η Παναθηναϊκή κανονικότητα.
Αν για παράδειγμα, το ματς ήταν πρωταθλήματος και ο Παναθηναϊκός έμενε στο 0-0 με τόσες χαμένες ευκαιρίες μετά το τέλος θα υπήρχε γκρίνια και όχι ικανοποίηση. Η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση με ποιοτικές προσωπικότητες ώστε η δουλειά του Γιοβάνοβιτς να ανέβει σκαλοπάτι. Ο Σέρβος έχει βοηθήσει τον Παναθηναϊκό να ξεκολλήσει, καιρός να τον βοηθήσει και ο Παναθηναϊκός για να αρχίσουν να προσεγγίζουν τα «πρέπει» και τα «θέλω» του συλλόγου.
Είναι σημαντικό για το τριφύλλι το γεγονός ότι έχει στον πάγκο έναν αφοπλιστικά ειλικρινή άνθρωπο. «Δεν έχουμε καταφέρει τίποτα έως τώρα» δήλωσε ο Γιοβάνοβιτς μετά το τέλος του ματς. Για κάποιους μπορεί να θεωρήθηκε δήλωση μετριοφροσύνης. Στην ουσία όμως αποτελεί επιτομή ρεαλισμού.
Η πρόκριση στην 8αδα ήταν το προφανές. Και στο πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στο -18 από τον Ολυμπιακό της κορυφής και ουσιαστικά ακόμη στο «μείον» από τον Αρη που ξεκίνησε με -6 παρόλο που το «23-21 και με ματς λιγότερο» άλλα δείχνει.
Ο Γιοβάνοβιτς έχει κερδίσει παίκτες που έμοιαζαν χαμένα στοιχήματα (Βιγιαφάνες, Αϊτόρ, Μαουρίσιο) αλλά χρειάζεται –επαναλαμβάνω- ποιοτική βοήθεια για να οδηγήσει τον Παναθηναϊκό εκεί που αξίζει το όνομα του κλαμπ.
Είναι τόσο συνειδητοποιημένος και ειλικρινής ο Σέρβος, που η ατάκα του για τον κόσμο ο οποίος γέμισε τη Λεωφόρο, την έκανε και πάλι «έδρα», αλλά οι πράσινοι «τον έστειλαν σπίτι του και πρέπει να παλέψουν για να τον γυρίσουν πίσω», δείχνει πόσο σέβεται και εκτιμά τον εργασιακό του χώρο. Και πόσο εκείνος αντιλαμβάνεται πραγματικά το ΜΕΓΕΘΟΣ-Παναθηναϊκός!
Το τριφύλλι έχει χάσει στο πρόσφατο παρελθόν ευκαιρίες να οικοδομήσει πάνω σε έναν καλό προπονητή (Ουζουνίδης, Δώνης). Του προσφέρεται η ευκαιρία με τον Γιοβάνοβιτς να τα καταφέρει. Ας μην την πετάξει κι αυτή στο καλάθι…
ΥΓ: Εύχομαι μέσα από την ψυχή μου καλά Χριστούγεννα σε όλους. Υγεία, πάνω απ’ όλα, για εσάς και τις οικογένειές σας.
