Η νίκη του Ολυμπιακού επί της Μπάγερν έχει διπλή και τριπλή αξία. Κατακτήθηκε ενώ δεν έπαιζαν ο ΜακΚίσικ με τον Παπανικολάου, επιτεύχθηκε επί ενός αντιπάλου, που είναι κι αυτός στην μάχη της οκτάδας, ενώ σε περίπτωση ήττας, το κακό θα ήταν ακόμη πιο μεγάλο από την στιγμή, που οι Πειραιώτες είχαν χάσει στο Μόναχο.
Τέλος καλό, όμως, όλα καλά για τον Γιώργο Μπαρτζώκα και τους παίκτες του με την απαραίτητη σημείωση, βέβαια, ότι και η Μπάγερν είχε απόντες. Πως όχι άλλωστε από την στιγμή, που δεν έπαιξαν ο Λούτσιτς, ο Ντζέντοβιτς και ο Σίσκο. Τρεις, δηλαδή, αξιόλογες μονάδες της, ειδικά ο σπουδαίος Λούτσιτς.
Με αυτά και με αυτά ο Ολυμπιακός έμεινε κάτι παραπάνω από ζωντανός στο κυνήγι της οκτάδας, κερδίζοντας μία ομάδα, που είναι ΟΜΑΔΑ. Με μέση, αρχή και τέλος. Οποιος είδε το ματς, το κατάλαβε αυτό και με το παραπάνω. Οποιος δεν το είδε, μιλάμε για ένα σύνολο, που ξέρει τι ζητάει μέσα στο παρκέ, είτε παίζει ο Μπόλντγουϊν, είτε παίζει ο Φλακαντόρι. Είτε παίζει ο Σίλι, είτε ο 18χρονος Σάσα Γκραντ.
Για αυτό άλλωστε και είναι τόσο ψηλά η Μπάγερν. Το υλικό της δεν είναι το πλέον ποιοτικό, αλλά έχει χημεία. Εχει προπονητική κατεύθυνση και κυρίως οι παίκτες εμπνέονται από την τεχνική ηγεσία.
Ο Ολυμπιακός έχει μεγαλύτερη ποιότητα από την Μπάγερν, αλλά δεν έχει φτάσει στα σημεία συνοχής της γερμανικής ομάδας. Αν θα φτάσει, δεν το ξέρουμε, σίγουρα, πάντως, όλοι περιμένουν από αυτόν τουλάχιστον λίγο καλύτερη εικόνα. Μία μεγαλύτερη βελτίωση, ώστε κατ’ αρχάς να γίνει εφικτός ο στόχος της οκτάδας.
Ο Κώστας Σλούκας ήταν μαγικός για ένα ακόμη παιχνίδι και ο βασικός λόγος, που ο Ολυμπιακός έκοψε το νήμα. Ενας άλλος παίκτης, που έβαλε για τα καλά το χεράκι του, ώστε να έρθει η νίκη, δεν είναι άλλος από τον Αλέξανδρο Βεζένκοφ.
Στα 25 του χρόνια διάγει την καλύτερη περίοδο της καριέρας του και σιγά σιγά βγάζει πολλά από αυτά, που περιμέναμε στο ξεκίνημα της μπασκετικής του πορείας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πριν από μερικά χρόνια υπήρξε και πρώτος σκόρερ στην Α1 με τον Αρη, τρία χρόνια έπαιξε στον κολοσσό, που λέγεται Μπαρτσελόνα, ενώ έχει επιλεγεί και στο ντραφτ του ΝΒΑ από τους Μπρούκλιν Νετς.
Η διαφορά είναι μία, κατά την γνώμη μας. Ποια είναι αυτή; Ο Βεζένκοφ μέχρι πρότινος έπαιζε και σούταρε για να σκοράρει. Όχι ότι ακριβώς τον ένοιαζε ο εαυτός του. Δεν εννοούμε αυτό. Εννοούμε ότι πλέον δουλεύει, σκοράρει και κάνει ό, τι κάνει για να κερδίζει.
Ο Βεζένκοφ παίζει τόσα χρόνια στο υψηλό επίπεδο, αλλά είναι μόλις 25 ετών. Κάθε άνθρωπος θέλει τον χρόνο του να ωριμάσει. Κάποιοι μάλιστα δεν ωριμάζουν και ποτέ. Ε, η ώρα του Βούλγαρου φόργουορντ να περάσει στο επίπεδο μάλλον έχει φτάσει. Εφτασε ήδη θα λέγαμε. Η ώρα, δηλαδή, που θα αρχίσει να αποτελεί βασικό πυλώνα της ομάδας του.
Το καλοκαίρι, που μας πέρασε, έγινε μάχη μέχρι να υπογράψει νέο συμβόλαιο. Κάποια στιγμή μάλιστα φάνηκε να απομακρύνεται από το ΣΕΦ. Εκείνη την εποχή τον είχα δει σε έναν γάμο στην Θεσσαλονίκη. Ηταν μαζί του και ο πατέρας του, ο παλιός σημαντικός Βούλγαρος παίκτης, Σάσο Βεζένκοφ: «Στον Ολυμπιακό θα μείνουμε» είχε πει ο πατέρας Βεζένκοφ σε ένα φίλο του, στο συγκεκριμένο γάμο. Κάτι, που επιβεβαιώθηκε λίγες μέρες μετά.
Καθώς αποδεικνύεται, ήταν η πιο σωστή επιλογή και για τους δύο. Ο Βεζένκοφ πέρασε τρία χρόνια στην Μπαρτσελόνα, αποκόμισε πολλά πράγματα από την παρουσία του στον τεράστιο αυτό σύλλογο και πλέον στον τρίτο του χρόνο στον Πειραιά έχει περάσει στην επόμενη πίστα. Είναι πολύ ευχάριστο αυτό για τον Ολυμπιακό και όχι μόνο για τον πλέον αυτονόητο λόγο. Είναι ευχάριστο, καθώς την ίδια ώρα κερδίζει έναν ακόμη παίκτη με ελληνικό διαβατήριο για το μέλλον του. Όπως έχουμε ξαναπεί και όπως είναι άλλωστε η πραγματικότητα, οι πρώτης ποιότητας Ελληνες παίκτες δεν είναι πολλοί. Τους ψάχνεις με το τουφέκι ή κάπως έτσι. Πώς να μην είναι, λοιπόν, κέρδος αυτό για τους «ερυθρόλευκους», την στιγμή, που τα τοτέμ του, τα τοτέμ του ελληνικού μπάσκετ, ο Βασίλης Σπανούλης και ο Γιώργος Πρίντεζης κάποια στιγμή, όχι μακριά, θα αποσυρθούν από την ενεργό δράση;
