H Γκραν Κανάρια ανήκει στην γ' κατηγορία των ομάδων της Ευρωλίγκας. Οχι πως δεν θα κάνει ζημιές, θα κάνει, άλλωστε το απέδειξε κόντρα στην Μπαρτσελόνα. Ωστόσο, δεν είναι αντίπαλος που μπορεί να αποτελέσει κριτήριο για την απόδοση ή το ταβάνι του Παναθηναϊκού. Γι αυτό άλλωστε, σ' αυτές τις περιπτώσεις, δεν εξετάζεις τόσο το μέγαθος της νίκης, αλλά το πόσα και ποια πράγματα έγιναν καλύτερα σε σχέση με τον αμέσως προηγούμενο αγώνα.
Οι «πράσινοι» λοιπόν βελτίωσαν δύο πράγματα, σε σχέση με τα παιχνίδια κόντρα στη Μακάμπι και την Μπάγερν Μονάχου. 1) Επαιξαν καλύτερη άμυνα, τουλάχιστον μέχρι το σημείο που κρίθηκε το ματς και πριν χαλαρώσουν. 2) Πήραν βοήθειες από περισσότερους παίκτες, κάτι που έκαναν σε μεγάλο βαθμό με τη Μακάμπι, αλλά δεν έκαναν στο Μόναχο.
Οσον αφορά στο πρώτο, ο Παναθηναϊκός δεν είχε προφανώς απέναντί του την ΤΣΣΚΑ ή την Μπαρτσελόνα, αλλά είχε μια ομάδα που την προηγούμενη Τρίτη έβαλε 87 πόντους στους Καταλανούς, άρα έχει το ένστικτο που απαιτείται για να φτάσει στο αντίπαλο καλάθι. Στην Ευρωλίγκα δεν υπάρχει σκεπτικό τύπου «πόσα θα βάλουν;», γιατί απλούστατα θα βάλουν, αν δεν φροντίσεις να κάνει αυτά που πρέπει. Το διαπίστωσε η Μπαρτσελόνα και ο Παναθηναϊκός πήρε το μήνυμα, παρουσιάζοντας σοβαρό και διαβασμένο πρόσωπο. Οι 87 δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματική εικόνα της άμυνας, καθώς οι Ισπανοί σκόραραν πολλούς πόντους, όταν το παιχνίδι είχε πλέον κριθεί.
Οσον αφορά στο δεύτερο, είναι ίσως η πρώτη φορά που ο Πασκουάλ είχε λόγο να χαμογελά για τη βοήθεια του πάγκου. Ο Παναθηναϊκός «χτίστηκε» για να έχει βάθος και ήταν η πρώτη φορά που ξεδίπλωσε το βάθος από τη μία άκρη έως την άλλη άκρη του πάγκου. Ο,τι δεν έκαναν οι βασικοί στο ξεκίνημα του αγώνα, το έκαναν οι αναπληρωματικοί κι αυτό είναι ένα βασικό στοιχείο που θεωρείται απαραίτητο για να πας μακριά. Μια ομάδα, σ' αυτό το επίπεδο, θέλει 9-10 έτοιμους παίκτες, ούτε έναν λιγότερο και ο Παναθηναϊκός απέδειξε πως μπορεί να ποντάρει σ' αυτό.
Ατομικά, ήταν αρκετοί αυτοί που βρέθηκαν σε καλό φεγγάρι. Ο Λάνγκφορντ έμοιαζε να έχει για... πρωινό όσους (άπειρους) προσπάθησαν να τον σταματήσουν, ο Τόμας - με τις αδυναμίες του - παραμένει ο πιο σταθερός «νέος» στο ρόστερ, ενώ ο Παπαπέτρου σημείωσε την πρώτη καλή παρουσία του με τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Προφανώς και δεν έκανε κάτι το εντυπωσιακό, αλλά ήταν η πρώτη φορά που έδειξε ότι είναι εδώ. Βοήθησε σε όλους τους τομείς, αλλά κυρίως έκανε αισθητή την παρουσία του, όχι σαν τα δύο προηγούμενα ματς που πέρασε και δεν ακούμπησε.
Για τον Καλάθη είνα αστείο να κάνουμε την όποια συζήτηση, όταν το κοντέρ γράφει... 31 ασίστ σε τρία παιχνίδια! Είναι ο πρώτος παίκτης στην Ευρωλίγκα με μέσο όρο άνω των 10 ασίστ κι αν αυτό δεν σας λέει πολλά, σκεφτείτε ότι ο Καλάθης είναι υπεύθυνος για τους 62 (τουλάχιστον) από τους 270 πόντους του Παναθηναϊκού σε τρία ματς, χωρίς να υπολογίζουμε τους πόντους που έβαλε ο ίδιος!
Η διαβολοβδομάδα στην Ευρωλίγκα ολοκληρώθηκε για τους «πράσινους», αλλά όχι με το πολυπόθητο «δύο στα δύο». Ο Πασκουάλ θα ήθελε το απόλυτο στο σχετικά βατό ξεκίνημα στη διοργάνωση, αλλά η εικόνα του Μονάχου του χάλασε τα σχέδια. Προφανώς και βαθμολογικά δεν λέει τίποτα το 2-1, ούτε κοστίζει σε κάτι αυτή η ήττα, ωστόσο ο Παναθηναϊκός θέλει μόνο νίκες σ΄αυτή τη φάση για να τονώσει το «εγώ» του και να αισθανθεί ολοένα και πιο δυνατός.
Υ.Γ.: Αξίζει ένα μπραβο στον Μπλατ για την εικόνα που παρουσιάζει ο Ολυμπιακός μακριά από το ΣΕΦ. Δεν είναι εύκολο για μια ομάδα με πολλά νέα πρόσωπα, που έχουν μικρή εμπειρία σε Ευρωλίγκα, να παρουσιάζει τέτοια εικόνα σε δύσκολες έδρες, όπως η Μόσχα και η Βιτόρια. Δεν είναι η νίκη, είναι η επιβλητική εικόνα που εντυπωσιάζει. Είναι η σιγουριά και επιβλητικότητα που κάνει τους Ολυμπιακούς να χαμογελούν. Ομολογώ πως δεν το περίμενα, τουλάχιστον σ' αυτή τη φάση...
