Η πρεμιέρα δεν είναι ποτέ εύκολη. Ειδικά όταν είσαι γηπεδούχος, νιώθεις την πίεση και καλείσαι να αντιμετωπίσεις την Μακάμπι. Προφανώς και ο Παναθηναϊκός δεν είναι 100% έτοιμος, έχει πολλά στοιχεία να βελτιώσει, το «ξεκίνημα με το δεξί» είναι φράση κλισέ, αλλά έχει νόημα σε τέτοιες περιπτώσεις. Το ζήτημα δεν είναι βαθμολογικό, όταν βρίσκεσαι στην πρώτη αγωνιστική. Η νίκη είναι ζητούμενο περισσότερο για ψυχολογικούς και ακόμη περισσότερο για να βάλεις την σφραγίδα πως κάτι καλό «χτίζεται». Ο Παναθηναϊκός είχε καλά, είχε και αρνητικά. Τα ξέραμε, τα επιβεβαιώσαμε.
Στα θετικά:
1.Η πολυφωνία του στην επίθεση. Τρεις παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων, άλλοι δύο άγγιξαν το «10», ενώ σκόραραν όλοι όσοι χρησιμοποιήθηκαν με εξαίρεση τον Λεκαβίτσιους που έπαιξε λιγότερο από 10 λεπτά. Δεν είχε τραβηγμένες επιλογές, έφτασε με σχετική ευκολία τους 89 πόντους, έστω κι αν η Μακάμπι δεν είναι ομάδα που φημίζεται παραδοσιακά για το κομμάτι της άμυνας.
2.Οσο υπάρχει Καλάθης, ο Παναθηναϊκός έχει την ικανότητα να ρεφάρει κάθε πρόβλημα. Είναι τρελό σε πρεμιέρα Euroleague να μοιράζει ένας παίκτης 14 ασίστ και να 'χει χάσει η στατιστική υπηρεσία και κανά – δυο που δόθηκαν στο τρίποντο. Το νούμερο αυτό επιβεβαιώνει δύο πράγματα: Οτι ο Καλάθης ξέρει την ομάδα του με κλειστά μάτια και δεύτερον ότι οι συμπαίκτες του είναι πάντα έτοιμοι για να βρεθούν με μια μπάλα στα χέρια. Στην ουσία το 33% των πόντων που σημείωσε ο Παναθηναϊκός προήλθαν από πάρε – βάλε του ομογενούς γκαρντ.
3.Μου άρεσε ο Λάνγκφορντ, όχι επειδή ξεκίνησε «καυτός» και τελείωσε με 13 πόντους, αλλά επειδή στα 21 λεπτά που αγωνίστηκε δεν έκανε την παραμικρή αναορθόδοξη προσπάθεια. Είχε 5/7 δίποντα, 1/3 τρίποντα, κι όλα τα σουτ ήταν απόλυτα ελεγχόμενα και τις περισσότερες φορές κατόπιν λογικής εξήγησης. Αυτός ο Λάνγκφορντ δεν έχει σχέση με τον σόουμαν που βλέπαμε παλαιότερα στην Ευρωλίγκα, αλλά αυτόν τον παίκτη έχει ανάγκη ο Παναθηναϊκός κι όχι εκείνον που κάποτε έπρεπε να βάλει πάση θυσία 30άρα.
4.Ο Παναθηναϊκός έχει πολλούς παίκτες να σουτάρουν. Από τα γκαρντ μέχρι τα 4άρια άπαντες μπορούν να αξιοποιήσουν μια έξτρα πάσα στο τρίποντο. Δεν έχει σημασία πόσα μπήκαν (το 35% δεν είναι καλό ποσοστό για εντός έδρας ματς), έχει σημασία η τάση των «πράσινων» να πάρουν τα σουτ.
Πάμε στα αρνητικά:
1.Δεν δικαιολογείται για μια ομάδα να δέχεται 34 πόντους σε 18 λεπτά. Ο Παναθηναϊκός έχει πολλούς αθλητικούς παίκτες που μπορούν να παίξουν άμυνα από το «1» έως και το «4», οπότε οι απαιτήσεις είναι αυξημένες. Οι 84 πόντοι της Μακάμπι είναι πολλοί, κι ακόμη περισσότεροι αναλογικά με το χρόνο είναι οι 45 του ημιχρόνου. Ο Παναθηναϊκός όσους πόντους κι αν έβαζε, θα έπρεπε να παίξει άμυνα για να πάρει το παιχνίδι και χρειάστηκε μερικά καλά διαστήματα στην άμυνα για να πάρει τη διαφορά και να την κρατήσει μέχρι το τέλος. Ο Ουίλμπεκιν έβαλε άλυτους γρίφους στον Πασκουάλ που δοκίμασε τα πάντα. Από τον Καλάθη μέχρι τον Αντετοκούνμπο. Τελικά, ήταν η κούραση που «λύγισε» τον Αμερικανό ύστερα από 36 λεπτά συμμετοχής. Ο Ισπανός επέλεξε μια σκυταλοδρομία στο μαρκάρισμά του κι αφού κανείς δεν μπορούσε να τον σταματήσει, τουλάχιστον κατάφερε να τον κουράσει όσο πηγαίναμε στο φινάλε.
2.Τα λάθη στο φινάλε, κυρίως στις επαναφορές, δεν επιτρέπονται σε τέτοιο επίπεδο, όταν έχεις καλούς χειριστές της μπάλας και έξυπνους γκαρντ για να τη μεταφέρουν στο παρκέ. Ο Παναθηναϊκός έχασε την συγκέντρωσή του στο φινάλε, αλλά δεν προλάβαινε να το πληρώσει.
3.Η βοήθεια από τη φροντ λάιν δεν ήταν η αναμενόμενη. Ο Πασκουάλ άφησε εκτός τον Παπαγιάννη, δεν χρησιμοποίησε καθόλου τον Βουγιούκα που δεν ταίριαζε στο αθλητικό στυλ της Μακάμπι, ωστόσο ο Παναθηναϊκός ταλαιπωρήθηκε στα ριμπάουντ και δέχτηκε πολλούς πόντους (16 δίποντα) μέσα από τη ρακέτα. Ο Γκιστ κατέγραψε μόλις ένα ριμπάουντ, ο Λάσμε τέσσερα και πρώτος σκόρερ ήταν ο Λοτζέσκι με 5. Προφανώς πολλές φορές οι ψηλοί κυνηγούσαν σε απόσταση από τη ρακέτα, αλλά είναι πρόβλημα όταν οι δύο βασικοί σου ψηλοί τελειώνουν με 5 ριμπάουντ και συνολικά 6 λιγότερα από τον αντίπαλο.
Ατομικά, ο Καλάθης επιβεβαίωσε πως θα είναι και φέτος η αρχή και το τέλος σε όλα. Η διαφορά του Παναθηναϊκού με τον Νικ στον πάγκο είναι τεράστια κι αυτό σίγουρα θα προβληματίσει στο μέλλον. Από τους νεοαποκτηθέντες, ο Τόμας με τον Λάνγκφορντ ήταν οι πιο αξιόπιστοι, ενώ ο Αντετοκούνμπο ήταν «κλειδί», καταθέτοντας ενέργεια που είναι απαραίτητη σε τέτοια παιχνίδια, ενώ MVP μετά τον Καλάθη είναι ο Λοτζέσκι με τους 20 πόντους και άψογα στατιστικά.
