Η «κατάρα» του άνετου 1-0 «χτύπησε» και τον Παναθηναϊκό, ο οποίος απώλεσε το πλεονέκτημα έδρας και πάει πλέον στη Μαδρίτη, αναζητώντας την υπέρβαση. Ο,τι έχουν πάθει τόσοι και τόσοι ύστερα από 25άρες και 30άρες, υπέστησαν και οι «πράσινοι», επιβεβαιώνοντας τον νόμο που λέει ότι τα πλέι οφ δεν είναι σπριντ, αλλά μαραθώνιος.
Επιβεβαιώνοντας μάλιστα και τους προπονητές εκείνους που λένε και ξαναλένε τις ατάκες κλισέ «είμαστε στο 1-0», αλλά η πλειοψηφία δεν του κόσμου δεν τους ακούει, δεν τους πιστεύει και τρέχει να βγάλει εισιτήρια για φάιναλ φορ. Δυστυχώς, στην προκειμένη περίπτωση ισχύει κατά γράμμα αυτό που κάποτε είχε πει ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς πως «καλύτερα μια ήττα με 40 πόντους παρά 4 ήττες με 10 πόντους».
Η Ρεάλ είναι από τις ομάδες που μπορούν να συνέλθουν από μια 30άρα. Είναι ένας σύλλογος που ξέρει να διαχειρίζεται τα συναισθήματά της, αντιμετωπίζοντας το δεύτερο παιχνίδι σαν να μην υπήρχε το πρώτο. Ο Παναθηναϊκός δεν πέταξε στα σύννεφα, ούτε πίστεψε πως είναι ήδη στο φάιναλ φορ. Κάθε άλλο... Απλώς είχε απέναντί του μια καλύτερη Ρεάλ, πιο αποφασισμένη, πιο έτοιμη να ανταπεξέλθει στην αρένα του ΟΑΚΑ και ταυτόχρονα ο ίδιος υπέστη το γνωστό... βέρτιγκο που «χτυπάει» τους παίκτες που κάνουν τα πάντα καλά στο πρώτο παιχνίδι.
Είναι σπάνιο φαινόμενο δύο μεγάλα παιχνίδια από ίδιους παίκτες σε σειρά αγώνων και πράγματι αυτή τη φορά ο Παναθηναϊκός δεν είχε τον εξωπραγματικό Καλάθη, τον πολύ καλό Τζέιμς, τον αλύγιστο Γκιστ. Ο Πασκουάλ προσπάθησε να βγάλει άσους από το μανίκι (π.χ. Πέιν), αλλά ο Παναθηναϊκός δεν έχει την πολυτέλεια να μένουν στα ρηχά όλοι οι παίκτες που συνήθως σηκώνουν στην πλάτη τους το βάρος.
Τι γίνεται τώρα; Το μπάσκετ, όπως έχουμε ξαναπεί, είναι αξιοκρατικό άθλημα. Αυτός ο Παναθηναϊκός για να πάει στο φάιναλ φορ θα πρέπει να νικήσει τις φοβίες του, θα πρέπει να ξεπεράσει τον εαυτό του. Θα πρέπει να κάνει αυτή την περιβόητη υπέρβαση που ψάχνει εδώ και 6 χρόνια: Να νικήσει μια μεγάλη ομάδα μακριά από το ΟΑΚΑ!
Κακά τα ψέμματα, για να πας στο φάιναλ φορ πρέπει να πετυχαίνεις μεγάλες νίκες, νίκες που σφραγίζουν μια μεγάλη πορεία, νίκες σε δύσκολες έδρες επί ομάδων που έχουν ίδιους στόχους. Γι αυτό το λόγο, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να κάνει την υπέρβαση για να αποδείξει πως η φετινή ομάδα αξίζει να είναι στο Βελιγράδι.
Δεν χρειάζεται να ψάξετε πολύ... Ρίξτε μια ματιά στις ομάδες που είναι φαβορί για να πάνε στο φάιναλ φορ και θα διαπιστώσετε πως όλες έχουν πετύχει μεγάλες νίκες μακριά από την έδρα τους. Κι όταν λέω «μεγάλες νίκες» δεν αναφέρομαι σε παιχνίδια χωρίς επιστροφή, αλλά έστω νίκες - υπέρβαση στην κανονική περίοδο επί ομάδων που έχουν θέσει τον πήχη στο φάιναλ φορ.
Η ερώτηση είναι «μπορεί;». Προσωπικά πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός μπορεί, παρότι δεν το έχει αποδείξει σε κανένα παιχνίδι φέτος. Μπορεί γιατί η Ρεάλ δεν έχει μεγάλη διαφορά απ' αυτόν, γιατί έχει παίκτες με προσωπικότητα, γιατί πλέον δεν έχει άλλο δρόμο απ' αυτόν. Aν τα καταφέρει πιθανότατα θα επιστρέψει στο ΟΑΚΑ για να σφραγίσει αυτό που θα αξίζει, αν δεν τα καταφέρει τότε θα έχει αποδείξει πως ούτε φέτος είναι ικανός να νικήσει τους φόβους του...
