Το να είναι κάποιος παθολογικά ψεύτης, είναι δικαίωμά του. Αρκεί να μην αφορά το ελληνικό μπάσκετ και να μην το επηρεάζει. Το να είναι εκδικητικός τύπος, όσο αυτό εκφράζεται στον περίγυρό του, επίσης δεν αφορά το σύνολο της κοινωνίας. Μέχρι που αρχίζει να το κάνει σε ένα άθλημα, για να εξυπηρετήσει το συμφέρον του και την ψυχολογική του πίεση. Τότε γίνεται θέμα όλων.
Ο Βαγγέλης Λιόλιος δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση στα πεπραγμένα του, αναφορικά με τον τρόπο που διοικεί το μπάσκετ σχεδόν 5 χρόνια τώρα. Αφήνει το… έργο του να μιλάει από μόνο του. Και λέει πολλά.
Καλό είναι, όμως, σε ζητήματα που δεν γίνονται viral όπως η Εθνική ομάδα, ο Γιάννης, οι «μάχες» αιωνίων και οι διαιτησίες της ΚΕΔ/ΕΟΚ, να θυμόμαστε τι έταζε ο ψεύτης πρόεδρος της Ομοσπονδίας. Ο χαρακτηρισμός έρχεται από μόνος του, κάπου εκεί στη διαφορά υπόσχεσης-πράξης.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2021, σε άτυπη συνάντηση με εκπροσώπους των ΜΜΕ (τρεις μέρες μετά την ανάληψη της προεδρίας της ΕΟΚ), έθετε ως απόλυτη προτεραιότητα της διοίκησής του, την ανάπτυξη των υποδομών του μπάσκετ.
«Η τρέλα μας είναι τα αναπτυξιακά. Εκεί είναι η βάση», είχε πει χαρακτηριστικά. Πέντε χρόνια μετά, είδαμε όλοι την ανάπτυξη του μπάσκετ, αλλά και την «τρέλα» να εξυπηρετηθούν άνθρωποι των οποίων το βιογραφικό αρκεί να γράφει «φίλος», «Πατρινός», για να πάρουν στα χέρια τους το ταλέντο που διαθέτει η χώρα μας. Να το… αναπτύξουν.
Πέρα απ’ την ανάπτυξη, είναι φυσικά και η περιβόητη ατάκα για τη σχέση της Ομοσπονδίας με όλα τα σωματεία:
«Θα πάμε εμείς στα σωματεία, δεν θα περιμένουμε να έρθουν αυτά στην Oμοσπονδία. Όλα τα μέρη που επισκέφτηκα θα τα επισκεφτώ και πάλι μέσα στο επόμενο εξάμηνο. Θα είμαστε όλοι σε επαφή και θα φτιάξουμε μαζί το μπάσκετ».
Το μπάσκετ… φτιάχτηκε. Οι επαφές είναι ξεκάθαρες. Η επίσκεψη σε όλα τα μέρη, έγινε μια φορά το χρόνο στο Ηράκλειο για το Final-8 του Κυπέλλου. Νομός που πήρε και τη wild card της Elite League.
Όσο για την συνεργασία με τα σωματεία, τα οποία θα επισκεφθεί ο ίδιος ο Λιόλιος για να έχει αγαστή συνεργασία μαζί τους; Ο Απόλλωνας Πάτρας ακόμη περιμένει εξηγήσεις για το πώς άλλαξαν τα κριτήρια «φωτογραφικά» για τη θέση στην Elite League.
Το Μαρούσι ακόμη περιμένει μια απάντηση, για να συμμετάσχει σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Η εκδικητική διοίκηση Λιόλιου, όμως, συνεχίζει να βγάζει τα ψυχολογικά της πάνω σε σωματεία που δεν γουστάρει. Γιατί δεν γονατίζουν μπροστά του και δεν κάνουν τα στραβά μάτια όταν διοικεί στις σκιές ομάδες, όταν εμπλέκεται στη διαιτησία, στις μεταγραφές, στις Εθνικές ομάδες, με τρόπο που κανείς δεν το έκανε στο παρελθόν. Ανήθικο.
«Το άθλημα για να βρεθεί και πάλι στην κορυφή χρειάζεται τους πάντες, αλλά και τη σημασία του σωματείου, του κάθε σωματείου, σε όποιο σημείο της Ελλάδας κι αν βρίσκεται».
Η τελευταία ατάκα ήταν από την πρώτη του συνέντευξη Τύπου, στα τέλη Σεπτέμβρη 2021. Πέντε χρόνια μετά, με τα περίφημα «οι θεσμοί δεν αγγίζονται», με τους Ντικούδηδες να τρέχουν να τα βάλουν με σωματεία και ανθρώπους που δεν κάνουν τις υπηρέτριες του συστήματος, δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις.
Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, μας τα είπαν με το πρώτο τους το… γάλα. Τώρα, απλά παρακολουθούμε τις προσπάθειές τους να ρημάξουν το μπάσκετ, χωρίς φίλτρα και μάσκες.
