Οι παίκτες του Παναθηναϊκού δεν είναι απλά καλοί αθλητές επιπέδου Euroleague. Όλοι τους είναι σημεία αναφοράς στη διοργάνωση. Ξεχωρίζουν, γι’ αυτό είναι σε μια ομάδα που συγκέντρωσε… γαλαξία αστέρων. Προκειμένου να γίνει η ευκολότερη ή πιθανότερη, η επίτευξη του μοναδικού στόχους που υπάρχει: Της κατάκτησης της διοργάνωσης.
Το κλίμα γύρω τους, σαφώς και είναι πιεστικό. Στον Παναθηναϊκό τα πάντα πιέζουν, από το πρώτο φιλικό μέχρι τον σημαντικότερο τελικό της σεζόν. Κάτι που δεν έχει φανεί ιδιαίτερα αυτή την αγωνιστική περίοδο. Σε πολλές περιπτώσεις -τις περισσότερες- υπήρξε χαλάρωση. Είτε συνολική στο ματς, είτε σε κάποιο διάστημα. Γι’ αυτό ο Παναθηναϊκός τερμάτισε 7ος.
Σε μια σεζόν η οποία δεν έμοιαζε με προηγούμενες. Τα sold out είναι μονιμότητα και το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα εξαντληθούν τα εισιτήρια, αλλά πόσο θα χρειαστεί για να συμβεί αυτό.
Ακόμη κι έτσι, ο Παναθηναϊκός αντί να έχει… κάστρο την έδρα του -κάτι που είχε και προβληματιζόταν εκτός έδρας- μοιάζει να τον ηρεμεί ανεξήγητα ως τώρα. Λες και περίμεναν σε όλα αυτά τα ματς που έγιναν ως τώρα, πως το γήπεδο και ο κόσμος αρκούν για να φέρουν τα αποτελέσματα. Διόλου τυχαίο το πόσες φορές ο Παναθηναϊκός βρέθηκε να χάνει με μεγάλες διαφορές και να ανατρέπει την κατάσταση, ακόμη κι αν στο τέλος δεν έπαιρνε το αποτέλεσμα που ήθελε.
Οι επτά ήττες στη φετινή Euroleague στο «T-Center», αποτελούν τεράστιο αριθμό. Για τις δυνατότητες, την ποιότητα, την προσωπικότητα που κουβαλά αυτή η ομάδα. Κοινός παρονομαστής όλων αυτών των αποτελεσμάτων, είναι η χαλάρωση. Η αντιμετώπιση του κάθε αγώνα λες και θα νικηθεί από μόνος του, ή θα «μιλήσει» η ποιότητα στο τέλος.
Η 2η αγωνιστική όταν η Μπαρτσελόνα… έπιασε στον ύπνο τους «πράσινους». Το ματς με τη Βαλένθια στην regular season μετά από τέσσερις σερί νίκες. Με τον Ολυμπιακό υπήρχε η δικαιολογία των απουσιών, αμέσως μετά η Αρμάνι ήρθε σε μια στιγμή αποθέωσης του κόσμου παρά την ήττα στο ντέρμπι.
Η Φενέρμπαχτσε σε περίοδο εξαιρετικής της φόρμας, αλλά αμέσως μετά ακολούθησε το σοκ με την Παρί λίγες μέρες μετά τον θρίαμβο στον τελικό Κυπέλλου. Και τώρα η Βαλένθια στα πλέι οφ, όταν η ομάδα έδειχνε να πίστεψε πως… τελείωσε τη δουλειά στην Ισπανία.
Απόψε παίζονται οι πιθανότητες πρόκρισης του Παναθηναϊκού στο Final Four. Οπότε το κίνητρο δεν συζητιέται καν. Είναι το κρισιμότερο ματς της σεζόν. Χωρίς «μέχρι το επόμενο», γιατί για να υπάρξει επόμενο πρέπει να νικηθεί αυτό. Το να οδηγηθεί η σειρά σε Game 5 θα είναι ΗΤΤΑ, έτσι όπως έχει εξελιχθεί η σειρά.
Ντροπιαστικό για τον καθένα ξεχωριστά. Αυτές τις τεράστιες προσωπικότητες, τους αθλητές μεγάλης αξίας, οι οποίοι είναι υποτιμητικό ακόμη και να συγκρίνονται με τους συναδέλφους τους στη Βαλένθια.
Ας κοιταχτούν στον καθρέφτη κι ας απαντήσουν στον εαυτό τους: Δέχονται ως αθλητές με την αξία τους, με τα βιογραφικά τους, με τα επιτεύγματά τους, με τα συμβόλαιά τους, να έχουν χάσει τρία εντός έδρας ματς από την Βαλένθια; Να στείλουν το μήνυμα σε όλους δηλαδή, πως δεν είναι ικανοί να πάρουν μία νίκη στο κατάμεστο «σπίτι» τους, κόντρα στη συγκεκριμένη αντίπαλο.
Είναι καιρός να προστατέψουν το… σπίτι τους. Αυτή τη φορά δεν είναι ο θόρυβος το πρόβλημα. Έρχονται να τους «κλέψουν» τα πάντα. Την ίδια τη σεζόν πιθανότατα. Το θέμα δεν είναι μόνο μπασκετικό, δεν είναι το Final Four. Είναι ο εγωισμός του καθενός.
Ειδικά με το πώς έχει κυλήσει η σειρά, η αντιμετώπιση που έχουν βρει απέναντί τους και η σχεδόν υποτιμητική και ασεβής ανταπόκριση που συνάντησαν από την πρώτη μέρα. Κόντρα σε αυτά παίζουν. Που; Στο γεμάτο «T-Center» με 20.000 έτοιμους για «μάχη» στην εξέδρα. Αρκεί να το αντιληφθούν έτσι ακριβώς και στον αγωνιστικό χώρο.
