Όλο αυτό το διάστημα που όλοι εμείς που βρισκόμαστε κοντά στην ομάδα αλλά και γύρω από αυτή (δημοσιογράφοι, κόσμος) εξωτερικεύαμε συνεχώς την ανησυχία μας για την κατάσταση, για την εικόνα της, για την νοοτροπία της. Και σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένα, μιας και η ίδια η ομάδα έδινε δικαιώματα και έδινε πατήματα να το κάνουμε αυτό.
Όμως, αυτοί που δεν ανησυχούσαν (τουλάχιστον στον βαθμό που το έκαναν οι περισσότεροι) ήταν όσοι βρίσκονται μέσα στην ομάδα. Όσοι ζουν την καθημερινότητά της από το πρωί μέχρι το βράδυ. Όσοι είναι στα αποδυτήρια, όσοι παίρνουν μέρος ή παρακολουθούν τις προπονήσεις και όσοι συζητούν με τους ίδιους τους παίκτες πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Από Δευτέρα μέχρι Κυριακή, 24/7.
Αυτοί ήξεραν…
Ο Παναθηναϊκός το καλοκαίρι που πέρασε «χτίστηκε» με έναν και μόνο στόχο. Την επιστροφή στην κορυφή. Και της Ελλάδας και της Ευρώπης. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος μοίρασε έναν πακτωλό χρημάτων, Κοντός και Παππάς πήγαν στις καλύτερες δυνατές επιλογές και ο Εργκίν Αταμάν πήρε στα χέρια του ένα εξαιρετικό υλικό. Δέχθηκε κριτική, δέχθηκε έντονη κριτική (αναίτια κάποιες φορές), αλλά πλέον φαίνεται πως ο Παναθηναϊκός έχει μπει στον δρόμο που ήθελε. Στον δρόμο που έφτιαχνε ο ίδιος στον εαυτό του όλο αυτόν τον καιρό.
Οι «πράσινοι» ακόμα δεν έχουν πετύχει τίποτα. Δεν έχουν κερδίσει κάποια κούπα. Άλλωστε είναι πολύ νωρίς. Αυτό που έχουν κερδίσει όμως είναι η χαμένη τους ψυχολογία, η εμπιστοσύνη στους ίδιους τους τους εαυτούς. Οι παίκτες του Παναθηναϊκού βλέπουν στο παρκέ τι μπορούν να πετύχουν. Και αυτό τους «φτιάνει» ακόμα περισσότερο.
Οι νίκες, αλλά και οι εμφανίσεις, κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης Φενέρμπαχτσε στην Τουρκία, αλλά και απέναντι στην Χάποελ, την πρωτοπόρο του πρωταθλήματος, στο Telekom Center απέδειξαν ότι ο Παναθηναϊκός… έρχεται. Τα αγωνιστικά προβλήματα μειώθηκαν στο ελάχιστο και ο Παναθηναϊκός με την πρώτη ευκαιρία ξεδίπλωσε στο παρκέ τις απίθανες μπασκετικές του αρετές.
Αυτό έχει να κάνει πρώτα απ’ όλα με την νοοτροπία του ίδιου του Εργκίν Αταμάν, ο οποίος στον πάγκο του Παναθηναϊκού μοιάζει άλλος άνθρωπος. Βγάζει, πλέον, τέτοια ενέργεια που παρασύρει τόσο τους παίκτες του αλλά και όλο το γήπεδο. Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι χθες ο Εργκίν Αταμάν βγήκε στο glass floor και πανηγύρισε με το «καλησπέρα» με τις αγαπημένες του… μπουνιές, που είχαν λείψει σε όλους. Ο Τούρκος τεχνικός έχει αρχίσει και νιώθει και πάλι όπως παλιά και αυτό βγαίνει προς τα έξω.
Ο Παναθηναϊκός και στα δύο παιχνίδια που κέρδισε τα κέρδισε από την άμυνά του. Οι «πράσινοι» έχουν απίστευτο επιθετικό ταλέντο αλλά όλα ξεκινάνε από την πίσω πλευρά του γηπέδου. Εκεί όπου έκαναν καταπληκτική δουλειά και στην Πόλη, αλλά και χθες στο Μαρούσι. «Κατεβάζοντας» την επιθετική παραγωγή της ομάδας του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, αλλά και αυτής του Δημήτρη Ιτούδη.
Χθες, ο Αταμάν έστειλε το μήνυμα από νωρίς.
Μπουνιές, Καλαϊτζάκης πάνω στον Μίτσιτς από το ξεκίνημα του παιχνιδιού, Γκραντ σε ρόλο… λίμπερο να κάνει τα πάντα και ο εκπληκτικός Τσέντι Όσμα να δίνει size στην άμυνα και να παίζει εξαιρετικά τόσο στην άμυνα πάνω στη μπάλα, όσο και μέσα στη ρακέτα «έδεσε» για τα καλά την αμυντική λειτουργία του Παναθηναϊκού, με τους «πράσινους» να έχουν «οχυρώσει» τη ρακέτα τους με την πολύ καλή εμφάνιση του Γιούρτσεβεν, αλλά και τον θετικό Φαρίντ.
Ο Όσμαν επέστρεψε και μοιάζει σαν να μην έλειψε ποτέ. Ο Σλούκας διάγει μάλλον την πρώτη του νιότη ξανά (και όχι δεύτερη), ο Ναν είναι πιο κοντρολαρισμένος από ποτέ, ο Καλαϊτζάκης είναι πιο προσγειωμένος και συγκροτημένος από ποτέ και άπαντες στην ομάδα του «τριφυλλιού» έχουν καταλάβει πλήρως τον ρόλο τους και τον ακολουθούν κατά γράμμα.
Όμως οι δυσκολίες δεν τελείωσαν. Τώρα αρχίζουν. Ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του δύο ματς για να κλείσουν τον πρώτο γύρο της διοργάνωσης και θέλουν το απόλυτο για να κεφαλαιοποιήσουν τις νίκες που έκαναν με τη Φενέρ και τη Χάποελ.
Ένα στο Κάουνας με τη Ζάλγκρις την Τρίτη και ένα με τον Ολυμπιακό στο Telekom Center την δεύτερη ημέρα του 2026. Δύο παιχνίδια που σε περίπτωση ισάριθμων νικών θα «εκτοξεύσουν» τον Παναθηναϊκό στην κατάταξη και παράλληλα θα «εκτοξεύσουν» και την ψυχολογία του.
Και όλα αυτά με τον Ρισόν Χολμς να είναι μετράει ώρες για την επιστροφή του και τον Ματίας Λεσόρ, όπως αποδείχθηκε και με το χθεσινό βιντεάκι από το πάρκινγκ του ΟΑΚΑ, να είναι πιο τρελαμένος από ποτέ και να δουλεύει σα… σκυλί για να επιστρέψει όσο το δυνατόν πιο σύντομα και όσο το δυνατόν πιο έτοιμος.
Φανταστείτε τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός θα παίζει… υπερπλήρης.
ΥΓ: Καλός και ο Αταμάν, καλός και ο Σλούκας, καλός και ο Καλαϊτζάκης, καλός και ο Γκραντ, καλός και ο Όσμαν, αλλά ο καλύτερος όλων ήταν ο κόσμος. Περίπου 20.000 φίλοι της ομάδας έκαναν και πάλι μια απίθανη ατμόσφαιρα. Μια ατμόσφαιρα από τα παλιά που θύμισε τις παλιές καλές εποχές του Παναθηναϊκού. Αυτές που ξαναζεί η ομάδα τα τελευταία χρόνια και από αυτές που θέλει να ζήσει και πάλι στο άμεσο μέλλον. Σε glass floor και εξέδρα.
