Λένε πολλοί στην Ελλάδα «ποιο γερμανικό μπάσκετ; Δεν ασχολείται άνθρωπος». Και τα συναφή. Τα ξέρετε και τα ξέρουμε αυτά, τα ακούμε συνέχεια. Δεν ανταποκρίνονται, όμως, στην πραγματικότητα. Πως λέμε καμία σχέση; Κάπως έτσι. Οι Γερμανοί και μπάσκετ έχουν και παίκτες στέλνουν στο ΝΒΑ και πρωτάθλημα με αρχή, μέση και τέλος διαθέτουν, και ένα σωρό καλά έχουν. Δεν είναι υπερδύναμη του ευρωπαϊκού μπάσκετ, είναι, όμως, ένα κάτι παραπάνω από υπολογίσιμο μέγεθος.
Μην αρχίζουμε, βέβαια, και αραδιάζουμε τι παικταράδες έχουν βγει από αυτή την χώρα. Μόνο Νοβίτσκι και Σρεμπφ να αναφέρουμε φτάνει και περισσεύει.
Που θέλουμε να καταλήξουμε; Ότι όπως λένε πολλοί «δεν υπάρχει γερμανικό μπάσκετ», έτσι λένε και «σιγά μην μας αποκλείσει η Γερμανία». Πάλι δεν είναι, όμως, έτσι τα πράγματα. Και να μας αποκλείσει μπορεί και μέχρι το τέλος της διοργάνωσης να φτάσει μπορεί, όλα μπορούν να συμβούν.
Ειδικά δε σε μία κατάσταση όπως είναι αυτή του Ευρωμπάσκετ με τα νοκ-άουτ ματς. «Ποια Ιταλία; Θα πάει σπίτι της» έλεγαν. Τελικώς σπίτι της πήγε η Σερβία και είναι μία αποτυχία, που θα κάνει καιρό να ξεχαστεί. Η Κροατία με ένα μπουκέτο σπουδαίων παικτών έφαγε σφαλιάρα από τον Μάρκανεν και την παρέα του. Σπίτι τους, λοιπόν, και ο Χεζόνια με τον Μπογκντάνοβιτς.
Με λίγα λόγια δεν υπάρχουν σε διαδικασία όπως αυτή του Ευρωμπάσκετ τα «δεν μπορεί να γίνει αυτό ή δεν μπορεί να γίνει το άλλο». Όλα μπορούν να συμβούν και το βλέπουμε.
Αλήθεια είναι ότι η Εθνική θα μπει σήμερα στη «Mercedes Benz Arena» ως το φαβορί, έστω και οριακά. Γιατί είναι ποιοτικότερη ομάδα, έχει πιο βαριά φανέλα και έναν από τους κορυφαίους προπονητές, και βέβαια διαθέτει τον καλύτερο παίκτη του κόσμου, τον Γιάννη Αντετοκούνμπο.
Και η Γερμανία, όμως, έχει τα ατού της. Παίζει στην έδρα της, που είναι φυσιολογικό κάθε ομάδα να νοιώθει καλύτερα στον δικό της χώρο. Θα υπάρχουν πολλοί Ελληνες στο γήπεδο, ναι, αλήθεια είναι, όπως και να το κάνουμε, όμως, παίζουμε στο «σπίτι» του αντιπάλου. Και αυτό έστω και αχνά είναι υπέρ του.
Από κει και πέρα η Γερμανία είναι μία ομάδα, που μόνο να την αγνοήσεις δεν μπορείς. Εχει προσωπικότητα κατ’ αρχάς, που έχει να κάνει με τα αστέρια του ΝΒΑ, που διαθέτει. Και κυρίως τον Ντένις Σρέντερ, που και υψηλού επιπέδου είναι και καλύπτει την βασική θέση του αθλήματος, αυτή του πλέι-μέικερ. Είναι, όμως, λίγοι ο Ντάνιελ Τάις με τον Φραντζ Βάγκνερ; Ο πρώην παίκτης του Δημήτρη Ιτούδη, Γιόχανς Βόγκτμαν με τον Μάοντο Λο και τον Νικ Γουάιλερ-Μπαμπ; Όχι βέβαια.
Και αν τα ονόματα από μόνα τους δεν κάνουν τις ομάδες, οι Γερμανοί έχουν βρει τον τρόπο τους και για αυτό άλλωστε είναι ήδη στην οκτάδα. Δεν μπορείς να λες εύκολη μία ομάδα, που κέρδισε και την Λιθουανία και την Γαλλία. Και σαφώς φιλοδοξούν μέσα στην ίδια τους την χώρα να φτάσουν όσο πιο μακριά γίνεται. Δικαιολογημένη απαίτηση, αλλά η δική μας ομάδα θα πρέπει να δώσει τις πρέπουσες απαντήσεις σήμερα το βράδυ.
Χθες, που βρεθήκαμε στη προπόνηση της Εθνικής στο παλιό γήπεδο της Αλμπα, τα πρόσωπα ήταν φωτεινά, τα vibes, που λένε οι πιτσιρικάδες, ήταν καλά, υπάρχει σεβασμός στον –κάθε- αντίπαλο αλλά παράλληλα αισιοδοξία για μία ακόμη επιτυχία.
Ακούμε διάφορα πράγματα κάθε μέρα ότι πρέπει να ανέβει ο ένας παίκτης, να ανέβει ο άλλος και τα λοιπά. Καιρό γινόταν ο λόγος για τον Παπαπέτρου και ότι δεν είναι στην ίδια σελίδα με τους υπόλοιπους, ο 28χρονος φόργουορντ της Παρτίζαν, όμως, ήταν εξαιρετικός με την Τσεχία και βοήθησε πολύ για τη νίκη.
Τα πράγματα είναι απλά: δεν μπορούν την ίδια βραδιά να είναι όλοι οι παίκτες εξαιρετικοί. Δεν γίνεται. Μία θα παίξει καλύτερα ο ένας, μία ο άλλος. Την άλλη φορά θα βγει κάποιος από τον πάγκο να κάνει την διαφορά, όπως προχθές ο Λαρεντζάκης και πάει λέγοντας.
Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ ξεκίνησε εντυπωσιακά στο Ευρωμπάσκετ και δη στα ματς με Κροατία και Ιταλία αλλά δεν έχει την ανάλογη συνέχεια. Εμπίπτει κι αυτός, όπως και ο καθένας, σε αυτό, που αναφέραμε. Στο σημερινό, όμως, ματς αν μπορέσει να θυμηθεί αυτό, που έδειξε στο ξεκίνημα του Ευρωμπάσκετ, σίγουρα θα μας κάνει την ζωή καλύτερη.
Πρέπει, όμως, πάντα να θυμόμαστε το εξής: το μπάσκετ δεν είναι το άθλημα του ενός. Είναι ομαδικό. Δεν κερδίζει ο ένας παίκτης. Κερδίζει (ή χάνει βέβαια) το σύνολο. Είναι νόμος αυτό.
• Η Γερμανία έχει τόση ποιότητα ως υλικό, που στο Ευρωμπάσκετ δεν έχει τον Μόριτζ Βάγκνερ, που κι αυτός όπως και ο αδερφός του παίζει στους Ορλάντο Μάτζικ, τον Τίμπορ Πλάις, τον Αϊζάια Χαρτενστάιν των Νικς και τον Μαξ Κλέμπερ των Ντάλας Μάβερικς. Είπατε κάτι;
• Εχει προβλήματα με τραυματισμούς και ασθένειες η Γερμανία, αλλά είναι πολύ δύσκολο να μην παίξουν όλοι.
• Το SDNA καταγράφει κάθε στιγμή του Ευρωμπάσκετ και αυτό γίνεται και με την μεγάλη βοήθεια του AKTINA TRAVEL GROUP (https://www.aktinatravelgroup.com/).
