MENU

Το πρώτο πράγμα που θέλω να σχολιάσω από την ήττα του Παναθηναϊκού κόντρα στον ΟΦΗ στο ΟΑΚΑ είναι ότι μπορούσε να είχε αποφευχθεί όλος αυτός ο ντόρος που έχει γίνει.

Κατά τη γνώμη μου λύση υπήρχε: να είχε επιλεχθεί το ματς με τον Ατρόμητο για να γίνει η αξιολόγηση και η δοκιμή των παικτών που δεν είχαν πολύ χρόνο συμμετοχής, κι όχι στο ματς με τον ΟΦΗ που «καιγόταν» για βαθμούς.

Το αναφέρω αυτό γιατί όλοι ήξεραν πως μετά τα όσα έγιναν στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό η ομάδα δεν είχε ουσιαστικά την πιθανότητα να σβήσει την ευρωπαϊκή της ποινή μέσω της 5ης θέσης.

Επίσης, πριν ακόμα γίνει το ματς με τον ΟΦΗ υπήρχαν φωνές που έλεγαν ότι θα χάσουμε και δημιουργούσαν κλίμα.

Αλλά ακόμη κι αν δεν υπήρχαν αυτές οι φωνές, υπήρχε πάντα η πιθανότητα να νικήσει ο ΟΦΗ και να ακολουθήσει ο ντόρος που γίνεται τώρα επειδή έπαιξαν πολλοί αναπληρωματικοί και η ομάδα ήταν τραγική.

Δεν ξέρω μέχρι πότε υπήρχε η δυνατότητα να δηλωθούν οι τιμωρίες λόγω καρτών και τα ματς από τα οποία θα απουσιάσουν όσοι είχαν συμπληρώσει κάρτες, αλλά η δική μου άποψη είναι ότι απέναντι σε μία ομάδα που παίζει την κατηγορία πρέπει να βάλεις την καλύτερη δυνατή ενδεκάδα για να μην μπορούν να σου προσάψουν το παραμικρό.

Και μετά, ας δεχόμασταν και έξι γκολ από τον Ατρόμητο, δεν με ενδιαφέρει.

Προσωπικά δεν δέχομαι με τίποτα ότι δεν υπήρχε κίνητρο στους παίκτες του Παναθηναϊκού.

Και μόνο που βρίσκονται στον Παναθηναίκό αρκεί για να έχουν κίνητρο για να κερδίζουν σε κάθε ματς.

Είναι πληρωμένοι, είναι επαγγελματίες και βρίσκονται στον Παναθηναϊκό.

Οταν είσαι στον Παναθηναϊκό και δεν έχεις κίνητρο, τότε δεν έχεις καταλάβει που παίζεις και όταν το καταλάβεις πρέπει να πεις από μόνος σου πως πρέπει να φύγεις!

Ηταν τραγική η εικόνα μας και πάλι καλά που υπάρχει το παιδί αυτό ο Μακέντα, που προσπαθεί στο γήπεδο, γιατί εκτός απ’ αυτόν δεν υπήρχε κανένας άλλος.

Ποιος υπήρχε δηλαδή; Ο Μουνιέ και ο Αλτμαν που περπατούσαν στο γήπεδο και δεν γύριζαν καν πίσω να βοηθήσουν αμυντικά τους συμπαίκτες τους;

Ειδικά με τον Γάλλο απορώ πραγματικά που θα βρει το συμβόλαιο που παίρνει στον Παναθηναϊκό…

Για το μόνο πράγμα που χαίρομαι είναι που ο Γιώργος Δώνης έχει πλέον ξεκάθαρη εικόνα μετά από αυτό το ματς για τους παίκτες που υπάρχουν στην ομάδα.

Η πραγματικότητα είναι ότι αυτή τη στιγμή έχουμε 11-12 παίκτες, κι αυτοί σε μέτριο επίπεδο, και… τέλος. Μετά, υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά.

Αυτό που δεν βλέπω γενικά και με τσάντισε πολύ που δεν το είδα στο ματς με τον ΟΦΗ, ήταν ότι δεν υπάρχει στην ομάδα ένας ηγέτης.

Ενας που να ταρακουνήσει τους υπόλοιπους, να βγάλει ένα νεύρο, να κάνει κάτι για να ξυπνήσει η ομάδα.

Δεχτήκαμε το 1-1, το κεφάλι κάτω. Εγινε το 1-2 και το 1-3, το κεφάλι κάτω.

Λίγο εγωισμό ρε παιδιά! Ενα τάκλιν, ένα φάουλ, μία κάρτα, μία αντίδραση.

Πιστεύω ότι πρέπει πάση θυσία η ομάδα να βρει έναν τέτοιο παίκτη, με αυτού του είδους τον χαρακτήρα.

Είναι αμαρτία και για τον Δώνη και τον Νταμπίζα, αλλά και για όλη την ομάδα να έχουν κάνει τόσο μεγάλη προσπάθεια φέτος και να τα γκρεμίζει όλα ένα ματς επειδή δώσαμε δικαιώματα.

Θέλω επίσης να σημειώσω ότι απέναντι σε τέτοιες ομάδες στο ΟΑΚΑ είναι λάθος να παίζουμε με πεντάδα στην άμυνα.

Με τον ΟΦΗ είχαμε τρεις στόπερ, δύο πλάγιους μπακ, δύο αμυντικούς μέσους, τον Κάτσε και τον Στάικο, που δεν ξέρω εάν είναι 6άρι ή 8άρι…

Και μεσοεπιθετικά υπήρχαν ελάχιστοι παίκτες, ο Μακέντα, ο Αλτμαν και ο Μουνιέ, με μηδενική ταχύτητα.

Φυσιολογικά δεν μπορούσες να δημιουργήσεις ευκαιρίες και ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο επήλθε κατάρρευση, ενώ στα ματς με τον Αρη και τον Απόλλωνα η εικόνα της ομάδας στο δεύτερο ημίχρονο ήταν διαφορετική προς το καλύτερο.

Το μόνο θετικό, επαναλαμβάνω, είναι ότι έχει πλέον ξεκάθαρη εικόνα ο Γιώργος Δώνης για όλους τους παίκτες του και ότι ήταν επίσης ένα μάθημα αυτό που έγινε.

Οι αλλαγές έπρεπε να γίνουν με τον Ατρόμητο!
EVENTS