Το πρώτο πράγμα που θέλω να τονίσω για το ματς του Παναθηναϊκού στη Λαμία είναι ότι σε τέτοιες συνθήκες δεν πρέπει να παίζεται ποδόσφαιρο.
Είναι λάθος να διεξάγονται αγώνες σε τέτοια γήπεδα και δεν το αναφέρω αυτό επειδή έχασε ο Παναθηναϊκός, αλλά γιατί είναι η αλήθεια.
Ηταν ένα ματς-ταλαιπωρία για τον κόσμο που το παρακολούθησε απ’ το γήπεδο κι απ’ την τηλεόραση, αλλά και για τους παίκτες που αγωνίστηκαν, σε ένα τερέν που ήταν πολύ επικίνδυνο για τη σωματική τους ακεραιότητα.
Ουσιαστική ποδοσφαιρική ανάλυση σε τέτοιες τραγικές αγωνιστικές συνθήκες δεν μπορεί να γίνει.
Σε τέτοια γήπεδα, το αποτέλεσμα σχετίζεται περισσότερο στην τύχη και λιγότερο στις ενέργειες και τον τρόπο παιχνιδιού των δύο ομάδων.
Αυτό είναι το πρώτο και βασικότερο συμπέρασμα.
Το δεύτερο κομμάτι είναι ότι από τη στιγμή που ο διαιτητής πήρε την απόφαση να διεξαχθεί το ματς σε αυτές τις συνθήκες, πρέπει να προσαρμοστείς και να παίξεις έξυπνα.
Ο Παναθηναϊκός όμως, μέχρι το 60’-65’ και ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, μόνο έξυπνα δεν έπαιξε.
Ηταν εντελώς λάθος να προσπαθείς να παίξεις με συνδυασμούς, με ντρίμπλες και με οδηγήματα της μπάλας σε τέτοιο γήπεδο.
Σίγουρα ο Παναθηναϊκός είναι μία ομάδα που με βάση τα χαρακτηριστικά των παικτών, τους γρήγορους παίκτες που διαθέτει στα άκρα και τη δουλειά που κάνει ο Γιώργος Δώνης στις προπονήσεις, έχει μάθει έναν συγκεκριμένο τρόπο ποδοσφαίρου και βγάζει τη δουλειά και τα πλεονεκτήματά της όταν το γήπεδο είναι σε καλή κατάσταση.
Δεδομένο είναι επίσης ότι όταν ένας αγωνιστικός χώρος είναι σε κακή κατάσταση, αυτό βολεύει καλύτερα και βοηθάει τις ομάδες που έχουν λιγότερη ποιότητα.
Αλλά αυτό που είδα την Πέμπτη ήταν ότι το στιλ παιχνιδιού της ομάδας για τουλάχιστον μία ώρα αγώνα, δεν είχε καμία σχέση με τις συνθήκες που επικρατούσαν στο γήπεδο.
Ειδικά οι ντριμπλές και το οδήγημα της μπάλας, δεν χρειάζεται να έχεις εμπειρία ή πολύ μυαλό για να καταλάβεις ότι σε τέτοιου είδους αγωνιστικούς χώρους δεν πρέπει να γίνονται.
Ο Παναθηναϊκός έπρεπε να δώσει μεγαλύτερη σημασία στις μονομαχίες, τη δύναμη, το εναέριο παιχνίδι και να παίξει περισσότερο με μεγάλες μπαλιές προς το επιθετικό τρίτο.
Οταν αγωνίστηκε με δύο επιθετικούς και άλλαξε το σύστημα σε 4-4-2, η ομάδα έγινε πολύ πιο επικίνδυνη, είχε 2-3 κλασικές ευκαιρίες για γκολ και σε τέτοιου είδους φάσεις πρέπει η μπάλα να μπαίνει στα δίχτυα.
Για τις χαμένες ευκαιρίες στο τέλος, δεν πιστεύω ότι έπαιξε ρόλο η κατάσταση του γηπέδου, αλλά ότι έχει να κάνει με την ποιότητα των ποδοσφαιριστών στα τελειώματα.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσω ότι όταν δεν παίζει ο Μακέντα υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στο σκοράρισμα και πιστεύω ότι η ομάδα πρέπει να ψάξει να βρει έναν ακόμα παίκτη για την ενίσχυση της επίθεσης.
Πλέον, η ρεβάνς στο ΟΑΚΑ δεν θα είναι εύκολη και δεν θα έχει καμία σχέση με το ματς πρωταθλήματος όπου είχαμε νικήσει με 3-1.
Το Κύπελλο είναι ένας διαφορετικός και ιδιαίτερος θεσμός και το 1-0 είναι πονηρό σκορ, γιατί εάν η Λαμία σκοράρει χρειάζονται τουλάχιστον τρία γκολ για την πρόκριση.
Ομως δεν το συζητάω, ο Παναθηναϊκός είναι καλύτερος ως ομάδα και εξακολουθεί να έχει τον πρώτο λόγο για να προκριθεί στην επόμενη φάση.
Δεν θα είναι εύκολο, η Λαμία είναι δεδομένο ότι θα κλειστεί στο αμυντικό της τρίτο και ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να ψάξει και να βρει ένα γρήγορο γκολ, γιατί αλλιώς μπορεί να δημιουργηθεί εκνευρισμός στην ομάδα και να χαθεί η υπομονή και το καθαρό μυαλό που είναι απαραίτητα στοιχεία ειδικά σε τέτοιου είδους ματς.
