MENU

Οι ήττες πάντα είναι σαν το λίπασμα. Μυρίζουν άσχημα αλλά κάνουν καλό. Οι μεγάλοι οργανισμοί ενίοτε βγαίνουν πιο δυνατοί από αυτές διότι μπορούν να ανασυνταχθούν, να δουν πιο καθαρά τα λάθη τους. Ο ΠΑΟΚ ως οργανισμός λειτουργεί εδώ και χρόνια με σοβαρότητα, ως μεγάλο μέγεθος, με υγεία και απερίσπαστα από ένα διαμορφωμένο περιβάλλον που τον ήθελε πιο κοντά στα δικά του μέτρα.

Ο ΠΑΟΚ ως ΠΑΕ μεγάλωσε και μπορεί πλέον να αντιδρά χωρίς ανακοινώσεις, απλά για να ικανοποιήσει το λαϊκό αίσθημα. Μιλά εκεί που πρέπει, στέλνει μηνύματα, επιστολές και ρυθμίζει το μέλλον του χωρίς αλαλαγμούς όπως έπραττε προ της εποχής Σαββίδη. Η εποχή Σαββίδη δεν έφερε απλά πέντε τίτλους στον ΠΑΟΚ, αλλά τον έκανε μέρος του κέντρου αποφάσεων, αύξησε την επιρροή του εκεί που πριν δεν ακουγόταν καν, συνέβαλε καθοριστικά στην εξυγίανση και πλέον τίποτα δε μπορεί να συμβεί στο ποδόσφαιρο χωρίς κάποιος να τον λάβει υπόψιν.

Οι οπαδοί τρέφονται μόνο από τις νίκες και το ζητούμενο είναι ποδοσφαιρικά πως θα επιστρέψει στην κατάσταση που ήταν διότι το καταστροφικό τελευταίο κομμάτι της σεζόν χάλασε όλη την εικόνα του. Όταν όμως υπάρχει ιδιοκτήτης που ασχολείται όλη μέρα μόνο με την ομάδα του, όταν υπάρχει επιτελείο εκπαιδευμένο, καμία εξωτερική παρέμβαση, από όπου κι αν προέρχεται δε μπορεί να επηρεάσει την εξέλιξη με αρνητικό τρόπο παρά μόνο με θετικό. Οι επόμενες μέρες θα (απο)δείξουν που οδεύει η κατάσταση.

Ο ΠΑΟΚ έχει περάσει μεγαλύτερες καταιγίδες, πχ μετά το πρωτάθλημα του 2018 και συσπειρώθηκε, ανασυντάχθηκε, επένδυσε, νίκησε. Για καλή του τύχη, τις αποφάσεις για το μέλλον του ΠΑΟΚ δεν τις παίρνουν στα social media αλλά σε συσκέψεις, τηλεδιασκέψεις ένας άνθρωπος με… κάποια δις περιουσία και κάποιοι άλλοι που σήμερα μπορεί να στοχοποιούνται αλλά με εκείνους μπροστά ο ΠΑΟΚ πήρε τίτλους που δεν είχε ποτέ στο παρελθόν ο Δικέφαλος.

ΥΓ1. Παλιά… έσβηναν το SDNA οι Παναθηναϊκοί. Έτσι έγραφαν στα social. Μετά τα... διέγραφαν από το bookmark οι ΑΕΚτζήδες. Τώρα έχουμε και τους ΠΑΟΚτσήδες στο τουίτερ. Και ΠΑΝΤΑ... δεν το διάβαζαν οι Ολυμπιακοί. Τώρα πώς έχουμε 4-5 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε μήνα και ένα Μέσο που κατόρθωσε να γίνει το Νο1 σε αθλητική επιρροή στη χώρα και να υπάρχει απόλυτη οικονομική υγεία σε μια εταιρία με 60 εργαζόμενους, είναι μια απορία που δεν απαντάται εύκολα με λογικά επιχειρήματα, ειδικά σε αυτιά που δεν θέλουν να ακούσουν καμία άλλη γνώμη εκτός από τη δική τους που τη θεωρούν εμμονικά και θέσφατο.

Κανένας δεν αντέχει να ακούσει την αλήθεια του άλλου, αλλά και πάλι η αγορά είναι ελεύθερη και ο καθένας επιλέγει τι ενημέρωση θέλει. Η δική μας αλήθεια θα είναι εδώ αταλάντευτα, με κάθε κόστος! Ίσως τελικά όπως λέει ο λαός, όλοι φθονούν αυτό που θα ήθελαν να είναι και επιχειρούν να κατεβάσουν ό,τι δε μπορούν να φτάσουν…

ΥΓ2. Γιορτή θέλαμε; Τελικό πρότυπο; Μπαχαλοποίηση πήραμε. Στις εξέδρες που έπρεπε να μπουν 21.500 Παναθηναϊκοί στριμώχθηκαν σαν σαρδέλες πάνω από 28.000. Στην πλευρά των ΠΑΟΚτσήδων δεν υπήρχε πρόσβαση ούτε στο νερό. Μπήκαν 50.000 άνθρωποι σε έναν τελικό χωρίς κανέναν σωματικό έλεγχο, πέρασαν μέσα όπλα, πυρομαχικά, κράνη, full faces και η ΕΛ.ΑΣ πέρα βρέχει! Καμία ευθύνη δεν ανέλαβε. Κανένας δεν απολογήθηκε για το εν ψυχρώ ξύλο με γκλομπ που έριχναν σε αντιπροσωπεία του ΠΑΟΚ στο ημίχρονο μπροστά στα μάτια των παικτών. Για τα δακρυγόνα και στις δυο πλευρές που έκαναν παιδιά και μεγάλους ανθρώπους να κλαίνε. Συγχαρητήρια στην ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ!

ΥΓ3. Προσωπική αποτυχία του Κλάτενμπεργκ η διαιτησία του Λαόθ. Διαιτητής νάρκισσος που πιστεύει λόγω κύρους ότι είναι πάνω από το παιχνίδι, αντιμετώπισε τον τελικό σαν να είμαστε ιθαγενείς. Σφύριζε χωρίς να δείχνει στα φάουλ τι παράβαση καταλόγισε, είχε υφάκι χιλίων καρδιναλίων, διέκοψε το ματς για 35 λεπτά (!) προκειμένου να κάνει συστάσεις (!), έδωσε κίτρινη στο 7’ του τελικού για διαμαρτυρία, δεν έβγαλε μετά άλλες κίτρινες στον ίδιο παίκτη, σφύριξε πέναλτι (που πράγματι σήκωνε συζήτηση και ήταν VAR-ίσιο) δεν έδωσε φάουλ στον Καντουρί στο ύψος της περιοχής, έχασε πλήρως τον έλεγχο, συμπεριφέρθηκε από κάποιο σημείο και μετά σαν… Έλληνας διαιτητής, ίσως κι αυτός βέβαια για να είμαστε ειλικρινείς επηρεασμένος και τρομερά νευρικός από τη θλιβερή ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο γήπεδο.

ΥΓ4. Η πέτρα «αθώωσε» τη χαζομάρα του Αιτόρ. Με την κατάσταση τόσο τεταμένη προηγουμένως, δεν είχε κανένα λόγο να στραφεί - και να πανηγυρίσει δείχνοντας αυτιά και σε αυτή τη στάση - σε εκείνο το σημείο της εξέδρας που κάθονταν 20.000 άνθρωποι οι οποίοι ταξίδεψαν τόσες ώρες για να δουν την ομάδα τους, κάτω από δύσκολες συνθήκες. Κι αν δεχθούμε ότι πράγματι αντέγραψε τον πανηγυρισμό του Ντεουλοφέου, και δεν ήθελε να προσβάλει, πάλι βλακεία είναι να στέκεσαι έτσι μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους!

Η πέτρα που δέχθηκε από κάποιον καμμένο εγκέφαλο και μας γυρίζει εν έτει 2022 σε εποχές 80’s ουσιαστικά έβγαλε από την εξίσωση τι προηγήθηκε. Κι οι αθλητές όμως οφείλουν να σκέφτονται. Το ίδιο ισχύει για τον Κούρτιτς στη Λεωφόρο ή στο Καραϊσκάκη, τον Ιντέγε στην Τούμπα και ούτως καθ εξής. Δεν εξισώνονται οι αντιδράσεις ειδικά όταν μπορούν να εμπεριέχουν απόπειρες σοβαρού τραυματισμού, αλλά λίγο προσοχή και στις δράσεις δεν θα έβλαπτε.

Μετά τα δακρυγόνα έρχεται η ώρα της (δικής μας) αλήθειας...
EVENTS