Δεν υπάρχει λόγος να σας απασχολώ περισσότερο από λίγες γραμμές με (αγωνιστικό) θέμα που έχω αναλύσει στο SDNA καιρό τώρα για τον τελικό. Θυμίζω, έγραφα:
1. Ο ΠΑΟΚ είναι η μοναδική ομάδα που μπορεί σε ΕΝΑ παιχνίδι, να σταθεί ανταγωνιστικά απέναντι στον Ολυμπιακό, πόσο μάλλον ο Δικέφαλος των πλέι οφ. Από τις υπόλοιπες καμία δεν θα είχε ελπίδα. Τη στιγμή που ο Γκαρσία διάλεξε το 3-4-3 η ομάδα του πέταξε την αφέλεια, έσφιξε ανασταλτικά, έγινε πιο κυνική και πήρε σειρά από ντέρμπι
2. Ο Ολυμπιακός ξεκινάει τον τελικό σαφέστατα ως φαβορί. Εχει αποδείξει μέσα στη σεζόν ότι διαθέτει, ασυζητητί, καλύτερη ομάδα, έχει ποιότητα, πείρα, κλάση για να πάρει το ματς. Υπό αυτή την έννοια ο μεγαλύτερος βαθμός δυσκολίας είναι για τον ΠΑΟΚ. Ο οποίος όμως έχει ψυχολογία ομάδας που δεν πάει να πετύχει κάτι απίθανο, αφού κέρδισε πρόσφατα 2-0 τον Ολυμπιακό (έστω κι αν οι «ερυθρόλευκοι» ήταν σε περίοδο «χαλάρωσης») ενώ και στην κανονική διάρκεια στην Τούμπα τον έκανε να «υποφέρει».
Πάμε παρακάτω, λοιπόν. Όποιος νικήσει μια χαρά θα είναι. Ο Ολυμπιακός θα κάνει νταμπλ-επιβεβαίωση απόλυτης κυριαρχίας. Ο δε ΠΑΟΚ όχι μόνο θα «σώσει» τη σεζόν πανηγυρίζοντας αλλά τούτο το κύπελλο θα αποτελέσει εξαιρετική αφετηρία, γεμάτη αύρα και αισιοδοξία, ώστε να αρχίσει από Δευτέρα η απαραίτητη δουλειά σε όλα τα επίπεδα. Γιατί ακόμη και ως κυπελλούχος, πίσω από τον Ολυμπιακό θα είναι και θα πρέπει να κάνει σημαντικές κινήσεις ώστε τη νέα σεζόν να μπορεί να εκκινήσει με σχετικά κοντινές φιλοδοξίες.
Το θέμα είναι τι θα συμβεί στην ήττα. Η δύσκολη διαχείριση είναι για εκείνον που θα κοιτάζει τον «απέναντι» να κάνει γύρο θριάμβου.
Και σε αυτό, ο βαθμός δυσκολίας είναι ξεκάθαρα για τον ΠΑΟΚ. Ο Ολυμπιακός θα έχει χάσει ένα κύπελλο, όμως ούτε αποτυχημένη θα είναι η σεζόν του ούτε «θέμα προπονητή» θα υπάρξει. Πρωταθλητής για πλάκα ανακηρύχθηκε, ομάδα που φέτος την παραδέχθηκε όλη η Ελλάδα, στρωμένο σύνολο από έναν προπονητή που δουλεύει 3 χρόνια, αν ηττηθεί στο ΟΑΚΑ θα φάει ένα τριήμερο «εσωστρέφειας και γκρίνιας» (κλασικό αφού μιλάμε για σύλλογο που θέλει να κερδίζει κάθε κούπα) και μετά θα επανέλθει σε νορμάλ καθημερινότητα. Με τον Μαρτίνς να συνεχίζει τον σχεδιασμό για τη νέα σεζόν.
Στον ΠΑΟΚ όμως ποια θα είναι η επόμενη μέρα αν χάσει το κύπελλο και η σεζόν χαρακτηριστεί ως ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ; Είναι βέβαιο ότι θα παραμείνει ο Πάμπλο Γκαρσία; «Μα ρε Βέργη, έχει συμβόλαιο 3 χρόνια» θα μου πει εύλογα κάποιος. Ναι, λες και στην Ελλάδα οι ομάδες… κολλάνε στα συμβόλαια με τους προπονητές.
Προσέξτε: αυτή τη στιγμή ο ΠΑΟΚ δεν έχει ακόμη τεχνικό διευθυντή, υπάρχουν καμιά 20αριά ανοιχτές υποθέσεις στο ρόστερ και πριν από λίγες μέρες μετά το παιχνίδι με τον Αστέρα ο Γκαρσία έβγαλε μια τσατίλα που δείχνει πως κι εκείνον τον προβληματίζουν διάφορα.
Το λογικό ποδοσφαιρικά είναι να μην εξαρτηθεί η επόμενη μέρα στον ΠΑΟΚ από το αποτέλεσμα του τελικού. Πόσο μάλλον ποιον θα έχει προπονητή από τη στιγμή που μόλις πριν λίγους μήνες αποφάσισε να παίξει το «χαρτί Γκαρσία». Και έπειτα από αρκετές δύσκολες περπατησιές, στα πλέι οφ η εικόνα ήταν καλή, ενώ η ομάδα έφτασε και στον τελικό.
Βεβαίως ουδείς δικαιούται να λησμονεί ότι ο ΠΑΟΚ έμεινε 26 ολόκληρους βαθμούς –με Γκαρσία στον πάγκο κι ενώ είχε ξεκινήσει από το μείον δύο- πίσω από τον Ολυμπιακό στο πρωτάθλημα. Τέσσερις ακόμη πόντους και η ομάδα του Μαρτίνς δεν θα χρειαζόταν να κατέβει στα πλέι οφ!
Όλα μετράνε όταν μιλάμε για ελληνικό ποδόσφαιρο. Γι αυτό λέω πως ακόμη και η διαχείριση της ήττας είναι σαφώς πιο δύσκολη για εκείνον που μέσα στη σεζόν δεν έχει πετύχει τίποτα, εκτός από την (εύλογη) έξοδο στην Ευρώπη. Αντίθετα με τον αντίπαλό του ο οποίος με την κούπα πρωταθλητή στην τροπαιοθήκη διαθέτει το πιο ισχυρό «υλικό» ώστε να απορροφήσει τους κραδασμούς από μία ήττα, ένα χαμένο κύπελλο…
