Πούλα. Φύγε. Δώσε τις μετοχές. Δεν φέρνεις παίκτες. Δεν μπορείς άλλο. Ως εδώ ήσουν. Για ποια μεγάλη ομάδα δεν έχει ακουστεί αυτό; Ποιος μεγαλομέτοχος την έχει γλιτώσει; Άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο. Η δικαιολογία είναι συνήθως οι μεταγραφές.
Μόλις πωληθεί κάποιος ποδοσφαιριστής, γίνεται λόγος για ξεπούλημα. Όταν υπάρξουν προσθήκες στο ρόστερ, αυτές περνούν κάτω απ’ τα… ραντάρ, γιατί θα έπρεπε να έρθουν καλύτεροι.
Η τοξικότητα που υπάρχει γύρω από τις ποδοσφαιρικές απόψεις, είναι τεράστια. Με αποτέλεσμα να μετατρέπεται σε… μαύρη κουρτίνα, η οποία κρύβει την πραγματικότητα. Κι αυτή μόνο αρνητική δεν είναι για τις ομάδες μας. Για τις κινήσεις που κάνουν και τον τρόπο που λειτουργούν στον τομέα αυτόν τουλάχιστον.
Εξαίρεση για τώρα αποτελεί μόνο η ΑΕΚ, λόγω των επιτυχιών της την περασμένη σεζόν. Οπότε δίνουν τα εύσημα στον Ηλιόπουλο και τον Ριμπάλτα. Τους εμπιστεύονται. Πριν ένα χρόνο, βέβαια, ο Ρέλβας ήταν… παλτό που «φορτώθηκε» καλοκαιριάτικα, ο Γιόβιτς «τελειωμένος» και παλαίμαχος.
Στους άλλους τρεις τα παραδείγματα είναι ακόμη περισσότερα. Γιατί συνδέονται και με πωλήσεις παικτών. Στον ΠΑΟΚ έφυγε ο Κωνσταντέλιας για να… ανοίξει τα φτερά του σε ολόκληρη Ντόρτμουντ. Το τι ακολούθησε δεν χρειάζεται ανάλυση. Όσο για τις μεταγραφές; Το συμπέρασμα ήταν πως ο ΠΑΟΚ διαλύεται.
Στο μεταξύ αναφερόμαστε στην ΠΑΕ που μέσα σε ένα χρόνο μόνο για Ζαφείρη και Ούγκρεσιτς έχει βγάλει απ’ τα ταμεία της 20.000.000 ευρώ. Ποσό που πήγε αποκλειστικά για την αγορά των δικαιωμάτων των παικτών. Όχι για συμβόλαια, μανατζερικά, εφορίες και όλα τα υπόλοιπα έξοδα τα οποία επιβαρύνουν τις ομάδες αλλά δεν συζητάμε ποτέ.
Κοιτώντας ακόμη περισσότερο την ουσία αυτών των κινήσεων, ο Ζαφείρης είναι απ’ τα σπουδαιότερα ταλέντα του ελληνικού ποδοσφαίρου, με εμπειρία Champions League πριν πάει στον ΠΑΟΚ. Όσο για τους Ούγκρεσιτς, στα 20 του χρόνια είναι απ’ τα μεγαλύτερα κεφάλαια του Σέρβικου ποδοσφαίρου.
Πάμε στον Παναθηναϊκό. Εκεί έδωσαν… ένα καράβι λεφτά για να αποκτήσουν τον Σαντίνο Αντίνο και τον Αντριάνο Γιάγκουσιτς. Στα 20 τους χρόνια και οι δύο. Ο ένας βασικό μέλος της Εθνικής Νέων της Αργεντινής και ο άλλος βασικό «10» της Ελπίδων της Κροατίας. Και πιθανότατα θα ήταν στην προεπιλογή της ανδρών για το Παγκόσμιο Κύπελλο, αν δεν είχε μείνει στην απραξία για μισή σεζόν στο «τριφύλλι», καθώς δεν τον χρησιμοποιούσε ο Μπενίτεθ.
Στον Ολυμπιακό τώρα, τους ενοχλεί που παίζει στην ομάδα τους με τη μορφή δανεισμού ο Γκουστάβο Σα. Ο χαφ που προορίζεται για βασικός στην επόμενη μέρα της Εθνικής Πορτογαλίας.
Οι ομάδες μας είναι σε διαδικασία να φέρνουν απ’ τα σημαντικότερα ταλέντα, χωρών όπως είναι η Αργεντινή, η Πορτογαλία, η Σερβία, η Κροατία. Ποδοσφαιρικές σχολές κορυφαίου επιπέδου. Παράλληλα, διαπιστώνει κανείς εύκολα πόσο έχει αυξηθεί η παραγωγή ντόπιων ταλέντων, με προοπτική να κάνουν θραύση στο εξωτερικό! Κωνσταντέλιας, Τζόλης, Κουλιεράκης, Κωστούλας, Τζολάκης, Βαγιαννίδης, Ιωαννίδης, μόνο μερικά απ’ τα παραδείγματα των τελευταίων ετών.
Είναι καιρός να επιβραβεύσουμε αυτή την αλλαγή νοοτροπίας στις ελληνικές ομάδες. Με τις επενδύσεις που γίνονται, την ανάπτυξη, αλλά και την εμπιστοσύνη που δείχνουν τα ταλέντα του εξωτερικού στα δικά μας κλαμπ. Γιατί καταλαβαίνουν πως θα εξελιχθούν σωστά και δεν θα αποτελέσει πισωγύρισμα ή στασιμότητα για την καριέρα τους.
Όση τοξικότητα κι αν παράγεται για κάτι σωστό, πρέπει να συνεχιστεί ακριβώς αυτή η λογική στις μεταγραφές των ομάδων μας. Οι εποχές των 35άρηδων με πολλούς τραυματισμούς που κάποτε ήταν κορυφαίου επιπέδου, ή των… καραβιών αμφιβόλου αξίας που «βαφτίζονται» λαβράκια, έχουν περάσει -σε σημαντικό βαθμό- και αποτελούν πια εξαίρεση στον κανόνα.
