Πριν από λίγο περισσότερο από έναν χρόνο ο Ογκνιέν Ούγκρεσιτς επεδίωκε να βρεθεί στην πρώτη ομάδα της Παρτιζάν. Το μόνο που ήθελε ήταν να συνεχίσει να εξελίσσεται παίζοντας στην Τελεόπτικ. Μετά τη χειμερινή προετοιμασία στην Αττάλεια δεν είχε πολύ χρόνο συμμετοχής στο πρωτάθλημα και έτσι πρότεινε ο ίδιος ν’ αγωνιστεί προσωρινά στη θυγατρική ομάδα της Παρτιζάν, ώστε να αποκτήσει παραστάσεις σε επίπεδο ανδρών. Με τα χρώματα της Τελόπτικ σκόραρε δύο, τράβηξε ξανά την προσοχή του Σρτζαν Μπλαγκόγεβιτς και, πολύ γρήγορα, είχε ξανά την ευκαιρία του στο κορυφαίο επίπεδο. Σήμερα αποχωρεί από την Παρτιζάν ως αρχηγός, σε μια μεταγραφή που μπορεί να αποφέρει στον σύλλογο συνολικά έως και 8 εκατ. ευρώ.
Ο ΠΑΟΚ θα καταβάλει 6-6,5 εκατ. ευρώ ως εγγυημένο ποσό, ενώ ακόμη 1.5 εκατ. ευρώ προβλέπεται υπό τη μορφή μπόνους. Παράλληλα, η Παρτιζάν διατηρεί ποσοστό μεταπώλησης 15%. Ο Ούγκρεσιτς αναμένεται να φτάσει στη Θεσσαλονίκη την Τετάρτη, να περάσει από ιατρικές εξετάσεις και στη συνέχεια να υπογράψει πενταετές συμβόλαιο. Πρόκειται για τη δεύτερη ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του ΠΑΟΚ, πίσω μόνο από εκείνη του Χρήστου Ζαφείρη, για τον οποίο ο «Δικέφαλος του Βορρά» δαπάνησε 10,5 εκατ. ευρώ.
Το ποσό της συμφωνίας αποτυπώνει το πόσο μακριά έχει φτάσει ο Ούγκρεσιτς στα χρόνια του στην Παρτιζάν. Ωστόσο, η αγωνιστική του διαδρομή ξεκίνησε πολύ νωρίτερα, πολύ πριν το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα και το ενδιαφέρον συλλόγων του εξωτερικού.
Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο σχεδόν από τη στιγμή που έμαθε να περπατά στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κικίντα. Ο πατέρας του, Ντέγιαν, ήταν επίσης ποδοσφαιριστής και ο Ογκνιέν έκανε τα πρώτα του βήματα στους «Μλάντι Βούκοβι». Ο θρυλικός Μόμτσιλο «Μότσα» Βουκότιτς τον εντόπισε σε ένα φιλικό παιχνίδι απέναντι στην Παρτιζάν, όταν ο Ούγκρεσιτς πήγαινε μόλις στη δεύτερη τάξη του δημοτικού. Η πρόσκληση από το Βελιγράδι σήμαινε αρχικά ταξίδια αρκετές φορές τον μήνα, στη συνέχεια σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο και τελικά… κατέληξε στη μόνιμη μετακόμισή του και την πλήρη ένταξή του στο σύστημα της Παρτιζάν.
Ανήκει στη φουρνιά του 2006 που μεγάλωσε υπό την καθοδήγηση των Νεμπόισα Νεσκόβιτς και Ντούσαν Τρμπόγεβιτς, μια γενιά που ανέδειξε επίσης τους Βάνια Ντραγκόγεβιτς, Ντούσαν Γιοβάνοβιτς και Ζόραν Αλίλοβιτς και τους προώθησε στην πρώτη ομάδα. Ο Ούγκρεσιτς πέρασε σχεδόν ολόκληρη την ποδοσφαιρική του ζωή δίπλα στον Ντραγκόγεβιτς. Γνωρίστηκαν όταν ήταν οκτώ ετών, αρχικά ανταγωνίζονταν για την ίδια θέση και κάποιες φορές «αρπάζονταν» στις προπονήσεις, πριν μετατραπούν σε στενούς φίλους και ανέβουν μαζί σχεδόν κάθε σκαλοπάτι των ακαδημιών της Παρτιζάν.
Η εξέλιξή του παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς ο παίκτης που βλέπουμε σήμερα διαφέρει σημαντικά από εκείνον στα πρώτα βήματα της καριέρας του. Για μεγάλο διάστημα στις ακαδημίες αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος. Ο Νέναντ Στογιάκοβιτς τον προώθησε αργότερα πιο κοντά στην αντίπαλη περιοχή, μια αλλαγή που ανέδειξε χαρακτηριστικά τα οποία τελικά τον έκαναν ιδιαίτερα ελκυστικό για ομάδες εκτός Σερβίας. Ο ίδιος έχει παραδεχθεί ότι σε νεαρή ηλικία σπάνια βρισκόταν σε θέση για τελική προσπάθεια και μόνο μετά την αλλαγή ρόλου άρχισε να εμφανίζεται συστηματικά στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.
Με ύψος 1,88 μ., μεγάλο διασκελισμό και εξαιρετικές κινήσεις κοντά στο «κουτί», δεν είναι ο μέσος που βασίζει το παιχνίδι του αποκλειστικά στην τεχνική σε κλειστούς χώρους. Ως μαθητής είχε κατακτήσει τοπικούς και περιφερειακούς αγώνες σπριντ στα 60 και 100 μέτρα, γεγονός που εξηγεί την αθλητικότητα που «βγάζουν» οι κινήσεις του στο χορτάρι. Ο Τζόρτζιε Τσέτκοβιτς, που εργάστηκε επί σειρά ετών με τα ταλέντα της Παρτιζάν, τον περιέγραψε ως έναν σωματικά κυρίαρχο κεντρικό μέσο, με δυνατό σουτ και ικανότητα να καλύπτει μεγάλες αποστάσεις με λίγα μόνο βήματα.
Η φυσική του θέση βρίσκεται κάπου ανάμεσα στον κλασικό αμυντικό χαφ και στο παραδοσιακό «δεκάρι». Ως «οκτάρι» μπορεί να υποδέχεται την μπάλα πιο χαμηλά, να τη μεταφέρει μπροστά, να βοηθάει στην ανάπτυξη της ομάδας του και να συνεχίζει την κίνησή του προς την περιοχή. Η επιρροή του αυξάνεται όταν έχει την ελευθερία να επιτίθεται στους χώρους από τη δεύτερη γραμμή και μειώνεται όταν περιορίζεται αποκλειστικά στον ρόλο του οργανωτή μπροστά από την άμυνα. Αυτή ακριβώς ήταν και η λογική πίσω από την απόφαση του Στογιάκοβιτς να τον μετακινήσει πιο ψηλά στο γήπεδο, ώστε η σωματοδομή, το σουτ και οι κινήσεις του χωρίς την μπάλα να γίνουν πιο καθοριστικά.
Η πορεία του, βέβαια, δεν ήταν χωρίς εμπόδια. Ο Ούγκρεσιτς πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Παρτιζάν στις 8 Δεκεμβρίου 2024, απέναντι στη Ζελέζνιτσαρ στο Πάντσεβο. Ο Μάρκο Γιοβάνοβιτς τον πέρασε ως αλλαγή στις καθυστερήσεις. Ήταν απλώς μια πρώτη γεύση από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο και μετά την άφιξη του Σρτζαν Μπλαγκόγεβιτς ο χρόνος του περιορίστηκε. Τότε ήταν που προέκυψε η απόφαση για την Τελεόπτικ. Αντί να περιμένει στον πάγκο, ζήτησε να αγωνιστεί στη Σερβική Λίγκα. Εκεί κατέγραψε τρεις συμμετοχές και δύο γκολ, τα οποία τον επανέφεραν στο προσκήνιο της πρώτης ομάδας.
Η πρώτη πραγματικά σημαντική ευκαιρία ήρθε απέναντι στη Ράντνιτσκι 1923 στο Κραγκούγεβατς, όπου σημάδεψε το δοκάρι, πριν ο Γιόβαν Μιλόσεβιτς πάρει το… ριμπάουντ και σκοράρει. Λίγο αργότερα πέτυχε το πρώτο του γκολ με την Παρτιζάν απέναντι στον ίδιο αντίπαλο, ενώ ακολούθησαν άλλα δύο κόντρα στη Μλάντοστ Λουτσάνι.
Μέχρι το επόμενο καλοκαίρι είχε ήδη αφήσει το στίγμα του και στην Ευρώπη. Σκόραρε απέναντι στην ΑΕΚ Λάρνακας σε κατάμεστο γήπεδο στη Χούμσκα και βρήκε ξανά δίχτυα απέναντι στην Ολεξάντρια. Ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει το γκολ κόντρα στους Κύπριους ως το αγαπημένο της καριέρας του μέχρι σήμερα, εξηγώντας πως επί χρόνια φανταζόταν πώς θα ήταν να σκοράρει για την Παρτιζάν μπροστά στους οπαδούς της.
Την ίδια περίοδο αυξήθηκε και το κύρος του εκτός συλλόγου. Ο Ντράγκαν Στοΐκοβιτς τον κάλεσε στην εθνική ομάδα ανδρών της Σερβίας και μέσα σε λίγους μήνες ο Ούγκρεσιτς μετατράπηκε από έναν ποδοσφαιριστή που προσπαθούσε να καθιερωθεί σε έναν από τους πιο προβεβλημένους νεαρούς μέσους ολόκληρης της χώρας.
Ούτε το περιβραχιόνιο του αρχηγού ήρθε τυχαία. Το είχε φορέσει ήδη στις μικρές ομάδες, όταν ο προπονητής Μίλαν «Λόλα» Σμιλιάνιτς του εμπιστεύτηκε αυτή την ευθύνη. Στην πρώτη ομάδα υπήρξε αρχικά ένας από τους υπαρχηγούς του Βάνια Ντραγκόγεβιτς, πριν αναλάβει ο ίδιος χρέη αρχηγού μετά τη μεταγραφή του τελευταίου στη Ρέιντζερς. Για έναν 20χρονο ήταν μια εντυπωσιακή «εκτόξευση», αλλά ταυτόχρονα λογική μέσα σε μια ομάδα που τα τελευταία χρόνια είχε ταυτίσει την ταυτότητά της με τα παιδιά των ακαδημιών του Ζεμουνέλο.
Ο Ούγκρεσιτς ταίριαζε απόλυτα σε αυτή τη φιλοσοφία και λόγω του χαρακτήρα του. Ποτέ δεν επιζητούσε ιδιαίτερα τη δημοσιότητα, κάτι που έχει παραδεχθεί και ο ίδιος, ενώ οι δεσμοί με τους συμπαίκτες της γενιάς του αποτέλεσαν βασικό κομμάτι της εμπειρίας του στην Παρτιζάν. Συχνά έμεναν μαζί στην Τελεόπτικ ακόμη και όταν δεν υπήρχε προπονητικό καμπ, περνούσαν χρόνο μετά τις προπονήσεις και ουσιαστικά μετέφεραν τις ίδιες σχέσεις από τις ακαδημίες στην πρώτη ομάδα.
Σε συνέντευξή του στη “Mozzart Sport”, ο Ούγκρεσιτς είχε εξηγήσει ότι ο ίδιος και η οικογένειά του ονειρεύονταν επί χρόνια τη μέρα που η Παρτιζάν θα έδινε πραγματικές ευκαιρίες στα δικά της παιδιά. Όταν αυτό συνέβη, βρέθηκε να αναλαμβάνει πολύ μεγαλύτερες ευθύνες απ’ όσες ίσως περίμενε σε τόσο σύντομο διάστημα.
Υπάρχουν και αρκετές λεπτομέρειες εκτός γηπέδου που συμπληρώνουν τη συνολική εικόνα του. Ήταν εξαιρετικός μαθητής, αποφοίτησε από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ως βοηθός φυσικοθεραπευτή και έχει μιλήσει ανοιχτά για την επιθυμία του να συνεχίσει τις σπουδές του, παρότι ήταν ήδη φανερό ότι οι απαιτήσεις του επαγγελματικού ποδοσφαίρου θα δυσκόλευαν αυτό το σχέδιο. Παρ’ όλα αυτά, τίποτα δεν περιγράφει καλύτερα τον χαρακτήρα του από την απόφασή του να πάει στην Τελεόπτικ: εφόσον δεν αγωνιζόταν, ζήτησε ο ίδιος να «κατέβει» κατηγορία μόνο και μόνο για να αγωνιστεί.
Η Παρτιζάν άρχισε να εκτιμά την αξία του πολύ πριν καθιερωθεί στην πρώτη ομάδα. Το καλοκαίρι του 2025 ο Ουγκρέσιτς και ο Ντραγκόγεβιτς ανανέωσαν τα συμβόλαιά τους έως το 2030, με ρήτρες αποδέσμευσης ύψους 15 εκατ. ευρώ. Αργότερα, ο Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς αποκάλυψε ότι, έπειτα από μόλις επτά συμμετοχές, η Παρτιζάν είχε απορρίψει πρόταση 4,5 εκατ. ευρώ για τον Ούγκρεσιτς, η οποία με τα μπόνους μπορούσε να φτάσει τα 5 εκατ. ευρώ. Η εκτίμηση του συλλόγου ήταν ότι ακόμη μία χρονιά με την πρώτη ομάδα θα εκτόξευε περαιτέρω την αξία του.
Στη συνέχεια προέκυψε ενδιαφέρον από την Αγγλία, τη Γερμανία, την Ισπανία και την Ιταλία. Σύμφωνα με τη “Mozzart Sport”, υπήρξαν επαφές με τη Νιούκαστλ, εκπρόσωποι της οποίας συναντήθηκαν ακόμη και με την οικογένεια του παίκτη, ενώ ενδιαφέρον έδειξαν επίσης η Τορίνο και η Σασουόλο. Η τελευταία προσέφερε 8 εκατ. ευρώ, όμως εν τέλει η Παρτιζάν δεν ικανοποιήθηκε. Στο παιχνίδι βρέθηκε και ο Παναθηναϊκός, πριν ο ΠΑΟΚ κινηθεί αποφασιστικά και παρουσιάσει την πρόταση που τελικά έγινε αποδεκτή από τους «ασπρόμαυρους» του Βελιγραδίου.
Στα 20 του χρόνια, ο Ούγκρεσιτς εξακολουθεί να έχει περιθώρια βελτίωσης στο τελείωμα των φάσεων, στη λήψη αποφάσεων και στην προσαρμογή των αδιαμφισβήτητων προσόντων του σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο ανταγωνισμού. Ωστόσο, ο ΠΑΟΚ δεν πληρώνει μόνο για αυτό που είναι σήμερα. Πληρώνει για τον συνδυασμό ύψους, κινητικότητας, κινήσεων προς την περιοχή, δυνατού σουτ και, σαφέστατα, τρομακτικής προοπτικής που είχε προσελκύσει τους σκάουτς πολύ πριν ολοκληρωθεί αυτή η μεταγραφή.Ο ίδιος ο Ούγκρεσιτς είχε μιλήσει ήδη από το περασμένο καλοκαίρι, μαζί με τον Ντραγκόγεβιτς, για το πώς φανταζόταν την αποχώρησή του από την Παρτιζάν. Την εποχή που γινόταν λόγος για ρήτρες 15 εκατ. ευρώ και πιθανές προτάσεις από το εξωτερικό, δεν βιαζόταν καθόλου.
«Όταν έρθει η ώρα, θα βοηθήσουμε την Παρτιζάν μέσω των μεταγραφών μας», είχε δηλώσει.
Λίγο περισσότερο από έναν μήνα μετά τη μεταγραφή του Βάνια Ντραγκόγεβιτς στη Ρέιντζερς έναντι 5 εκατ. ευρώ, η ώρα για τον ταλαντούχο Ογκνιέν Ούγκρεσιτς έφτασε…
