Ο ΠΑΟΚ αυτή τη φορά όχι απλά κατέβηκε στο γήπεδο, αλλά φρόντισε να αποζημιώσει όλους μας για την εβδομάδα κατάθλιψης που περάσαμε μετά το ντέρμπι στη Φιλαδέλφεια. Προφανώς και αδίκησε τον εαυτό του τότε, αλλά εκείνο πέρασε. Τώρα, έχουμε να μιλήσουμε με το ντόρτι στο Φάληρο, που θα μπορούσε πλάκα – πλάκα να μας δώσει μία πιο εμπορική ατάκα, την «τάληρο στο Φάληρο» αλλά σβήσαμε στο τέλος. Μάλλον λυπήθηκαν οι παίκτες του Λουτσέσκου τα όσα θα βίωναν οι συνάδελφοί τους αν δεν έβγαζαν κάτι σαν αντίδραση στο τέλος.
Και άλλο διπλό στο Καραϊσκάκη λοιπόν. Εννέα μετράμε από τότε που ανακαινίστηκε, τα λες και αρκετά. Και αυτό που έπαθε σήμερα ο Ολυμπιακός, θα τον μουδιάσει και τις επόμενες φορές που θα βρεθούμε.
Αυτή τη φορά, ο ΠΑΟΚ ήταν ομάδα. Και οι αλλαγές που έγιναν, προφανώς και άλλαξαν την εικόνα προς το καλύτερο. Ουσιαστικά από το πρώτο λεπτό ο ΠΑΟΚ το έλεγχε. Είχε την κατοχή, δεν άφηνε τον Ολυμπιακό να πατήσει περιοχή, ήταν πιο απειλητικός σε σχέση με τον αντίπαλό του, ξέχωρα αν το κοινό σημείο της σημερινής εμφάνισης με αυτή της Δευτέρας, ήταν ένα κακό διώξιμο του Κοτάρσκι. Τότε ο ΠΑΟΚ το δέχτηκε, σήμερα, ο Κοτάρσκι το έβγαλε. Όμως η ομάδα του Λουτσέσκου, δούλεψε πολύ για να πάρει αυτή τη νίκη.
Στις αλλαγές προσώπων, προφανώς και ο Σάστρε ήταν πολύ πιο αποτελεσματικός σε φάση άμυνας από τον Βιεϊρίνια, ο Κεντζιόρα ξεκάθαρα καλύτερος του Έκονγκ, ο Κουλιεράκης δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Νάσμπεργκ, όμως το κλειδί του αγώνα εκτιμώ πως ήταν οι δύο μπροστινοί. Ο Μουργκ με τον Μπράντον. Η πίεση που άσκησαν ήταν κομβική για να μη μπορέσει ο Ολυμπιακός να βρει ποτέ ρυθμό. Και συμμετείχαν στα γκολ της ομάδας. Δύο γκολ ο Ισπανός, μία ασιστ ο Αυστριακός.
Προφανώς και το κερασάκι στη τούρτα ήταν το τέταρτο γκολ. Ο Μπράντον καταγράφει και πάσα κλειδί – και ο Ντέλιας κάνει αυτό που ουδείς περιμένει. Σίγουρα ο Πασχαλάκης δύσκολα θα ξαναδεί μία φάση που ο μικρός τον εκθέτει δύο φορές και κάνει αυτός που κανένας δεν περιμένει, καταγράφοντας την μέχρι στιγμής φάση του πρωταθλήματος.
Η χαλάρωση των τελευταίων λεπτών ήταν μάλλον φυσιολογική, όπως και το ότι ένα παιδί που ανταποκρίνεται στο επίπεδο του Ολυμπιακού όπως ο Φορτούνης, θα έβρισκε μία αντίδραση. Η ζημιά όμως είχε γίνει, το κοντέρ είχε γράψει 0-4 στο Καραϊσκάκη και το ότι έγινε 2-4 τον μόνο που τιμά είναι τον μέσο από την Καλαμπάκα που μετά από δύο μεγάλους τραυματισμούς βρίσκει τη δύναμη να παίζει ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου.
Για τον ΠΑΟΚ η μέρα προφανώς και είναι καλή για δύο λόγους. Συνδυαστικά με τα όσα συνέβησαν, το μόνο που μπορεί να τον στενοχωρεί είναι πως ο ΠΑΟ δεν έκανε μία γκέλα που θα μπορούσε στην Λαμία. Η ΑΕΚ, με την έπαρση του περίγυρου όλη την εβδομάδα, κατάφερε να αφήσει βαθμούς απέναντι στην Κηφισιά, κάτι που δεν περίμενε κανείς. Το μόνο που δεν διαβάσαμε μέσα στην εβδομάδα είναι να φοράμε τσίγκινα σώβρακα όταν περπατάμε στον δρόμο. Υπερβολές που δεν βοηθάνε μία όντως καλή ομάδα να κρατάει μία σοβαρότητα παιχνίδι με παιχνίδι. Εφόσον η ΑΕΚ άφησε βαθμού και εμείς πήραμε το εξάποντο, καταφέραμε να απέχουμε πέντε βαθμούς από την κορυφή έχοντας παίξει και τα τρία παιχνίδια απέναντι στο ΠΟΚ, εκτός έδρας. Και μόλις έναν από τους δύο που βρίσκονται πιο πάνω.
Έγραψα στο προηγούμενο μπλογκ, την φράση «Απλά καμιά φορά αυτά τα εξωαγωνιστικά καμποϊλίκια, σου γυρίζουν μπούμερανγκ» με αφορμή την δικαστική υπόθεση του ντέρμπι Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός. Ήταν ο πρώτος οιωνός πως θα την κάνουμε τη ζημιά. Και την κάναμε.
Η νίκη αυτή νομίζω δίνει το δικαίωμα στον ΠΑΟΚ να πιστέψει πως θα είναι κοντά μέχρι τον Γενάρη που θα μπορέσει να κάνεις τις διορθωτικές κινήσεις.
